
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನು ಮಹಾದೇವಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ಅರ್ಕಸ್ಥಲದ ಸಮೀಪ ಆಗ್ನೇಯ (ದಕ್ಷಿಣ-ಪೂರ್ವ) ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ‘ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ’ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ನಾಮದ ಕಾರಣವೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ—ಅಷ್ಟಾದಶ ಸಹಸ್ರ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಊರ್ಧ್ವರೇತಸ (ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ) ಋಷಿಗಳು ಈ ಲಿಂಗದ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಇದಕ್ಕೆ ‘ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತನಿಗೆ ವಿಧಿ-ನಿಯಮಗಳು: ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಉಪವಾಸ ಆಚರಿಸಬೇಕು, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ ಪಾಲಿಸಬೇಕು, ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಬೇಕು. ಫಲಶ್ರುತಿಯಲ್ಲಿ ಸರ್ವಕಾಮಸಮೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪರಮಪದಪ್ರಾಪ್ತಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सिद्धेश्वरमिति स्मृतम् । अर्कस्थलात्तथाऽग्नेय्यां नातिदूरे व्यवस्थितम्
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಮಹಾದೇವಿ, ‘ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅದು ಅರ್ಕಸ್ಥಲದಿಂದ ಆಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ದೂರವಿಲ್ಲ.
Verse 2
अष्टादश सहस्राणि ऋषीणामूर्ध्वरेतसाम् । तस्मिंल्लिंगे तु सिद्धानि सिद्धेश्वरमतः स्मृतम्
ಊರ್ಧ್ವರೇತಸರಾದ ಹದಿನೆಂಟು ಸಾವಿರ ಋಷಿಗಳು ಆ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ‘ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ’ವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
Verse 176
स्नात्वाऽर्चयेन्नरो भक्त्या सोपवासो जितेन्द्रियः । संपूज्य विधिवद्देवं दद्याद्विप्रेषु दक्षिणाम् । सर्वकामसमृद्धस्तु स याति परमं पदम् इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहरूया संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासज्ञेत्रमाहात्म्ये सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्सप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಪವಾಸಸಹಿತವಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ನರನು ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪೂಜೆ ನೆರವೇರಿಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಬೇಕು. ಅವನು ಸಕಲ ಧರ್ಮ್ಯಕಾಮಗಳ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡ, ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿನ ‘ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ 176ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಸಮಾಪ್ತ.