Adhyaya 223

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं त्रैलोक्यपूजितम् । गात्रोत्सर्गमिति ख्यातं तस्य दक्षिणतः स्थितम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ನಂತರ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಪೂಜಿತವಾದ ‘ಗಾತ್ರೋತ್ಸರ್ಗ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಿಯಾದ ಲಿಂಗದ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅದು ಆ ಸ್ಥಳದ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 2

यत्र गात्रं परित्यक्तं बलभद्रेण धीमता । अन्यैश्चैव महाभागैर्यादवैस्तत्र संयुगे

ಯಲ್ಲಿ ಧೀಮಂತನಾದ ಬಲಭದ್ರನು ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಆ ವಿಧಿನಿರ್ಣೀತ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇತರ ಮಹಾಭಾಗ್ಯ ಯಾದವರೂ ಅಲ್ಲಿ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದರು।

Verse 3

यत्र ते यादवाः क्षीणा ब्रह्मशापबलाहिना । एतत्पुरुषोत्तमं क्षेत्रं समन्ताद्धनुषां शतम्

ಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಶಾಪದ ಬಲದಿಂದ ಆಘಾತಗೊಂಡು ಆ ಯಾದವರು ಕ್ಷೀಣರಾಗಿ ನಾಶರಾದರು. ಇದು ಪುರುಷೋತ್ತಮನ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರ; ಸುತ್ತಮುತ್ತ ನೂರು ಧನುಷ್ಯಗಳಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರ ಹೊಂದಿದೆ।

Verse 4

यत्र साक्षात्स्वयं देवि तिष्ठते पुरुषोत्तमः । तदेव वैष्णवं क्षेत्रं कलौ पातकनाशनम्

ಹೇ ದೇವಿ, ಯಲ್ಲಿ ಸాక్షಾತ್ ಸ್ವಯಂ ಪುರುಷೋತ್ತಮನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೋ—ಅದೇ ವೈಷ್ಣವ ಕ್ಷೇತ್ರ; ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಪಾತಕನಾಶಕ.

Verse 5

रहस्यं परमं देवि तीर्थानां प्रवरं हि तत् । पूर्वं कृतयुगे देवि प्रेततीर्थं च संस्मृतम् । कलौ युगे तु संप्राप्ते गात्रोत्सर्गमिति त्वभूत्

ಹೇ ದೇವಿ, ಇದು ಪರಮ ರಹಸ್ಯ; ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವೇ ಇದು. ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ‘ಪ್ರೇತತೀರ್ಥ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಕಲಿಯುಗ ಬಂದಾಗ ‘ಗಾತ್ರೋತ್ಸರ್ಗ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು।

Verse 6

ऋणमोचनपार्श्वे तु मध्ये तु पापमोचनात् । एतन्मध्यं समाश्रित्य मृतः पापैर्विमुच्यते

ಋಣಮೋಚನದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿಯೂ, ಪಾಪಮೋಚನವೆಂಬ ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿಯೂ—ಈ ಮಧ್ಯಭಾಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಮರಣಿಸುವವನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 7

तस्य किं वर्ण्यते देवि यत्रानन्तफलं महत् । अथमेधसहस्रस्य फलं स्नात्वा ह्यवाप्यते

ಹೇ ದೇವಿ! ಮಹತ್ತಾದ ಫಲವು ಅನಂತವಾಗಿರುವ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಏನೆಂದು ವರ್ಣಿಸಲಿ? ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಸಹಸ್ರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 8

यत्राश्वत्थं समासाद्य समाधिन्यस्तमानसः । मुमोच दुस्त्यजान्प्राणान्ब्रह्मद्वारेण केशवः

ಅಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಅಶ್ವತ್ಥ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಕೇಶವನು ಬ್ರಹ್ಮದ್ವಾರದಿಂದ ತ್ಯಜಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾದ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು.

Verse 9

तत्र नारायणं साक्षाद्बलभद्रं च रुक्मिणीम् । पूजयित्वा विधानेन मुच्यते पातकत्रयात्

ಅಲ್ಲಿ ಸాక్షಾತ್ ನಾರಾಯಣನನ್ನೂ, ಬಲಭದ್ರನನ್ನೂ, ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದವನು ತ್ರಿವಿಧ ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 10

तत्र स्नात्वा नरो भक्त्या यः संतर्पयते पितॄन् । प्रेतत्वात्पितरो मुक्ता भवन्ति श्राद्धदायिनः

ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುವವನು, ಅವನ ಪಿತೃಗಳು ಪ್ರೇತತ್ವದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಯೋಗ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 11

गोघ्नः सुरापो दुर्मेधा ब्रह्महा गुरुतल्पगः । तत्र स्नात्वा नरः सद्यो विपापः संप्रपद्यते

ಗೋಹಂತಕ, ಸುರಾಪಾನಿ, ದುರ್ಮೇಧಾವಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಂತಕ ಅಥವಾ ಗುರುಶಯ್ಯೆಯನ್ನು ಲಂಘಿಸಿದವನಾದರೂ—ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ತಕ್ಷಣವೇ ಪಾಪಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 12

बाल्ये वयसि यत्पापं वार्द्धके यौवनेऽपि वा । अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि यः करोति नरः प्रिये । तत्र स्नात्वा प्रमुच्येत तीर्थे गात्रप्रमोचने

