Adhyaya 185

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवमातरमव्ययाम् । मंकीशान्नैरृते भागे गौरीरूपसमाश्रिताम् । देवमाता सरस्वत्या नाम लोकेषु गीयते

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ನಂತರ ಮಂಕೀಶನ ನೈಋತ್ಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗೌರೀರೂಪವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಅವ್ಯಯ ದೇವಮಾತೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಆಕೆ ಸರಸ್ವತಿ; ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ‘ದೇವಮಾತಾ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ.

Verse 2

पादुकासनसंस्था च तत्र देवी सरस्वती । गौरीरूपेण सा तत्र वडवाश्रितविग्रहा

ಅಲ್ಲಿ ದೇವಿ ಸರಸ್ವತಿ ಪಾದುಕಾಸನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಗೌರೀರೂಪದಿಂದ, ವಡವಾ (ಸಮುದ್ರಾಗ್ನಿ) ಆಶ್ರಿತ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾಳೆ.

Verse 3

मातृवद्रक्षिता देवा वडवानलभीतितः । देवमातेति लोकेऽस्मिं स्ततः सा विबुधैः कृता

ಆಕೆ ತಾಯಿಯಂತೆ ವಡವಾನಲದ ಭೀತಿಯಿಂದ ದೇವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದಳು. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಆಕೆಯ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ‘ದೇವಮಾತಾ’—ದೇವರ ತಾಯಿ—ಎಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

Verse 4

माघे मासे तृतीयायां यस्तामर्चयते नरः । नारी वा संयता साध्वी सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ಮಾಘ ಮಾಸದ ತೃತೀಯಾ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಆಕೆಯನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೋ—ಪುರುಷನಾಗಲಿ, ಸಂಯಮವಂತಿಯಾದ ಸಾಧ್ವೀ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಲಿ—ಅವನು/ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 5

दंपती भोज येद्यस्तु पायसैः शर्करादिभिः । गौरीसहस्रभोज्यस्य दत्तस्य फलमाप्नुयात्

ಯಾರು ಪಾಯಸ, ಶರ್ಕರೆ ಮೊದಲಾದ ಮಧುರ ಪದಾರ್ಥಗಳಿಂದ ದಂಪತಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಗೌರಿಗೆ ಸಹಸ್ರ-ಭೋಜ್ಯ ದಾನ ಮಾಡಿದಷ್ಟೇ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 6

सुवर्णपादुका देया तत्र विप्राय शीलिने

ಅಲ್ಲಿ ಶೀಲವಂತನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಣಪಾದುಕைகளை ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.