Adhyaya 168

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवीं शालकटंकटाम् । सावित्र्या दक्षिणे भागे रैवतात्पूर्वतः स्थिताम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ, ಓ ಮಹಾದೇವಿ, ಸಾವಿತ್ರಿಯ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ರೈವತದ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾದ ದೇವಿ ಶಾಲಕಟಂಕಟೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು।

Verse 2

महापापोपशमनीं सर्वदुःखविनाशनीम् पूजितां सर्वगन्धर्वैः स्फुरद्दंष्ट्रोग्रभीषणाम्

ಅವಳು ಮಹಾಪಾಪಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವವಳು, ಸರ್ವ ದುಃಖಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳು; ಸರ್ವ ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಪೂಜಿತಳಾದ, ಸ್ಫುರಿಸುವ ದಂಷ್ಟ್ರೆಗಳಿರುವ ಉಗ್ರ-ಭೀಷಣ ರೂಪಿಣಿ।

Verse 3

महाप्रचण्डदैत्यघ्नीं पौलस्त्येन प्रतिष्ठिताम् । महिषघ्नीं महाकायां क्षेत्रे प्राभासिके स्थिताम्

ಅತಿಪ್ರಚಂಡ ದೈತ್ಯಘ್ನಿ, ಪೌಲಸ್ತ್ಯನಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಳಾದ, ಮಹಿಷಾಸುರಘ್ನಿ, ಮಹಾಕಾಯಾ ದೇವಿ ಪ್ರಾಭಾಸಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 4

माघे मासे चतुर्दश्यां यस्ता माराधयेन्नरः । स भवेत्पशुमान्धीमांल्लक्ष्मीवान्पुत्रवान्सुधीः

ಮಾಘಮಾಸದ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಪಶುಸಂಪತ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಬುದ್ಧಿವಂತನು, ಲಕ್ಷ್ಮೀವಂತನು, ಪುತ್ರವಂತನು, ಸುಧೀ ಆಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 5

यस्तां पशुप्रदानेन सन्तर्पयति भक्तितः । बलिपूजोपहारैश्च स स्याच्छत्रु विवर्जितः

ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಶುದಾನದಿಂದಲೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಬಲಿ, ಪೂಜೆ, ಉಪಹಾರಗಳಿಂದಲೂ ಆಕೆಯನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಶತ್ರುರಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 168

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहिताया सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शालकटंकटा माहात्म्यवर्णनंनामाष्टषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ಶಾಲಕಟಂಕಟಾ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನಾಮದ ಶತಾಷ್ಟಷಷ್ಟಿತಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।