ಪ್ರಿಯೆ! ಬಾಲ್ಯ, ಯೌವನ ಅಥವಾ ವಾರ್ಧಕ್ಯದಲ್ಲಿ—ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಾಗಲಿ ಜ್ಞಾನಪೂರ್ವಕವಾಗಲಿ—ಮನುಷ್ಯನು ಮಾಡಿದ ಯಾವ ಪಾಪವನ್ನಾದರೂ, ‘ಗಾತ್ರ-ಪ್ರಮೋಚನ’ ಎಂಬ ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅದರಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 13

तत्र पिण्डप्रदानेन पितॄणां जायते परा । तृप्तिर्वर्षशतं यावदेतदाह पुरा हरिः

ಅಲ್ಲಿ ಪಿಂಡಪ್ರದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪರಮ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಅದು ನೂರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಇರುತ್ತದೆ—ಎಂದು ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹರಿಯು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ।

Verse 14

यः पुनश्चान्नदानं तु तत्र कुर्यात्समाहितः । तस्यान्वयेऽपि देवेशि न प्रेतो जायते नरः

ದೇವೇಶಿ! ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತದಿಂದ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ವಂಶದಲ್ಲಿಯೂ ಯಾರೂ ಪ್ರೇತಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 16

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि प्रेततीर्थस्य कारणम् । यच्छ्रुत्वा मानवो भक्त्या मुक्तः स्यात्सर्वकिल्बिषैः

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ದೇವಿ, ಕೇಳು; ಪ್ರೇತತೀರ್ಥದ ಕಾರಣವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲಾ ಕಲ್ಮಷಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 17

पुराऽसीद्गौतमोनाम महर्षिः शंसितव्रतः । भृगुकल्पात्समायातः क्षेत्रे प्राभासिके शुभे

ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗೌತಮನೆಂಬ ಮಹರ್ಷಿಯೊಬ್ಬನು ಇದ್ದನು; ಅವನು ಪ್ರಶಂಸಿತ ವ್ರತ-ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಭೃಗುಕಲ್ಪದಿಂದ ಬಂದು ಶುಭ ಪ್ರಾಭಾಸ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಸೇರಿದನು.

Verse 18

अयने चोत्तरे पुण्ये श्रीसोमेशदिदृक्षया । दृष्ट्वा सोमेश्वरं देवं स्नात्वा तीर्थेषु कृत्स्नशः

ಪವಿತ್ರ ಉತ್ತರಾಯಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಸೋಮೇಶನ ದರ್ಶನಾಭಿಲಾಷೆಯಿಂದ ಅವನು ದೇವ ಸೋಮೇಶ್ವರನನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

Verse 19

श्रीदेव्युवाच । प्रेततीर्थमिति प्रोक्तं पश्चाद्गात्रविमोचनम् । वद मे देवदेवेश प्रेततीर्थस्य कारणम्

ಶ್ರೀ ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದರು— ‘ಮೊದಲು ಇದನ್ನು “ಪ್ರೇತತೀರ್ಥ” ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ನಂತರ “ಗಾತ್ರವಿಮೋಚನ” ಎಂದು. ಹೇ ದೇವದೇವೇಶ, ಪ್ರೇತತೀರ್ಥವೆಂದು ಕರೆಯುವ ಕಾರಣವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.’

Verse 20

अथासौ ब्राह्मणो देवि यावत्सीमामुपागतः । तावद्विष्णुप्रियं तत्र ददृशे वैष्णवं वनम्

ಆಮೇಲೆ, ಹೇ ದೇವಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಗಡಿಯವರೆಗೆ ತಲುಪುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ವೈಷ್ಣವ ವನವನ್ನು ಕಂಡನು.

Verse 21

पुरुषोत्तमनामाढ्यं क्षेत्रं च धनुषां शतम् । तस्मिन्क्षेत्रे स चापश्यत्पंच प्रेतान्सुदारुणान्

ಆ ಕ್ಷೇತ್ರವು ‘ಪುರುಷೋತ್ತಮ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಖ್ಯಾತವಾಗಿದ್ದು ನೂರು ಧನುಷ್ಯ-ಪ್ರಮಾಣ ವಿಸ್ತಾರವಿತ್ತು. ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವನು ಐದು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ಪ್ರೇತಗಳನ್ನು ಕಂಡನು.

Verse 22

महावृक्षसमारूढान्महाकायान्महोत्कटान् । ऊर्ध्वकेशाञ्छंकुकर्णान्स्नायुनद्धकलेवरान्

ಅವರು ಮಹಾವೃಕ್ಷಗಳ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು—ಮಹಾಕಾಯರು, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕರು; ಕೂದಲು ನೇರವಾಗಿ ನಿಂತಿತ್ತು, ಶಂಕುವಿನಂತ ಕಿವಿಗಳು, ಮತ್ತು ಸ್ನಾಯುಗಳಿಂದ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಬಂಧಿತ ದೇಹಗಳು।

Verse 23

विमांसरुधिरान्नग्नानथ कृष्णकलेवरान् । दृष्ट्वाऽसौ भयसंत्रस्तो विनष्टोऽस्मीत्यचिन्तयत्

ಅವರನ್ನು—ಮಾಂಸರಹಿತ, ರಕ್ತದಿಂದ ಲೇಪಿತ, ನಗ್ನ, ಕಪ್ಪಾಗಿದ ದೇಹಗಳೊಂದಿಗೆ—ನೋಡಿ ಅವನು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದನು ಮತ್ತು ‘ನಾನು ನಾಶವಾಯಿತು!’ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿದನು।

Verse 24

ध्यात्वाऽह सुचिरं कालं धैर्यमास्थाय यत्नतः । के यूयं विकृताकारा दृष्टाः पूर्वं मया पुरा

ಅವನು ಬಹುಕಾಲ ಚಿಂತಿಸಿ, ಯತ್ನದಿಂದ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೇಳಿದನು—‘ವಿಕೃತಾಕಾರಿಗಳೇ, ನೀವು ಯಾರು? ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಾನು ಹಿಂದೆ, ಬಹಳ ಹಿಂದೆಯೇ, ಎಂದಾದರೂ ನೋಡಿದ್ದೇನಾ?’

