
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನು ದೇವಿಗೆ, ಬಲಭದ್ರನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ಲಿಂಗದ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಮಹಾಪಾಪಹರ, ‘ಮಹಾಲಿಂಗ’ ಹಾಗೂ ಮಹಾಸಿದ್ಧಿ-ಫಲಪ್ರದ ಎಂದು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ಪಾಪಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಬಲಭದ್ರನೇ ವಿಧಿನಂತೆ ಈ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮಾಡಿದನೆಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮುಂದೆ ಭಕ್ತಿಯ ಪೂಜಾಕ್ರಮ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ಗಂಧ, ಪುಷ್ಪಾದಿಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ ಯಥಾವಿಧಿ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ತೃತೀಯ ರೇವತೀ-ಯೋಗದ ವೇಳೆ ಈ ಅನುಷ್ಠಾನ ಮಾಡಿದ ಭಕ್ತನು ‘ಯೋಗೇಶ-ಪದ’ವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಫಲಶ್ರುತಿ ಇದೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಸ್ಕಂದಮಹಾಪುರಾಣದ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಪ್ರಥಮ ಭಾಗದ 227ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವೆಂದು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि बलभद्रप्रतिष्ठितम् । लिंगं महापापहरं गात्रोत्सर्गात्तदुत्तरे
ಈಶ್ವರನು ಉವಾಚ—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ತದನಂತರ ಗಾತ್ರೋತ್ಸರ್ಗದ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತ, ಬಲಭದ್ರನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ಮಹಾಪಾಪಹರ ಲಿಂಗದ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು।
Verse 2
महालिंगं महादेवि महासिद्धि फलप्रदम् । बलभद्रेण विधिना स्थापितं पापशुद्धये
ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ಇದು ಮಹಾಲಿಂಗ; ಮಹಾಸಿದ್ಧಿಫಲವನ್ನು ನೀಡುವದು. ಪಾಪಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಬಲಭದ್ರನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು।
Verse 3
यस्तं पूजयते भक्त्या गन्धपुष्पादिभिः क्रमात् । तृतीयारेवतीयोगे स योगेशपदं लभेत्
ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಗಂಧ, ಪುಷ್ಪಾದಿಗಳಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆ (ಲಿಂಗ)ವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ರೇವತೀಯೋಗಯುಕ್ತ ತೃತೀಯಾ ದಿನ ಅವನು ಯೋಗೇಶ್ವರಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।
Verse 227
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बलभद्रेश्वरमाहात्म्य वर्णनंनाम सप्तविंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಬಲಭದ್ರೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ೨೨೭ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।