
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನು ದೇವಿಗೆ ದೇವರಾಜೇಶ್ವರದ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಗೌತಮೇಶ್ವರದಿಂದ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಬಹುದೂರವಲ್ಲದೆ, ಹದಿನಾರು ಧನು ದೂರದಲ್ಲಿ ದೇವರಾಜೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸ್ಥಳವಿವರಣೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಲಿಂಗಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದವನು ಪಾಪದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಕಾರಣ-ಫಲ ಕ್ರಮವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮುಂದಾಗಿ, ಸಮಾಹಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಯಾವ ಮಾನವನಾದರೂ ಮಾನವದೇಹಸಂಭವ ಪಾತಕಗಳಿಂದಲೂ ಬಿಡುಗಡೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ನಿಯಮೋಪದೇಶವಿದೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಲೊಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಇದು ಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣ (81,000 ಶ್ಲೋಕಗಳು) ಯ ಪ್ರಭಾಸ ಖಂಡ, ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ ವಿಭಾಗದ ‘ದೇವರಾಜೇಶ್ವರ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ ಎಂಬ 217ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವೆಂದು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ.
Verse 1
ईश्वर उवाच । गौतमेश्वरतो देवि पश्चिमे नातिदूरतः । धनुःषोडशभिर्देवि देवराजेश्वरः स्थितः
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಿ, ಗೌತಮೇಶ್ವರದಿಂದ ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ಬಹುದೂರವಲ್ಲ; ಹದಿನಾರು ಧನುಷ್ಯದ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ದೇವರಾಜೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ।
Verse 2
लिंगं स स्थापयामास ततः पापैर्व्यमुच्यत । यस्तं समाहितमनाः पूजयिष्यति मानवः । स च मानवसंभूतात्पातकात्संप्रमोक्ष्यति
ಅವನು ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ ತದನಂತರ ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾದನು। ಯಾರು ಸಮಾಹಿತಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅದನ್ನು ಪೂಜಿಸುವರೋ, ಅವರು ಮಾನವಾಚರಣೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪಾತಕಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಕ್ತರಾಗುವರು।
Verse 217
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये देवराजेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तदशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಎಂಭತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ದೇವರಾಜೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ 217ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।