
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನು ದೇವಿಗೆ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಶೈವ ತತ್ತ್ವಸೂಚನೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರದ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ವಕಾಲದ ಘೋರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದ ಬಳಿಕ ಎತ್ತರದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾದ ಮೂರ್ತಿಮಾನ್ ಲಕುಲೀಶನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿ, ಆ ತೀರ್ಥವು ಪಾಪಶಮನ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧೀಕರಣಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಉದ್ದೇಶಿತವೆಂದು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಕಾಲನಿಯಮ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ—ಕಾರ್ತ್ತಿಕೀ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೃತ್ತಿಕಾ-ಯೋಗದ ವೇಳೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಅಪೂರ್ವ ಮಾನ್ಯತೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಅಂಥ ಉಪಾಸಕನು ದೇವರು-ಅಸುರರು ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲ ಜೀವವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಕಂದಪುರಾಣದ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡ, ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿನ ಅಧ್ಯಾಯಸಮಾಪ್ತಿಯ ಕೊಲೊಫನ್ ಉಲ್ಲೇಖಿತವಾಗಿದೆ.
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वदिग्भागे लकुलीशस्तु मूर्तिमान् । स्वयं तिष्ठति देवेशि कृत्वा घोरं तपः पुरा
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವೇಶಿ! ಅದರ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಲಕುಲೀಶನು ಮೂರ್ತಿಮಾನನಾಗಿ ಸ್ವಯಂ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಘೋರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದವನು.
Verse 2
संस्थितः पापशमने तत्र स्थाने स्थलोपरि । कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे यस्तं पूजयते नरः
ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಆ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದ ಮೇಲೆ ಪಾಪಶಮನಕಾರಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಕೃತ್ತಿಕಾ ಯೋಗದ ವೇಳೆ ಯಾರು ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ,
Verse 3
स पूज्यते महादेवि सर्वैरपि सुरासुरैः
ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ದೇವರುಗಳೂ ಅಸುರರೂ ಸೇರಿ ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
Verse 177
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये लकुलीशमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तसप्तत्युत्तरशततमो ऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ-ಸಾಹಸ್ರ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ಲಕುಲೀಶ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ-ವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನಾಮದ 177ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।