Verse 25

न कदाचिद्यथा यूयं किमर्थं क्षेत्रमध्यतः । धावमानाः सुदुःखार्ता एतन्मे कौतुकं महत्

‘ನೀವು ಈಗಿರುವಂತೆಯೇ ನೀವು ಎಂದಿಗೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಹಾಗಾದರೆ ಈ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಏಕೆ ಓಡಾಡುತ್ತೀರಿ? ಇದು ನನಗೆ ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯ.’

Verse 26

प्रेता ऊचुः । वयं प्रेता महाभाग दूरादिह समागताः । श्रुत्वा तीर्थवरं पुण्यं प्रवेशं न लभामहे

ಪ್ರೇತರು ಹೇಳಿದರು—‘ಮಹಾಭಾಗನೇ! ನಾವು ಪ್ರೇತರು; ದೂರದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ಈ ಪರಮ ಪವಿತ್ರ, ಪುಣ್ಯಪ್ರದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥವೆಂದು ಕೇಳಿದರೂ ನಮಗೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶ ದೊರೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ.’

Verse 27

गणैरंतर्धानगतैः प्रहारैर्जर्जरीकृताः । लेखको रोहकश्चैव सूचकः शीघ्रगस्तथा

ಅದೃಶ್ಯವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಗಣಗಳ ಪ್ರಹಾರಗಳಿಂದ ನಾವು ಜರ್ಜರಿತರಾಗಿ ನಲಿದಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಲೇಖಕ, ರೋಹಕ, ಸೂಚಕ ಮತ್ತು ಶೀಘ್ರಗ ಎಂಬವರೂ ಇದ್ದಾರೆ.

Verse 28

अहं पर्युषितोनाम पञ्चमः पापकृत्तमः

ನಾನು ಐದನೆಯವನು; ನನ್ನ ಹೆಸರು ‘ಪರ್ಯುಷಿತ’. ಪಾಪಕರ್ಮ ಮಾಡುವವರಲ್ಲಿ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಪಾಪಿಷ್ಠನು.

Verse 29

गौतम उवाच । प्रेतयोनौ प्रवृत्तानां केन नामानि कृत्स्नशः । युष्माकं निर्मितान्येवमेतन्मे कौतुकं महत्

ಗೌತಮನು ಹೇಳಿದರು—ಪ್ರೇತಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೃತ್ತರಾದ ನಿಮ್ಮ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಯಾರು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ? ನಿಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಇವು ಹೀಗೆ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿರುವುದು ನನಗೆ ಮಹಾ ಕೌತುಕವಾಗಿದೆ.

Verse 30

प्रेता ऊचुः । याचमानस्य विप्रस्य लिखत्येष धरातले । नोत्तरं पठते किञ्चित्तेनासौ लेखकः स्मृतः

ಪ್ರೇತರು ಹೇಳಿದರು—ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮುಂದೆ ಇವನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬರೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಯಾವ ಉತ್ತರವನ್ನೂ ಓದಿ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇವನು ‘ಲೇಖಕ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 31

द्वितीयो ब्राह्मणभयात्प्रासादमधिरोहति । ततोऽसौ रोहकाख्योऽभूच्छृणु विप्र तृतीयकम्

ಎರಡನೆಯವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಭಯದಿಂದ ಎತ್ತರದ ಪ್ರಾಸಾದದ ಮೇಲೆ ಏರುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ‘ರೋಹಕ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತನಾದನು. ಓ ವಿಪ್ರ, ಈಗ ಮೂರನೆಯವನ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 32

सूचिता बहवोऽनेन ब्राह्मणा वित्तसंयुताः । राज्ञे पापेन तेनासौ सूचको भुवि विश्रुतः

ಪಾಪಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಇವನು ರಾಜನಿಗೆ ಅನೇಕ ಧನವಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕುರಿತು ದೂರು ಹೇಳಿ ಸೂಚಿಸಿದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ‘ಸೂಚಕ’ (ತಿಳಿಸುವವ) ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು।

Verse 33

ब्राह्मणैः प्रार्थ्यमानस्तु शीघ्रं धावति नित्यशः । न कदाचिद्ददाति स्म तेनासौ शीघ्रगः स्मृतः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಬೇಡಿಕೊಂಡರೂ ಅವನು ಸದಾ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಓಡಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ; ಎಂದಿಗೂ ದಾನ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ—ಆದ್ದರಿಂದ ‘ಶೀಘ್ರಗ’ (ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುವವ) ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು।

