
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನು ಸ್ವತಃ ಮಹಾದೇವಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ತತ್ತ್ವೋಪದೇಶ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಭಾಸ-ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಯಾತ್ರಿಕನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾದ ಗಮನೆಯ ಕ್ರಮವನ್ನು ತಿಳಿಸಿ, “ಅನುತ್ತಮ” (ಅತಿಶ್ರೇಷ್ಠ) ಎಂದು ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಯಮೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ದೇವಾಲಯದ ಸ್ಥಳವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ—ನೈಋತ್ಯ (ದಕ್ಷಿಣ-ಪಶ್ಚಿಮ) ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ದೂರವಲ್ಲ—ಇದು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ಹಾಗೂ ವಿಧಿಸೂಚಕವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಫಲಶ್ರುತಿ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟ: ಯಮೇಶ್ವರ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದ ಪಾಪ-ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವನು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛಿತ ಕಾಮನೆಗಳ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವವನು (ಸರ್ವಕಾಮ-ಫಲ-ಪ್ರದ) ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಉಪಸಂಹಾರದಲ್ಲಿ ಇದು ಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡ, ಪ್ರಭಾಸ-ಕ್ಷೇತ್ರ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ “ಯಮೇಶ್ವರ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ-ವರ್ಣನ” ಅಧ್ಯಾಯವೆಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि यमेश्वरमनुत्तमम् । तस्यैव नैरृते भागे नातिदूरे व्यवस्थितम्
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಅದೇ ಸ್ಥಳದ ನೈಋತ್ಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅತಿದೂರವಲ್ಲದೆ ಸ್ಥಿತವಾದ ಅನುತ್ತಮ ಯಮೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು।
Verse 2
दर्शनात्पापशमनं सर्वकामफलप्रदम्
ದರ್ಶನದಿಂದ ಪಾಪಗಳು ಶಮನವಾಗುತ್ತವೆ; ಆ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಸರ್ವಕಾಮಫಲವನ್ನು ಪ್ರದಾನಮಾಡುತ್ತದೆ।
Verse 193
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये यमेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिणवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ ಸಹಸ್ರ ಶ್ಲೋಕಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿನ ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ಯಮೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನೂರ ತೊಂಬತ್ತಮೂರುನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।