Adhyaya 158

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि अनंगेश्वरमुत्तमम् । रत्नेश्वरादग्रतःस्थं धनुषान्तरमास्थितम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ರತ್ನೇಶ್ವರನ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಧನುಷ್ಯಪ್ರಮಾಣ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಉತ್ತಮ ಅನಂಗೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು।

Verse 2

स्थापितं कामदेवेन तल्लिंगं विष्णुसूनुना । ज्ञात्वा तद्वैष्णवं स्थानं कलौ पातकनाशनम्

ವಿಷ್ಣುಪುತ್ರನಾದ ಕಾಮದೇವನು ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಆ ಸ್ಥಳವು ವೈಷ್ಣವಸ್ವರೂಪವೆಂದು ತಿಳಿದರೆ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಅದು ಪಾಪನಾಶಕವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 3

तं दृष्ट्वा पूजयित्वा तु कामदेवसमो भवेत् । स्वर्गविद्याधरीणां च जायते चित्तमोहकः

ಅವನನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿದವನು ಕಾಮದೇವನ ಸಮನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದ ವಿದ್ಯಾಧರಿಯರ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಚಿತ್ತಮೋಹಕನಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 4

तस्यान्वयेऽपि न भवेत्कुरूपो दुर्भगोऽपि वा

ಅವನ ವಂಶದಲ್ಲಿಯೂ ಯಾರೂ ಕುರೂಪನಾಗಲಿ ದುರ್ದೈವಿಯಾಗಲಿ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 5

तत्रानंगत्रयोदश्यां व्रतेन वरवर्णिनि । विशेषाराधनं तत्र जन्मसाफल्यकारणम्

ಅಲ್ಲಿ ಅನಂಗ-ತ್ರಯೋದಶಿಯಂದು, ಹೇ ಸುಂದರವರ್ಣಿನಿ, ವ್ರತಸಹಿತ ಮಾಡಿದ ವಿಶೇಷ ಆರಾಧನೆ ಜನ್ಮಸಾಫಲ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 6

शय्यादानं तु दातव्यं तत्र विप्राय शीलिने । विशेषाद्विष्णुभक्ताय सम्यग्यात्राफलं लभेत्

ಆ ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಶೀಲವಂತನಾದ ವಿಪ್ರನಿಗೆ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತನಿಗೆ—ಶಯ್ಯಾದಾನ ನೀಡಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 158

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्येऽनंगेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टपंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ-ಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ, ರತ್ನೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದೊಳಗಿನ ‘ಅನಂಗೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನೂರೈವತ್ತೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.