Adhyaya 221

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवं च ऋणमोचनम् । तस्मिन्दृष्टे ऋणं न स्यान्मातापितृसमुद्भवम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ‘ಋಣಮೋಚನ’ ಎಂಬ ದೇವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅವನ ದರ್ಶನದಿಂದ ತಾಯಿ-ತಂದೆಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಋಣ (ಪಿತೃಋಣ) ಉಳಿಯದು.

Verse 2

पितरस्तु पुरा सर्वे दिव्यक्षेत्रं समागताः । प्रभासे तपसा युक्ताः स्थिता वर्षगणान्बहून्

ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪಿತೃಗಳು ಆ ದಿವ್ಯ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಸಮಾಗಮಿಸಿದರು. ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಅವರು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನೆಲೆಸಿದರು.

Verse 3

अग्निष्वात्ता बर्हिषदः सोमपा आज्यपास्तथा । लिंगं संस्थापयामासुः सर्वे भक्तिपरायणाः

ಅಗ್ನಿಷ್ವಾತ್ತರು, ಬರ್ಹಿಷದರು, ಸೋಮಪರು ಹಾಗೂ ಆಜ್ಯಪರು—ಎಲ್ಲರೂ ಭಕ್ತಿಪರಾಯಣರಾಗಿ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

Verse 4

ततः कालेन महता तुष्टस्तेषां महेश्वरः । ततः प्रत्यक्षतां गत्वा वाक्यमेतदुवाच ह

ನಂತರ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಮಹೇಶ್ವರನು ಅವರ ಮೇಲೆ ತೃಪ್ತನಾದನು. ಆಗ ಅವನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿ ಈ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 5

परितुष्टोऽस्मि भद्रं वो ब्रूत यन्मनसेप्सितम्

“ನಾನು ನಿಮಗೆ ಅತ್ಯಂತ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಿಮಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ಹೇಳಿರಿ.”

Verse 6

पितर ऊचुः । अस्माकं दीयतां वृत्तिर्जगत्यस्मिन्स्वयं कृते । देवानां च ऋषीणां च मानुषाणां महीतले

ಪಿತೃಗಳು ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ಸ್ವಯಂಕೃತ ಜಗತ್ತಿನ ಕರ್ತನೇ! ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರು ಇರುವಂತೆ ನಮಗೂ ಜೀವನೋಪಾಯದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು.”

Verse 7

भवानेव परो लोके सर्वेषां पद्मसंभव । आगत्य वर्णाश्चत्वार इह ये श्रद्धयान्विताः

ಹೇ ಪದ್ಮಸಂಭವ! ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪರಮಾಶ್ರಯ. ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬರುವ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣದವರು…

Verse 8

पैतृकात्तु ऋणान्मुक्ता भवंतु गतकल्मषाः । व्यन्तरत्वं सुरश्रेष्ठ येषां वै पितरो गताः

ಅವರು ಪಿತೃಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಸಮಸ್ತ ಕಲ್ಮಷದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗಲಿ. ಹೇ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠ! ಯಾರ ಪಿತೃಗಳು ವ್ಯಂತರಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗಿರುವರೋ ಅವರೂ ಇಲ್ಲಿ ಉದ್ಧರಿಸಲ್ಪಡಲಿ.

Verse 9

सर्प्पे वह्नि विषैर्वा ये नाशं नीताः पितामहाः । अपुत्रा वा सपुत्रा वा सपिण्डीकरणं विना

ಹಾವು, ಬೆಂಕಿ ಅಥವಾ ವಿಷದಿಂದ ನಾಶವಾದ ಪಿತಾಮಹರು; ಪುತ್ರರಿಲ್ಲದವರಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಪುತ್ರರಿದ್ದರೂ ಸಪಿಂಡೀಕರಣವಿಲ್ಲದೆ ಗತಿಸಿದವರಾಗಲಿ—ಅವರಿಗೂ ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮದಿಂದ ಹಿತವಾಗಲಿ.

Verse 10

न कृतानि पुरा येषामेकोद्दिष्टानि षोडश । तथा नैव वृषोत्सर्गो गोहताश्चाथ चान्त्यजैः

ಯಾರಿಗಾಗಿ ಹಿಂದೆ ಹದಿನಾರು ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗವೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ; ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯಜರಿಂದ ಹತರಾದವರು—ಅಂತಹ ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ಇಲ್ಲಿ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ.

Verse 11

अथापरे ये च मृताः शौचेन तु विना कृताः । ते चात्र तर्पिताः सर्वे प्रयान्तु परमां गतिम्

ಮತ್ತೆ ಶೌಚವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಮೃತರಾದವರಾದರೂ—ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿ ತರ್ಪಣದಿಂದ ತೃಪ್ತರಾಗಿ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಲಿ.

Verse 12

श्रीभगवानुवाच । स्नात्वा तु सलिले पुण्ये पितृणां चैव तर्पणम् । ये करिष्यंति मनुजाः पितृभक्तिपरायणाः

ಶ್ರೀಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು—ಪಿತೃಭಕ್ತಿಗೆ ಪರಾಯಣರಾದ ಮನುಷ್ಯರು ಈ ಪುಣ್ಯ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡುವರು—

Verse 13

अहं वरप्रदस्तेषां तारयिष्यामि तत्क्षणात् । पितृन्सर्वान्न संदेहो यदि पापशतैर्वृताः

ನಾನು ವರಪ್ರದನು; ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ತಾರಿಸುವೆನು—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ—ಅವರು ನೂರಾರು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಆವರಿತರಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ।

Verse 14

अस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा यो लिंगं पूजयिष्यति । युष्माभिः स्थापितं लिंगं स मुक्तः पैतृकादृणात्

ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ನಿಮ್ಮಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವರೋ, ಅವರು ಪೈತೃಕ ಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 15

यस्मादृणात्प्रमुच्येत अस्य लिंगस्य दर्शनात् । तस्मान्मया कृतं नाम ह्येतस्य ऋणमोचनम्

ಈ ಲಿಂಗದ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಋಣದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುವುದರಿಂದ, ನಾನು ಇದಕ್ಕೆ ‘ಋಣಮೋಚನ’ ಎಂಬ ನಾಮವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ।

Verse 16

ईश्वर उवाच । हिरण्यं मस्तके दत्त्वा यः स्नाति ऋणमोचने । आत्मा वै तारितस्तेन दत्तं भवति गोशतम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಇಟ್ಟು ‘ಋಣಮೋಚನ’ದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನ ಆತ್ಮ ತಾರಿತನಾಗುತ್ತದೆ; ಆ ಕರ್ಮವು ನೂರು ಗೋಗಳ ದಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 17

एवमुक्त्वा स भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र श्राद्धं समाचरेत् । पूजयेत्तन्महादेवि पितृलिंगं सुरप्रियम्

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಆ ಭಗವಾನ್ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನರಾದರು. ಆದಕಾರಣ ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಓ ಮಹಾದೇವಿ, ದೇವರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಆ ಪಿತೃಲಿಂಗವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 221

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य ऋणमोचनमाहात्म्यवर्णनंनामैकविंशत्युत्तरद्विशततमो ऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರಿ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಋಣಮೋಚನಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಎರಡೂ ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದುನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.