Adhyaya 215

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कुमारेश्वरमुत्तमम् । मार्कण्डेश्वरतो देवि दक्षिणे नातिदूरतः । धनुर्विंशतिभिस्तत्र स्थितं स्वामिप्रतिष्ठितम्

ಈಶ್ವರನು ಉವಾಚ—ಅನಂತರ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಉತ್ತಮನಾದ ಕುಮಾರೇಶ್ವರದ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ದೇವಿ, ಮಾರ್ಕಂಡೇಶ್ವರದಿಂದ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಅತಿದೂರವಲ್ಲ—ಇಪ್ಪತ್ತು ಧನು ದೂರದಲ್ಲಿ—ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ (ಲಿಂಗ) ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 2

ततः कृत्वा तपो घोरं कार्त्तिकेयेन भाभिनि । परदारापहारोत्थपापानां नाशहेतवे

ಆಮೇಲೆ, ಹೇ ಪ್ರಕಾಶವತೀ, ಅಲ್ಲಿ ಕಾರ್ತ್ತಿಕೇಯನು ಪರಸ್ತ್ರೀ ಅಪಹರಣದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಪಾಪಗಳ ನಾಶಾರ್ಥವಾಗಿ ಘೋರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು।

Verse 3

लिंगं स्थापितवांस्तत्र स मुक्तः किल्विषात्ततः । वैराग्याद्यौवनं त्यक्त्वा कौमारं पुनराददे

ಅಲ್ಲಿ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅವನು ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದನು. ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ ಯೌವನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಕೌಮಾರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 4

पितॄन्हत्वा सुमाली च तमाराधितवान्पुरा । सोऽपि मुक्तोऽभवद्देवि पापात्पितृवधोद्भवात्

ಸುಮಾಲಿಯೂ—ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಹತ್ಯೆಮಾಡಿ—ಅವನನ್ನು (ಶಿವನನ್ನು) ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದನು. ಹೇ ದೇವಿ, ಪಿತೃಹತ್ಯೆಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಪಾಪದಿಂದ ಅವನೂ ಮುಕ್ತನಾದನು।

Verse 5

कुमारेश्वरनामैतत्पूजितं वै सुरासुरैः । तस्याग्रतः कुमारस्य कूपस्तिष्ठति भामिनि

ಈ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ‘ಕುಮಾರೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮ; ದೇವರೂ ಅಸುರರೂ ಇದನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೇ ಸುಂದರೀ, ಆ ಕುಮಾರನ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಬಾವಿ ಇದೆ।

Verse 6

तत्र स्नात्वा पूजयेद्यः शूलिनं स्वामिपूजितम् । स मुक्तः पातकैः सर्वैर्गच्छेत्स्वामिपुरं महत्

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಸ್ವಾಮಿಯಿಂದ ಪೂಜಿತನಾದ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಯಾರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಪಾತಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಸ್ವಾಮಿಯ ಮಹಾಪುರಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 7

शातकौंभमयं यस्तु ताम्रचूडं द्विजातये । दद्यात्स्वामिनमुद्दिश्य स तु यात्राफलं लभेत्

ಯಾರು ಸ್ವಾಮಿಯಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಶುದ್ಧ ಸ್ವರ್ಣಮಯ ‘ತಾಮ್ರಚೂಡ’ವನ್ನು ದ್ವಿಜನಿಗೆ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ) ದಾನಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 215

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभास क्षेत्रमाहात्म्ये कुमारेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चदशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರ ಶ್ಲೋಕಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಮೊದಲ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಕುಮಾರೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನಂ’ ಎಂಬ 215ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।