Verse 34

मया कदन्नं दत्तं च पर्युषितं ब्राह्मणोत्तमे । ब्राह्मणेभ्यः सदा दानं मिष्टान्नेन तु पोषणम् । तस्मात्पर्युषितोनाम संजातोऽहं धरातले

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮ! ನಾನು ಕದನ್ನವನ್ನೂ, ಉಳಿದ ಬಾಸಿಯಾದ ಅನ್ನವನ್ನೂ ದಾನಮಾಡಿದೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಸದಾ ಮಿಷ್ಟ-ಶುದ್ಧ ಅನ್ನದಾನದಿಂದ ಪೋಷಿಸಬೇಕು; ಆದ್ದರಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ‘ಪರ್ಯುಷಿತ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದೆನು।

Verse 35

गौतम उवाच । न विना भोजनेनैव वर्तन्ते प्राणिनो भुवि । किमाहारा भवन्तो वै वदध्वं मम कौतुकात्

ಗೌತಮನು ಹೇಳಿದರು—ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಭೋಜನವಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕಲಾರರು. ನೀವು ಯಾವ ಆಹಾರದಿಂದ ಜೀವಿಸುತ್ತೀರಿ? ನನ್ನ ಕುತೂಹಲಕ್ಕಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ।

Verse 36

प्रेता ऊचुः । प्राप्ते भोजनकाले तु यत्र युद्धं प्रवर्तते । तस्यान्नस्य रसं सर्वं भुंजामो द्विजसत्तम

ಪ್ರೇತರು ಹೇಳಿದರು—ಭೋಜನಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಎಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೋ, ಅಲ್ಲಿ ಆ ಅನ್ನದ ಸಮಸ್ತ ರಸವನ್ನು ನಾವು ಭುಂಜಿಸುತ್ತೇವೆ, ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ।

Verse 37

नानुलिप्ते धरापृष्ठे यत्र भुंजन्ति मानवाः । भ्रष्टशौचा द्विजश्रेष्ठ तदस्माकं तु भोजनम्

ಯಲ್ಲಿ ಮಾನವರು ಲೇಪಿಸದೇ ಶುದ್ಧಪಡಿಸದೇ ಇರುವ ಭೂಮಿಪೃಷ್ಠದಲ್ಲಿ, ಶೌಚಭ್ರಷ್ಟರಾಗಿ ಭುಂಜಿಸುತ್ತಾರೋ—ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ—ಅದೇ ನಿಜವಾಗಿ ನಮ್ಮ (ಪ್ರೇತಗಳ) ಭೋಜನವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 38

अप्रक्षालितपादस्तु यो भुंक्ते दक्षिणामुखः । यो वेष्टितशिरा भुंक्ते प्रेता भुंजन्ति नित्यशः

ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯದೆ ಭುಂಜುವವನು, ದಕ್ಷಿಣಮುಖವಾಗಿ ತಿನ್ನುವವನು, ಅಥವಾ ತಲೆ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ತಿನ್ನುವವನು—ಅವನ ಅನ್ನವನ್ನು ಪ್ರೇತರು ನಿತ್ಯವೂ ಭುಂಜುತ್ತಾರೆ।

Verse 39

श्राद्धं संपश्यते श्वा चेन्नारी चैव रजस्वला । अन्त्यजः शूकरश्चान्नं तदस्माकं तु भोजनम्

ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನಾಯಿ ನೋಡಿದರೆ, ಅಥವಾ ರಜಸ್ವಲೆಯಾದ ಸ್ತ್ರೀ, ಅಥವಾ ಅಂತ್ಯಜ, ಅಥವಾ ಹಂದಿ ಅನ್ನವನ್ನು ಕಂಡರೆ—ಆ ಅನ್ನವೇ ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರೇತಗಳ ಭೋಜನವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 40

त्यक्त्वा क्रमागतं विप्रं पूजितं प्रपितामहैः । यो दानं ददतेऽन्यस्मै तस्मै चाऽतुष्टचेतसा

ಪ್ರಪಿತಾಮಹರಿಂದ ಪೂಜಿತನಾದ, ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಪ್ರನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೆ ದಾನ ನೀಡುವವನು, ಅತೃಪ್ತಚಿತ್ತದಿಂದಲೇ ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ (ಇಷ್ಟಫಲ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗದು)।

Verse 41

तस्य दानस्य यत्पुण्यं तदस्माकं प्रजायते । यस्मिन्गृहे सदोच्छिष्टं सदा च कलहो भवेत् । वैश्वदेवविहीने तु तत्र भुंजामहे वयम्

ಆ ದಾನದ ಪುಣ್ಯವು ನಮ್ಮ (ಪ್ರೇತಗಳ) ಪಾಲಾಗುತ್ತದೆ। ಯಾವ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ ಬಿದ್ದಿರುತ್ತದೋ, ಸದಾ ಕಲಹವಾಗುತ್ತದೋ, ಮತ್ತು ವೈಶ್ವದೇವವಿಲ್ಲದಿದೆಯೋ—ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಾವು ಭುಂಜಿಸುತ್ತೇವೆ।

Verse 42

गौतम उवाच । युष्माकं कीदृशे गेहे प्रवेशो न च विद्यते । सत्यं वदत माऽसत्यं सत्यं साधुषु संगतम्

ಗೌತಮನು ಹೇಳಿದರು—ನಿಮಗೆ ಯಾವ ವಿಧದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲ? ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳಿರಿ, ಅಸತ್ಯ ಹೇಳಬೇಡಿ; ಸತ್ಯವು ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 43

