Adhyaya 224

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगमिंद्रप्रतिष्ठितम् । पापमोचननामाढ्यं दक्षिणे पुरुषोत्तमात्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ನಂತರ ಪುರುಷೋತ್ತಮನ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಇರುವ, ‘ಪಾಪಮೋಚನ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ, ಇಂದ್ರನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ಲಿಂಗದ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 2

वृत्रं हत्वा पुरा शक्रो ब्रह्महत्यासमन्वितः । अब्रवीत्स ऋषीन्दिव्यान्कथमेषा गमिष्यति

ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ದೋಷದಿಂದ ಕಲుషಿತನಾದನು. ಆಗ ಅವನು ದಿವ್ಯ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—‘ಈ ಪಾಪವು ನನ್ನಿಂದ ಹೇಗೆ ದೂರವಾಗುವುದು?’

Verse 3

ब्रह्महत्या हि दुष्प्रेक्ष्या विवर्णजननी मम । दुर्गंधचारिणी चैव सर्वतेजोविनाशिनी

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಭಯಂಕರ, ನೋಡಲು ದುರ್ಲಭ; ಅದು ನನ್ನನ್ನು ವಿವರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ, ದುರ್ಗಂಧದೊಂದಿಗೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸಮಸ್ತ ತೇಜಸ್ಸು ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 4

अथोचुस्तं सुरगणा नारदाद्या महर्षयः । प्रभासं गच्छ देवेश क्षेत्रं पापहरं हि तत्

ಆಮೇಲೆ ದೇವಗಣಗಳು ಮತ್ತು ನಾರದಾದಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ದೇವೇಶ! ಪ್ರಭಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗು; ಆ ಕ್ಷೇತ್ರವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪಾಪಹರ.”

Verse 5

तत्राराध्य महादेवं मोक्ष्यसे ब्रह्महत्यया । स तथेति प्रतिज्ञाय गतस्तत्र वरानने

“ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೆ ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವೆ.” ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಅವನು “ತಥೇತಿ” ಎಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿ, ಹೇ ಸುಮುಖಿಯೇ, ಅಲ್ಲಿ ಹೋದನು।

Verse 6

लिंगं संस्थापयामास देवदेवस्य शूलिनः । तस्य पूजारतो नित्यं धूपगंधानुलेपनैः

ಅವನು ದೇವದೇವನಾದ ಶೂಲಧಾರಿ ಪರಮೇಶ್ವರನ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು; ಧೂಪ, ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ಚಂದನಾದಿ ಅನುಲೇಪನಗಳಿಂದ ನಿತ್ಯ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 7

ततोऽस्य गात्रदौर्गंध्यं नाशमाश्वभ्यगच्छत । विवर्णत्वं गतं सर्वं वपुश्चाभूत्तथोत्तमम्

ನಂತರ ಅವನ ದೇಹದ ದುರ್ಗಂಧವು ಶೀಘ್ರವೇ ನಾಶವಾಯಿತು; ಎಲ್ಲಾ ವಿವರ್ಣತೆ ದೂರವಾಗಿ, ಅವನ ದೇಹರೂಪವು ಮತ್ತೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಯಿತು।

Verse 8

अथ हृष्टमना भूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह । तत्रागत्य नरो भक्त्या यश्चैनं पूजयिष्यति

ಆಮೇಲೆ ಹರ್ಷಿತಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ಈ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದನು—ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬಂದು ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವನೋ…

Verse 9

ब्रह्महत्यादिकं पापं नाशं तस्य प्रयास्यति । एवमुक्त्वा सहस्राक्षः प्रहृष्टस्त्रिदिवं ययौ

ಅವನ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿ ಪಾಪಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುವವು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ (ಇಂದ್ರ) ಹರ್ಷಿತನಾಗಿ ತ್ರಿದಿವಕ್ಕೆ (ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ) ಹೋದನು.

Verse 10

ब्रह्महत्याविनिर्मुक्तः पूज्यमानो दिवौकसैः । गोदानं तत्र दातव्यं ब्राह्मणे वेदपारगे । ब्रह्महत्यापनोदार्थं तत्र श्राद्धं समाचरेत्

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಪಾಪದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ, ದೇವಲೋಕವಾಸಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತನಾಗಿರುವವನು, ಅಲ್ಲಿ ವೇದಪಾರಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಗೋदान ಮಾಡಬೇಕು. ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ನಿವಾರಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 224

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य इन्द्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्विंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಇಂದ್ರೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಎರಡೂ ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.