
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನು ದೇವಿಗೆ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಪುಲಹೇಶ್ವರ ತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ನೈಋತ್ಯ (ದಕ್ಷಿಣ-ಪಶ್ಚಿಮ) ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಧನುಷ್-ಪ್ರಮಾಣದಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿ ಪುಲಹೇಶ್ವರ ಎಂಬ ಶಿವಲಿಂಗವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದರ್ಶನ-ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಸ್ಥಳಸೂಚನೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಪುಲಹೇಶ್ವರನ ಭಕ್ತಿಮಯ ಆರಾಧನೆಯಿಂದ ಯಾತ್ರಾಫಲ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹಿರಣ್ಯದಾನ (ಸ್ವರ್ಣ/ಧನದಾನ) ಮಾಡುವುದನ್ನು ಯಾತ್ರಾಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ವಿಧಿಯಾಗಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದು ಸ್ಕಂದಪುರಾಣದ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ 211ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವೆಂದು ಕೊಲೊಫೋನ್ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
Verse 1
ईश्वर उवाच । पुलस्त्येश्वरात्ततो देवि नैरृते धनुषाष्टके । पुलहेश्वरनामानं तं च भक्त्या प्रपूजयेत्
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ದೇವಿ! ಪುಲಸ್ತ್ಯೇಶ್ವರದಿಂದ ನೈಋತ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಎಂಟು ಧನು ದೂರದಲ್ಲಿ ‘ಪುಲಹೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ (ಲಿಂಗ) ಇದೆ; ಅದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।
Verse 2
हिरण्यदानं दत्त्वा वै सम्यग्यात्राफलं लभेत्
ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ, ಸ್ವರ್ಣದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಮ್ಯಕ್ ಫಲವು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।
Verse 211
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुलहेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकादशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಪುಲಹೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ದ್ವಿಶತೈಕಾದಶಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।