Adhyaya 155

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि रत्नेश्वरमनुत्तमम् । तत्र तप्त्वा तपो देवि विष्णुना प्रभविष्णुना । स्थापितं तत्र तल्लिंगं सर्वकामप्रदं प्रिये

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ನಂತರ ಅನುತ್ತಮ ರತ್ನೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಹೇ ದೇವಿ, ಅಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಪ್ರಭವಿಷ್ಣುವಾದ ವಿಷ್ಣು ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು; ಹೇ ಪ್ರಿಯೆ, ಅದು ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದವಾಗಿದೆ.

Verse 2

रत्नकुंडे नरः स्नात्वा यस्तं पूजयते सदा । सर्वोपचारैर्भक्त्या स प्राप्नुयादीप्सितं फलम्

ರತ್ನಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಯಾರು ಸದಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸರ್ವೋಪಚಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಇಷ್ಟಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 3

अत्र कृत्वा तपो घोरं कृष्णेनामिततेजसा । प्राप्तं सुदर्शनं चक्रं सर्वदैत्यान्तकारकम्

ಇಲ್ಲಿಯೇ ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಕೃಷ್ಣನು ಘೋರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಸರ್ವ ದೈತ್ಯಾಂತಕರವಾದ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 4

एतत्स्थानं महादेवि सदा प्रियतरं मम । वसामि तत्र देवेशि प्रलयेऽपि न संत्यजे

ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಈ ಸ್ಥಳವು ನನಗೆ ಸದಾ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ. ಹೇ ದೇವೇಶಿ, ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ; ಪ್ರಳಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 5

स्मृतं तद्वैष्णवं क्षेत्रं नाम्ना देवि सुदर्शनम् । धन्वंतराणि षट्त्रिंशत्समंतात्परिमण्डलम्

ಹೇ ದೇವಿ, ಆ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರದೇಶವು ‘ಸುದರ್ಶನ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ವೈಷ್ಣವ ಕ್ಷೇತ್ರವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅದು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಮுப்பತ್ತಾರು ಧನ್ವಂತರಗಳವರೆಗೆ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ.

Verse 6

एतदन्तरमासाद्य ये केचित्प्राणिनोऽधमाः । मृताः कालवशाद्देवि ते यास्यंति परं पदम्

ಹೇ ದೇವಿ, ಈ ಪವಿತ್ರ ಮಿತಿಯೊಳಗೆ ಬಂದು ಕಾಲವಶದಿಂದ ಮೃತರಾದ ಯಾವ ಅಧಮ ಪ್ರಾಣಿಗಳಾದರೂ ಅವರು ಪರಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 7

कांचनं तत्र गरुडं पीतानि वसनानि च । विष्णुमुद्दिश्य यो दद्यात्स तु यात्राफलं लभेत्

ಅಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಗರುಡವನ್ನೂ ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಯಾತ್ರಾಫಲವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 155

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचपंचाशदु त्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ರತ್ನೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನೂರ ಐವತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.