प्रेता ऊचुः । वैश्वदेवोद्भवा यत्र धूमवर्तिः प्रदृश्यते । तस्मिन्गेहे न चास्माकं प्रवेशो विद्यते द्विज

ಪ್ರೇತರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ದ್ವಿಜಾ! ವೈಶ್ವದೇವ ಅರ್ಪಣದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಧೂಮವೃತ್ತಿ ಕಾಣುವ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲ।

Verse 44

यस्मिन्गृहे प्रभाते तु क्रियते चोपलेपनम् । विद्यते वेद निर्घोषस्तत्रास्माकं न किंचन

ಯಾವ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾತಃಕಾಲ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಲೇಪನ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ವೇದಪಠಣದ ಘೋಷ ಇರುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಿಂದ ಏನೂ ಆಗದು।

Verse 45

गौतम उवाच । केन कर्मविपाकेन प्रेतत्वं व्रजते नरः । एतन्मे विस्तरेणैव यथावद्वक्तु मर्हथ

ಗೌತಮನು ಹೇಳಿದರು—ಯಾವ ಕರ್ಮವಿಪಾಕದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಪ್ರೇತತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ? ಇದನ್ನು ನನಗೆ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ, ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ।

Verse 46

प्रेता ऊचुः । मृषाऽपहारिणो ये च ये चोच्छिष्टा व्रजन्ति च । गोब्राह्मणहताश्चैव प्रेतत्वं ते व्रजन्ति हि

ಪ್ರೇತರು ಹೇಳಿದರು—ಮೋಸದಿಂದ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುವವರು, ಉಚ್ಛಿಷ್ಟದಿಂದ ಅಶುದ್ಧ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗುವವರು, ಹಾಗೂ ಗೋಹತ್ಯೆ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹತ್ಯೆ ಮಾಡುವವರು—ಅವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪ್ರೇತತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ।

Verse 47

पैशुन्यनिरता ये च कूटसाक्ष्यरता नराः । न्यायपक्षे न वर्तंते मृताः प्रेता भवंति ते

ಪರನಿಂದೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ, ಕಪಟಸಾಕ್ಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿ, ನ್ಯಾಯಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲದವರು—ಮರಣಾನಂತರ ಪ್ರೇತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 48

श्लेष्ममूत्रपुरीषाणि ये क्षिपन्ति सरोवरे । प्रेतत्वं ते समासाद्य विचरंति च मानवाः

ಪವಿತ್ರ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಶ್ಲೇಷ್ಮ, ಮೂತ್ರ ಅಥವಾ ಮಲವನ್ನು ಎಸೆಯುವವರು ಪ್ರೇತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದು ನಂತರ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 49

दीयमानं तु विप्राणां गोषु विप्रातुरेषु च । मा देहीति प्रजल्पन्तस्ते च प्रेता भवंति च

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ, ಗೋವಿಗೆ ಅಥವಾ ರೋಗಗ್ರಸ್ತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪಾಲನೆಗಾಗಿ ದಾನ ನೀಡುವಾಗ ‘ಕೊಡಬೇಡಿ’ ಎಂದು ತಡೆಯುವವರು—ಅವರೂ ಪ್ರೇತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 50

शूद्रान्नेनोदरस्थेन यदि विप्रो म्रियेत वै । प्रेतत्वं यात्यसौ नूनं यद्यपि स्यात्षडंगवित्

ಶೂದ್ರನಿಂದ ಪಡೆದ ಅನ್ನವು ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವಾಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮರಣಿಸಿದರೆ, ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪ್ರೇತತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ—ಷಡಂಗವಿತ್ ಆಗಿದ್ದರೂ ಸಹ।

Verse 51

यस्त्रीन्हले बलीवर्दान्वाहयेन्मदसंयुतः । अमावास्यां विशेषेण स प्रेतो जायते नरः

ಮತ್ತಿನಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಹಾಲಿಗೆ ಮೂರು ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಜೂತಗೊಳಿಸುವವನು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಮಾವಾಸ್ಯಾದಿನ—ಆ ನರನು ಪ್ರೇತನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 52

नास्तिको निंदकः क्षुद्रो नित्यनैमित्त्यवर्जितः । ब्राह्मणान्द्वेष्टि यो नूनं स प्रेतो जायते नरः

ನಾಸ್ತಿಕನು, ನಿಂದಕನು, ಕ್ಷುದ್ರಬುದ್ಧಿಯವನು, ನಿತ್ಯ-ನೈಮಿತ್ತಿಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವನು—ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪ್ರೇತನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 53

विश्वासघातको यस्तु ब्रह्महा स्त्रीवधे रतः । गोघ्नो गुरुघ्रः पितृहा स प्रेतो जायते नरः

ವಿಶ್ವಾಸಘಾತಕ, ಬ್ರಹ್ಮಹಂತಕ, ಸ್ತ್ರೀವಧದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತ, ಗೋಹಂತಕ, ಗುರುಹಂತಕ, ಪಿತೃಹಂತಕ—ಇಂತಹವನು ಪ್ರೇತನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 54

यस्य नैव प्रदत्तानि एकोद्दिष्टानि षोडश । मृतस्य न वृषोत्सर्गः स प्रेतो जायते नरः

ಯಾರ ಮೃತನಿಗಾಗಿ ಷೋಡಶ ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ದಾನಗಳು ನೀಡಲಾಗಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಮರಣಾನಂತರ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗ ವಿಧಿ ನೆರವೇರಿಲ್ಲ—ಅವನು ಪ್ರೇತನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 55

एतद्धि सर्वमाख्यातं यत्पृष्टाः स्म द्विजोत्तम । भूयो ब्रूहि द्विजश्रेष्ठ यश्चास्ति तव संशयः

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ನೀವು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ವಿವರಿಸಿದೆ. ಈಗ ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ! ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವ ಸಂಶಯ ಏನಾದರೂ ಇದ್ದರೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿರಿ.

