Adhyaya 156

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि वैनतेयप्रतिष्ठितम् । रत्नेश्वरादुत्तरतो धनुषां त्रितये स्थितम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ನಂತರ ವೈನತೇಯ (ಗರುಡ) ಪ್ರತಿಷ್ಠಿಸಿದ ಆ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅದು ರತ್ನೇಶ್ವರದ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಮೂರು ಧನುಷ್-ಪ್ರಮಾಣ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ.

Verse 2

वैनतेयश्च देवेशि ज्ञात्वा क्षेत्रं तु वैष्णवम् । लिंगं प्रतिष्ठयामास सर्वपापप्रणाशनम्

ಹೇ ದೇವೇಶಿ, ವೈನತೇಯ (ಗರುಡ) ಈ ಕ್ಷೇತ್ರವು ವೈಷ್ಣವ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವೆಂದು ತಿಳಿದು, ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಣಾಶಕವಾದ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು.

Verse 3

यस्तं पूजयते भक्त्या पंचम्यां तु विधानतः । न विषं क्रमते तस्य सप्त जन्मानि सर्पजम्

ಪಂಚಮಿಯಂದು ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನಿಗೆ, ಸರ್ಪಜನ್ಯ ವಿಷವು ಏಳು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ತಟ್ಟದು.

Verse 4

पंचामृतेन संस्नाप्य पूजयित्वा विधानतः । प्राप्नुयात्सकलं पुण्यं मोदते दिवि देववत्

ಪಂಚಾಮೃತದಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಸಮಸ್ತ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವನಂತೆ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 156

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्ये गरुडेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀ ಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಮೊದಲ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ, ರತ್ನೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದೊಳಗಿನ ‘ಗರುಡೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ 156ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.