Adhyaya 226
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನು ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರದ ಪೂರ್ವಭಾಗದಲ್ಲಿ ನೈಋತ್ಯ (ದಕ್ಷಿಣ-ಪಶ್ಚಿಮ) ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಇರುವ ‘ಮೇಘೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಪಾಪಮೋಚಕ ಹಾಗೂ ಸರ್ವಪಾತಕನಾಶಕ ಎಂದು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮುಂದೆ ಅನಾವೃಷ್ಟಿ-ಭಯದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಸಮುದಾಯದ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ—ಅಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಶಾಂತಿಕರ್ಮ ನಡೆಸಬೇಕು; ವಾರುಣೀ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಜಲದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಿ/ಅಭಿಷೇಕಿಸಬೇಕು; ಇದು ಮಳೆಯ ಆಮಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಕ್ರಮ ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಯ ವಿಧಿ. ಮೇಘದಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಲಿಂಗವನ್ನು ನಿತ್ಯ ಪೂಜಿಸುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅನಾವೃಷ್ಟಿಯ ಭಯ ಉದಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ನಿಯಮಬದ್ಧ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕೃತಿ ಹಾಗೂ ಸಮಾಜಸ್ಥಿರತೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತದೆ.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वभागे तु नैरृते पापमोचनात् । मेघेश्वरेति विख्यातं सर्वपातकनाशनम्
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಅದೇ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರದೇಶದ ಪೂರ್ವಭಾಗದಲ್ಲಿ, ನೈಋತ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ, ಪಾಪಮೋಚನಕಾರಿಯಾದ ‘ಮೇಘೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕ್ಷೇತ್ರವಿದೆ; ಅದು ಸರ್ವಪಾತಕನಾಶಕವಾಗಿದೆ.
Verse 2
अनावृष्टिभये जाते शांतिं तत्रैव कारयेत् । वारुणीं विप्रमुख्यैस्तु भावयेदुदकैर्महीम्
ಅನಾವೃಷ್ಟಿಯ ಭಯ ಉಂಟಾದಾಗ, ಅಲ್ಲೀಯೇ ಶಾಂತಿಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ವಾರುಣೀ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಜಲಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಬೇಕು.
Verse 3
मेघैः प्रतिष्ठितं लिंगं यत्र नित्यं प्रपूज्यते । अनावृष्टिभयं किंचिन्न च तत्र प्रजायते
ಮೇಘಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯವೂ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೋ, ಅಲ್ಲಿ ಅನಾವೃಷ್ಟಿಯ ಭಯವು ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
Verse 226
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मेघेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षड्विंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರಿ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ಮೇಘೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಎರಡೂ ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.