Adhyaya 175

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पुण्यमर्कस्थलं शुभम् । तस्मादाग्नेयकोणस्थं सर्वपातकनाशनम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ನಂತರ ಶುಭವೂ ಪುಣ್ಯವೂ ಆದ ಅರ್ಕಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಆಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆ ಸ್ಥಳವು ಸರ್ವ ಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 2

तं दृष्ट्वा मानुषो देवि न शोच्यः संप्रजायते । सप्त जन्मानि देवेशि दारिद्र्यं नैव जायते

ಹೇ ದೇವಿ! ಅದನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯನು ದೀನನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೇ ದೇವೇಶಿ! ಏಳು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ಅವನಿಗೆ ದಾರಿದ್ರ್ಯವು ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 3

कुष्ठानि नाशमायांति तं दृष्ट्वा दशधा प्रिये । गोशतस्य प्रदत्तस्य कुरुक्षेत्रेषु यत्फलम्

ಪ್ರಿಯೆ, ಆ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರ/ದೇವತೆಯನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರೆ ಕುಷ್ಠರೋಗಗಳು ದಶಗುಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನೂರು ಗೋವುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲ ಯಾವದೋ, ಅದೇ ಪುಣ್ಯಫಲ ಇಲ್ಲಿ ದರ್ಶನದಿಂದ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 4

तत्फलं समवाप्नोति दृष्ट्वा वार्कस्थलं रविम् । स्नात्वा त्रिसंगमे तीर्थे सप्तैव रविवासरान्

ಅರ್ಕಸ್ಥಲದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರೆ ಅದೇ ಪುಣ್ಯಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ತ್ರಿಸಂಗಮ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಏಳು ಭಾನುವಾರ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಅದೇ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

Verse 5

ब्राह्मणान्भोजयित्वा तु महिषीं तत्र दापयेत् । दिव्यं वर्षसहस्रं तु स्वर्गलोके महीयते

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಹಿಷಿಯನ್ನು (ಎಮ್ಮೆ) ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಆಗ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 175

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽर्कस्थलमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರಿ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ಅರ್ಕಸ್ಥಲಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನೂರ ಎಪ್ಪತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.