Verse 56

गौतम उवाच । येन कर्मविपाकेनन प्रेतो जायते नरः । तन्मे वदत निःशेषं कौतुकं मेऽत्र विद्यते

ಗೌತಮನು ಹೇಳಿದರು—“ಯಾವ ಕರ್ಮವಿಪಾಕದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಪ್ರೇತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ; ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ತೀವ್ರ ಕುತೂಹಲವಿದೆ.”

Verse 57

प्रेता ऊचुः । तीर्थयात्रा रतो यस्तु देवार्चनपरायणः । ब्राह्मणेषु सदा भक्तो न प्रेतो जायते नरः

ಪ್ರೇತರು ಹೇಳಿದರು—ಯಾರು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ರತನಾಗಿ, ದೇವಾರ್ಚನೆಯಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾಗಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮೇಲೆ ಸದಾ ಭಕ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾನೋ, ಆ ನರನು ಪ್ರೇತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 58

नित्यं शृणोति शास्त्राणि नित्यं सेवति पंडितान् । वृद्धांस्तु पृच्छते नित्यं न स प्रेतो विजायते

ಯಾರು ನಿತ್ಯ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಶ್ರವಣಮಾಡಿ, ನಿತ್ಯ ಪಂಡಿತರನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ವೃದ್ಧರನ್ನು ಸದಾ ವಿಚಾರಿಸಿ ಸಲಹೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೋ—ಅವನು ಪ್ರೇತನಾಗಿ ಜನಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 59

एतस्मात्कारणात्प्राप्ता वयं सर्वे सुदूरतः । शक्नुमो प्रवेष्टुं च पुण्येऽस्मिन्क्षेत्र उत्तमे

ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಬಹುದೂರದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ; ಮತ್ತು ಈ ಪರಮೋತ್ತಮ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ।

Verse 60

निर्विण्णाः प्रेतरूपेण तस्मात्त्वं द्विजसत्तम । गतिर्भव महाभाग सर्वेषां नः प्रयत्नतः

ನಾವು ಪ್ರೇತರೂಪದಿಂದ ಬೇಸತ್ತಿದ್ದೇವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ, ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ—ನಿನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಗತಿಯಾಗು, ಉದ್ಧಾರಕರನಾಗು।

Verse 61

गौतम उवाच । कथं वो जायते मोक्षो वदध्वं कृत्स्नशो मम । कृपयाविष्टचित्तोऽहं यतिष्ये नात्र संशयः

ಗೌತಮನು ಹೇಳಿದರು—ನಿಮಗೆ ಮೋಕ್ಷವು ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ? ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನನಗೆ ಹೇಳಿರಿ. ಕರುಣೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಚಿತ್ತ ಆವೃತವಾಗಿದೆ; ನಾನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವೆ—ಇಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 62

प्रेता ऊचुः । प्रभूतकालमस्माकं प्रेतत्वे तिष्ठतां विभो । न त्वभ्येति पुमान्कश्चिदस्माकं यो गतिर्भवेत्

ಪ್ರೇತರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪ್ರಭು! ನಾವು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಪ್ರೇತತ್ವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇವೆ; ನಮ್ಮ ಗತಿಗೆ ಕಾರಣನಾಗುವ ಯಾವ ಮಾನವನೂ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 63

तस्मात्त्वं देहि नः श्राद्धं गत्वा क्षेत्रं तु वैष्णवम् । नामगोत्राणि चादाय मोक्षं यास्यामहे ततः

ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ವೈಷ್ಣವ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನಮಗಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು; ನಮ್ಮ ನಾಮ-ಗೋತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಂತರ ನಾವು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆವು।

Verse 64

ईश्वर उवाच । ततोऽसौ ब्राह्मणो गत्वा दयाविष्टो हरेर्गृहम् । श्राद्धं च प्रददौ तेषामेकैकस्य पृथक्पृथक्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಆಮೇಲೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ ಹರಿಯ ಗೃಹಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅವರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದನು।

Verse 65

यस्ययस्य यदा श्राद्धं करोति द्विजसत्तमः । स रात्रौ स्वप्न एत्यैनं दर्शने वाक्यमब्रवीत्

ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು ಯಾರ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಯಾವಾಗ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನೋ, ಆಗಲೇ ಆವನೇ ರಾತ್ರಿ ಸ್ವಪ್ನದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಅವನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 66

प्रसादात्तव विप्रेन्द्र मुक्तोऽहं प्रेतयोनितः । स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि विमानं मे ह्युपस्थितम्

ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ! ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾನು ಪ್ರೇತಯೋನಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದೆ. ನಿಮಗೆ ಸ್ವಸ್ತಿ ಇರಲಿ; ನಾನು ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ—ನನ್ನ ವಿಮಾನವು ಸನ್ನಿಹಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 67

