Adhyaya 194
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನು ಮಹಾದೇವಿಗೆ “ದೇವೈಃ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಂ” ಎಂದು ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಲಿಂಗದ ಕುರಿತು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದ “ಪ್ರಭಾವ”ವನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದು ಸರ್ವಪಾತಕನಾಶನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೆಂದು ಹೇಳಿ, ಅಮರೇಶ್ವರದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಧರ್ಮ-ಆಚಾರದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಲಿಂಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅದರ ದರ್ಶನದಿಂದ ಯಾತ್ರಿಕನು ಕೃತಕೃತ್ಯ—ಧಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ಪರಿಪೂರ್ಣ—ಆಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಫಲಶ್ರುತಿ. ನಂತರ ವೇದಪಾರಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಗೋಧಾನ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸಿ, ಯೋಗ್ಯ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ದಾನವು ಯಾತ್ರಾಫಲವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಉರ್ಜಿತವಾಗಿ ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं देवैः प्रतिष्ठितम् । ज्ञात्वा प्रभावं क्षेत्रस्य सर्वपातकनाशनम्
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ನಂತರ ದೇವರುಗಳು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ಆ ಲಿಂಗದ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅದು ಸರ್ವ ಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು।
Verse 2
तत्र कृत्वा तपश्चोग्रं लिंगं देवैः प्रतिष्ठितम् । तं दृष्ट्वा मानवो देवि कृतकृत्यः प्रजायते
ಅಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ಲಿಂಗದ ಬಳಿ ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಹೇ ದೇವಿ! ಅದನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಮಾನವನು ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ।
Verse 3
गोदानं तत्र देयं तु ब्राह्मणे वेदपारगे । सम्यक्च लभते देवि यात्रायाः फलमूर्जितम्
ಅಲ್ಲಿ ವೇದಪಾರಂಗತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಗೋদানವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು; ಆಗ, ಹೇ ದೇವಿ, ಯಾತ್ರೆಯ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಹಾಗೂ ಸಮೃದ್ಧ ಫಲವು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।
Verse 194
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽमरेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्णवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ ಸಹಸ್ರ ಶ್ಲೋಕಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿನ ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ಅಮರೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನೂರ ತೊಂಬತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।