Adhyaya 157

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सत्यभामेश्वरं शुभम् । रत्नेश्वराद्दक्षिणे तु धनुषांतरमास्थितम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ತದನಂತರ ಶುಭವಾದ ಸತ್ಯಭಾಮೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ರತ್ನೇಶ್ವರದ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಒಂದು ಧನುಷ್-ಪ್ರಮಾಣ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 2

सर्वपापप्रशमनं स्थापितं सत्यभामया । कृष्णस्य कान्तया देवि रूपौदार्यसमेतया

ಹೇ ದೇವಿ! ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವ ಆ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸತ್ಯಭಾಮೆಯೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಳು—ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಕಾಂತೆ, ರೂಪ ಮತ್ತು ಔದಾರ್ಯದಿಂದ ಸಮನ್ವಿತಳಾಗಿ।

Verse 3

स्नात्वा तद्वैष्णवं स्थानं नृणां पातकनाशनम्

ಆ ವೈಷ್ಣವ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಮನುಷ್ಯರ ಪಾತಕಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 4

माघे मासि तृतीयायां नारी वा पुरुषोऽपि वा । यस्तं पूजयते भक्त्या स मुक्तः पातकैर्भवेत्

ಮಾಘಮಾಸದ ತೃತೀಯ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ—ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಲಿ ಪುರುಷನಾಗಲಿ—ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಪಾತಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 5

दौर्भाग्यदुःखशोकेभ्यस्तथा विघ्नैश्च दुःखितः । मुच्यते नात्र संदेहः सत्यभामान्वितो भवेत्

ದುರ್ಭಾಗ್ಯ, ದುಃಖ, ಶೋಕ ಹಾಗೂ ವಿಘ್ನಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದವನು ಅವುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ—ಮತ್ತು ಸತ್ಯಭಾಮೆಯ ಕೃಪಾ-ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 157

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सत्यभामेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तपञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ ಸಹಸ್ರ ಶ್ಲೋಕಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ “ಸತ್ಯಭಾಮೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ” ಎಂಬ ನಾಮದ 157ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।