एवं संतारितास्तेन चत्वारस्ते द्विजोत्तमाः

ಹೀಗೆ ಅವನಿಂದ ಆ ನಾಲ್ವರು ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರು ಸಂಸಾರಸಾಗರದಿಂದ ತಾರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು।

Verse 68

अथासौ ब्राह्मणश्रेष्ठः संप्राप्ते पञ्चमे दिने । प्रददौ विधिपूर्वं तु श्राद्धं पर्युषितस्य च

ನಂತರ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನು ಐದನೇ ದಿನ ಬಂದಾಗ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪರ್ಯುಷಿತನಿಗೂ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು।

Verse 69

अथापश्यत स्वप्नान्ते प्राप्तं पर्युषितं नरम् । दीनवाक्यं परिक्लिष्टं निःश्वसन्तं मुहुर्मुहुः

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಪರ್ಯುಷಿತನು ಮಾನವರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು—ದೀನವಚನಗಳನ್ನಾಡುತ್ತ, ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು, ಮರುಮರು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತ.

Verse 70

पर्युषित उवाच । न मे जाता गतिर्विप्र मंदभाग्यस्य पापिनः । मया हृतं तडागार्थं यद्वित्तं प्रगुणीकृतम्

ಪರ್ಯುಷಿತನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ವಿಪ್ರನೇ! ಪಾಪಿ ಹಾಗೂ ಮಂದಭಾಗ್ಯನಾದ ನನಗೆ ಯಾವ ಗತಿಯೂ ದೊರಕಿಲ್ಲ. ಕೆರೆಯ ನಿರ್ಮಾಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದ ಧನವನ್ನು ನಾನು ಅಪಹರಿಸಿದೆನು।

Verse 71

गौतम उवाच । कथं ते जायते मोक्षो वद शीघ्रमशेषतः । करिष्ये नात्र संदेहो यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

ಗೌತಮನು ಹೇಳಿದನು—ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳು; ನಿನಗೆ ಮೋಕ್ಷ ಹೇಗೆ ದೊರೆಯುವುದು? ನಾನು ಅದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ, ಅದು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಳಭವಾದರೂ ಸಹ।

Verse 72

पर्युषित उवाच । अयने चोत्तरे प्राप्ते गत्वा तीर्थं हरिप्रियम् । श्राद्धं त्वं देहि मे नूनं ततो गतिर्भविष्यति

ಪರ್ಯುಷಿತನು ಹೇಳಿದನು—ಉತ್ತರಾಯಣ ಬಂದಾಗ ಹರಿಪ್ರಿಯ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನನ್ನಿಗಾಗಿ ತಪ್ಪದೇ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡು; ಆಗ ನನ್ನ ಪರಗತಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದೊರೆಯುವುದು.

Verse 73

ईश्वर उवाच । एवमुक्तः स विप्रेन्द्रस्तेन प्रेतेन वै मुनिः । अयने चोत्तरे प्राप्ते गत्वा तीर्थं हरिप्रियम् । प्रददौ विधिवच्छ्राद्धं ततः पर्युषिताय च

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಆ ಪ್ರೇತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮುನಿಯು ಉತ್ತರಾಯಣ ಬಂದಾಗ ಹರಿಪ್ರಿಯ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಪರ್ಯುಷಿತನಿಗಾಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.

Verse 74

ततः पर्युषितो रात्रौ स्वप्नान्ते वाक्यमब्रवीत् । प्रसन्नवदनो भूत्वा दिव्यमाल्यवपुर्धरः

ನಂತರ ರಾತ್ರಿ ಸ್ವಪ್ನಾಂತದಲ್ಲಿ ಪರ್ಯುಷಿತನು ಮಾತಾಡಿದನು—ಪ್ರಸನ್ನಮುಖನಾಗಿ, ದಿವ್ಯ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾದ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ.

Verse 75

पर्युषित उवाच । मुक्तोऽहं त्वत्प्रसादेन प्रेतभावाद्द्विजोत्तम । स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि विमानं मे ह्युपस्थितम्

ಪರ್ಯುಷಿತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಾನು ಪ್ರೇತಭಾವದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದೆ. ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ನಾನು ಈಗ ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನ ವಿಮಾನವು ಸನ್ನಿಹಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 76

देवत्वं च मया प्राप्तं समर्थोऽहं द्विजोत्तम । वरं ददामि ते विप्र गृहाण त्वं वरं शुभम्

ನಾನು ದೇವತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತು ಈಗ ಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ. ಹೇ ವಿಪ್ರ, ನಿನಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ; ಈ ಶುಭ ವರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.

