Adhyaya 196

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि प्रभासं जलसंस्थितम् । वृद्धप्रभासाद्दक्षिणतो नातिदूरे व्यवस्थितम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಜಲಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾದ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅದು ವೃದ್ಧಪ್ರಭಾಸದ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಅತಿದೂರವಲ್ಲ।

Verse 2

तस्यैव देवि देवस्य शृणु माहात्म्यमुत्तमम्

ಹೇ ದೇವಿ, ಆ ದೇವನ ಪರಮೋತ್ತಮ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 3

जामदग्न्येन रामेण यदा क्षत्त्रवधः कृतः । तदाऽस्य परमा जाता घृणा मनसि भामिनि

ಹೇ ಭಾಮಿನಿ, ಜಾಮದಗ್ನ್ಯ ರಾಮನು (ಪರಶುರಾಮನು) ಕ್ಷತ್ರಿಯವಧವನ್ನು ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪರಮ ಘೃಣಾ—ಅಂದರೆ ಗಾಢ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ—ಉಂಟಾಯಿತು।

Verse 4

ततस्त्वाराधयामास महादेवं सुरेश्वरम् । उग्रं तपः समास्थाय बहून्वर्ष गणान्प्रिये

ಅನಂತರ, ಹೇ ಪ್ರಿಯೆ, ಅವನು ದೇವೇಶ್ವರನಾದ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು; ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ತಪಶ್ಚರ್ಯೆ ಮಾಡಿದನು।

Verse 5

ततस्तुष्टो महादेवस्तस्य प्रत्यक्षतां गतः । अब्रवीद्वरदस्तेऽहं वरं वरय सुव्रत

ಆಗ ತೃಪ್ತನಾದ ಮಹಾದೇವನು ಅವನ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ ಹೇಳಿದನು—“ನಾನು ವರದಾತನು; ಹೇ ಸುವ್ರತ, ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದ ವರವನ್ನು ಬೇಡು।”

Verse 6

राम उवाच । यदि तुष्टोऽसि मे देव यदि देयो वरो मम । दर्शयस्व स्वकं लिंगं यज्ञे वज्रेण छादितम्

ರಾಮನು ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ದೇವ, ನೀನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ನನಗೆ ವರ ನೀಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದರೆ, ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ವಜ್ರದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ನಿನ್ನ ಸ್ವಲಿಂಗವನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸು।”

Verse 7

घृणा मे महती जाता हत्वेमान्क्षत्रियान्बहून् । दर्शनात्तव लिंगस्य येन मे नश्यते घृणा

“ಈ ಅನೇಕ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಕಾರಣ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ನಿನ್ನ ಲಿಂಗದರ್ಶನದಿಂದ ನನ್ನ ಆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ನಾಶವಾಗಲಿ.”

Verse 8

तथा मे पातकं सर्वं प्रसादात्तव शंकर

“ಹಾಗೆಯೇ, ಹೇ ಶಂಕರ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳೂ ಸಹ ನಿವಾರಣೆಯಾಗಲಿ.”

Verse 9

शंकर उवाच । मम लिंगं सहस्राक्ष उत्थितं तु पुनःपुनः । वज्रेणाच्छादयत्येव भयेन महता वृतः

ಶಂಕರನು ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ (ಇಂದ್ರ), ನನ್ನ ಲಿಂಗವು ಪುನಃಪುನಃ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ನೀನು ಮಹಾಭಯದಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ ಅದನ್ನು ವಜ್ರದಿಂದ ಮುಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೀಯೆ.”

Verse 10

न तेऽहं दर्शनं यास्ये लिंगरूपी कदाचन

ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಲಿಂಗರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 11

यन्मां वदसि घृणया वृतोऽहं पातकेन तु । तत्तेऽहं नाशयिष्यामि स्पर्शनात्तु द्विजोत्तम

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ನೀನು ಘೃಣೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪಾಪವು ಆವರಿಸಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೀ; ಆದರೆ ನನ್ನ ಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ನಿನ್ನ ಆ ಪಾಪವನ್ನು ನಾನು ನಾಶಮಾಡುವೆನು.

Verse 12

अस्मिञ्जलाश्रये पुण्ये जलमध्ये महामते । उत्थास्यति महालिंगं तस्य त्वं दर्शनं कुरु

ಹೇ ಮಹಾಮತೇ! ಈ ಪುಣ್ಯ ಜಲಾಶಯದ ಜಲಮಧ್ಯದಿಂದ ಮಹಾಲಿಂಗವು ಉದ್ಭವಿಸುವುದು; ನೀನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅದರ ದರ್ಶನ ಮಾಡು.

Verse 13

गमिष्यति घृणा सर्वा निष्पापस्त्वं भविष्यसि । उक्त्वैवमुदतिष्ठच्च जलमध्याद्वरानने

ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಘೃಣೆಯೂ ದೂರವಾಗುವುದು; ನೀನು ನಿಷ್ಪಾಪನಾಗುವೆ. ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ ಆ ಸುಮುಖಿ ಜಲಮಧ್ಯದಿಂದ ಏಳಿತು ನಿಂತಳು.

Verse 14

जलप्रभासनामास्य ततो जातं धरातले । तस्यालं स्पर्शनाद्देवि शिवलोकं व्रजेन्नरः

ನಂತರ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ‘ಜಲಪ್ರಭಾಸ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥವು ಉದ್ಭವಿಸಿತು. ಹೇ ದೇವಿ! ಅದರ ಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರದಿಂದ ನರನು ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 15

एकं भोजयते योऽत्र ब्राह्मणं शंसितव्रतम् । भोजितोऽहं भवेत्तेन सपत्नीको न संशयः

ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಂಸಿತ ವ್ರತನಿಷ್ಠನಾದ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೂ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸುವವನು, ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ ನಾನು ಸಹ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಭೋಜಿತನಾಗುತ್ತೇನೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ।

Verse 16

एषा जलप्रभासस्य संभूतिस्ते मयोदिता । श्रुता पापोपशमनी सर्वकामफलप्रदा

ಇದು ಜಲಪ್ರಭಾಸದ ಉದ್ಭವವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆ; ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಪಾಪಗಳು ಶಮನವಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 196

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये जलप्रभासमाहात्म्यवर्णनंनाम षण्णवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ-ಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಜಲಪ್ರಭಾಸಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ 196ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।