Adhyaya 162
ಅಧ್ಯಾಯ 162ರಲ್ಲಿ ಶಿವನು ದೇವಿಗೆ ಉಪದೇಶವಾಗಿ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರದ ಪವಿತ್ರ ವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಕುಲೇಶ್ವರ ಲಿಂಗದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ—ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಬಿಂದುವಿನಿಂದ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ, ಲಕ್ಷ್ಮಣೇಶದ ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಎಂದು. ನಂತರ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದ ತತ್ತ್ವಾರ್ಥ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ: ಇದು ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಶಮನಕಾರಿ, ಘೋರ ಕಷ್ಟ–ವ್ಯಾಧಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವದು; ‘ಮಹಾವಿಷ’ ಎಂಬ ಭಯಾನಕ ಅಪಾಯ-ರೂಪ ದೋಷವನ್ನೂ ಶಮನಗೊಳಿಸುವದು. ಸಿದ್ಧರು, ಗಂಧರ್ವರು ಮೊದಲಾದ ದಿವ್ಯ ಉಪಾಸಕರು ಇಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದರಿಂದ ದೇವಾಲಯದ ಮಹಿಮೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ವಾಂಛಿತಾರ್ಥಪ್ರದ ಎಂದು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಮಿಯಂದು ವಿಧಾನದಂತೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವ ವ್ರತವಿಧಾನ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಫಲಶ್ರುತಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾಪಾತಕಗಳಿಂದ ವಿಮೋಚನೆ ಮತ್ತು ನಾಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಾನ-ಗೌರವ ಪ್ರಾಪ್ತಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्माद्दक्षिणतः स्थितम् । लक्ष्मणेशाच्च पूर्वस्मिंल्लिंगमष्टकुलेश्वरम्
ಈಶ್ವರನು ಉವಾಚ—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ತದನಂತರ ಆ ಸ್ಥಳದ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವ, ಲಕ್ಷ್ಮಣೇಶನ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಇರುವ ‘ಅಷ್ಟಕುಲೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ಲಿಂಗದ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು।
Verse 2
सर्वपापप्रशमनं महाविषप्रणाशनम् । पूजितं सिद्धगन्धर्वैर्वाञ्छितार्थप्रदायकम्
ಅವನು (ಅಷ್ಟಕುಲೇಶ್ವರ) ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವವನು, ಮಹಾವಿಷವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು; ಸಿದ್ಧ-ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಪೂಜಿತನಾಗಿ, ವಾಂಛಿತಾರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುವವನು।
Verse 3
यस्तं पूजयते मर्त्यः कृष्णाष्टम्यां विधानतः । स मुक्तः पातकैर्घोरैर्नागलोके महीयते
ಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಮಿಯಂದು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ಘೋರ ಪಾತಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ನಾಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।
Verse 162
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽष्टकुलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विषष्ट्युत्तर शततमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರ ಶ್ಲೋಕಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿನ ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಅಷ್ಟಕುಲೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನಾಮದ ನೂರ ಅರವತ್ತೆರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।