Verse 77

ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चौरे भग्नव्रते तथा । निष्कृतिर्विहिता सद्भिः कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಂತಕನಿಗೂ, ಸುರಾಪಾನಿಗನಿಗೂ, ಕಳ್ಳನಿಗೂ, ವ್ರತಭಂಗ ಮಾಡಿದವನಿಗೂ ಸಜ್ಜನರು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ವಿಧಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ಕೃತಘ್ನನಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೇ ಇಲ್ಲ।

Verse 78

गौतम उवाच । यदि देयो वरोऽस्माकं समर्थोऽसि वरप्रद । यत्र स्थाने मया दृष्टाः प्रेता यूयं सुदुःखिताः । तत्राहं चाश्रमं कृत्वा करिष्ये चोत्तमं तपः

ಗೌತಮನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ವರಪ್ರದ ಪ್ರಭೋ, ನೀವು ನಮಗೆ ವರ ನೀಡಲು ಸಮರ್ಥರಾಗಿದ್ದರೆ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತ ಪ್ರೇತಗಳಾಗಿ ಕಂಡ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡುವೆನು।

Verse 79

निर्गतास्मि गृहं भूयो स्नात्वा तीर्थमिदं महत् । तत्र यो भानवो भक्त्या पितॄनुद्दिश्य भक्तितः

ಈ ಮಹಾತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನಾನು ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೊರಡುವೆನು. ಅಲ್ಲಿ, ಹೇ ತೇಜಸ್ವಿಯೇ, ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವನೋ…

Verse 80

विधिवद्दास्यति श्राद्धं स्नात्वा संतर्प्य देवताः । युष्मत्प्रसादतस्तस्य ह्यन्वयेऽपि कदाचन । मा भूयात्प्रेतभावो हि अपि पापान्वितस्य भोः

…ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಅವನು ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವನು. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅವನಿಗೂ—ಅವನ ವಂಶಕ್ಕೂ—ಎಂದಿಗೂ ಪ್ರೇತಭಾವ ಉಂಟಾಗದಿರಲಿ, ಪಾಪಯುಕ್ತನಾದರೂ ಸಹ।

Verse 81

पर्युषित उवाच । गच्छ त्वं चाश्रमं तत्र कुरु ब्राह्मणसत्तम । गमिष्यसि परां सिद्धिं लोके ख्यातिं गमिष्यसि

ಪರ್ಯುಷಿತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸತ್ತಮ, ನೀನು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು. ನೀನು ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ ಮತ್ತು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನೂ ಗಳಿಸುವೆ।

Verse 82

तत्र ये मानवा भक्त्या श्राद्धं दास्यंति सत्तमाः । पितॄणां ते विमानस्था यास्यंति त्रिदिवालयम्

ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವ ಸತ್ತಮರು ಇದ್ದರೆ, ಅವರ ಪಿತೃಗಳು ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಆಸೀನರಾಗಿ ತ್ರಿದಿವಾಲಯವಾದ ದೇವಧಾಮಕ್ಕೆ ಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 83

न तेषां वंशजः कश्चित्प्रेतत्वं च गमिष्यति । प्राहुः सप्तपदीं मैत्रीं पंडिताः स्थिरबुद्धयः

ಅವರ ವಂಶಜರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಪ್ರೇತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಸ್ಥಿರಬುದ್ಧಿಯ ಪಂಡಿತರು ‘ಸಪ್ತಪದಿ’ಯಿಂದ ಮೈತ್ರಿ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ।

Verse 84

मित्रतां तु पुरस्कृत्य किं तद्वक्ष्यामि तच्छृणु । तवाश्रमपदं पुण्यं भविष्यति महीतले

ಮೈತ್ರಿಯನ್ನು ಮುಂಚಿಟ್ಟು ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳು. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಮಸ್ಥಾನವು ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವಾಗುವುದು।

Verse 85

सर्वपापप्रशमनं सर्वदुःखवि नाशनम् । मन्नाम्ना ख्यातिमायातु प्रेततीर्थमिति प्रभो

ಪ್ರಭೋ! ನನ್ನ ನಾಮದಿಂದ ಇದು ‘ಪ್ರೇತತೀರ್ಥ’ವೆಂದು ಖ್ಯಾತಿಯಾಗಲಿ; ಇದು ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ, ಸರ್ವದುಃಖಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲಿ।

Verse 86

ईश्वर उवाच । तं तथेति प्रतिज्ञाय गतस्तत्र द्विजोत्तमः । यथा वेदोक्तमार्गेंण सर्वं कृत्यं चकार सः

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—‘ತಥಾಸ್ತು’ ಎಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿ ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು ಅಲ್ಲಿ ಹೋದನು; ವೇದೋಕ್ತ ಮಾರ್ಗದಂತೆ ಅವನು ಸರ್ವ ಕೃತ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು।

Verse 87

सोऽपि स्वर्गमनुप्राप्तो हृष्टः पर्युषितः प्रिये । एतत्सर्वं पुरावृत्तं स्थानेऽस्मिन्गात्रमोचने

ಪ್ರಿಯೆ! ಪರ್ಯುಷಿತನೂ ಹರ್ಷದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ‘ಗಾತ್ರಮೋಚನ’ ಎಂಬ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಸಂಭವಿಸಿದವು.

Verse 88

यः शृणोति नरः सम्यक्सर्वपापैः स मुच्यते । शयनोत्थापने योगे यः पश्येत्पुरुषोत्तमम् । गात्रोत्सर्गे तु गत्वाऽसौ यज्ञायुतफलं लभेत्

ಈ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಕೇಳುವ ನರನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಶಯನೋತ್ಥಾಪನ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಯೋಗಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪುರುಷೋತ್ತಮನ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವವನು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ದೇಹತ್ಯಾಗಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಹೋದರೆ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಯಜ್ಞಗಳ ಸಮಾನ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 223

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुरुषोत्तमतीर्थप्रेततीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयोविंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಎಂಭತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಮೊದಲನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಪುರುಷೋತ್ತಮತೀರ್ಥ-ಪ್ರೇತತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ 223ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.