Adhyaya 152

Verse 1

ईश्वर उवाच । तृतीयो भैरवः प्रोक्तश्चतुर्थं भैरवं शृणु । ब्रह्मेशात्पश्चिमे भागे धनुषां त्रितये स्थितम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು— ತೃತೀಯ ಭೈರವನು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟನು; ಈಗ ಚತುರ್ಥ ಭೈರವನನ್ನು ಕೇಳು. ಬ್ರಹ್ಮೇಶನ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಮೂರು ಧನುಸ್ಸಿನ ದೂರದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 2

सर्वपापप्रशमनं सर्व कामप्रदं नृणाम् । नारदेश्वरनामानं स्थापितं नारदेन वै

ಇದು ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ, ನರರಿಗೆ ಸರ್ವಕಾಮಗಳನ್ನು ಪ್ರದಾನಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದರ ಹೆಸರು ‘ನಾರದೇಶ್ವರ’; ನಾರದನೇ ಇದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 3

ब्रह्मलोके स्थितः पूर्वं नारदो भगवानृषिः । तत्र दृष्ट्वा महावीणां दिव्यां तंत्र्ययुतै र्युताम्

ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಋಷಿ ನಾರದನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದ್ದನು. ಅಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ತಂತಿಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಮಹಾದಿವ್ಯ ವೀಣೆಯನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.

Verse 4

सरस्वत्या विनिर्मुक्तां ब्रह्मलोके महाप्रभाम् । तेनासौ कौतुकाविष्टो वादयामास तां तदा

ಸರಸ್ವತೀ ದೇವಿಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಹಾಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದ ಆ ವೀಣೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಾರದನು ಕೌತುಕಾವಿಷ್ಟನಾಗಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಅದನ್ನು ವಾದಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

Verse 5

तंत्रीभ्यो वाद्यमानाभ्यो ब्राह्मणाः पतिता भुवि । सप्त स्वरास्ते विख्याता मूर्च्छिताः षड्जकादयः

ಆ ತಂತಿಗಳು ನಾದಿಸಿದಾಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಭೂಮಿಗೆ ಪತನರಾದರು. ಅವೇ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮೂರ್ಚ್ಛಿತವಾಗಿ ಷಡ್ಜಾದಿ ಏಳು ಸ್ವರಗಳೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾದವು.

Verse 6

तान्दृष्ट्वा विस्मयाविष्टो मुक्त्वा वीणां प्रयत्नतः । पप्रच्छ देवं ब्रह्माणं किमिदं कौतुकं विभो

ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ವಿಸ್ಮಯಾವಿಷ್ಟನಾದ ನಾರದನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವೀಣೆಯನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ದೇವ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಕೇಳಿದನು—“ಹೇ ವಿಭೋ, ಇದು ಯಾವ ಅದ್ಭುತ ಕೌತುಕ?”

Verse 7

वाद्यमानासु तन्त्रीषु पतिता ब्राह्मणा भुवि । क एते ब्राह्मणा देव किं मृता इव शेरते

ತಂತ್ರೀವಾದ್ಯಗಳು ನಾದಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದರು. (ನಾರದನು)—“ಹೇ ದೇವ, ಇವರು ಯಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು? ಮೃತರಂತೆ ಏಕೆ ಮಲಗಿದ್ದಾರೆ?”

Verse 8

ब्रह्मोवाच । एते स्वरा महाभाग मूर्च्छिताः पतिता भुवि । अज्ञानवादनेनैव पापं जातं तवाधुना

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ, ಇವರು ಸ್ವರದೇವತೆಗಳು; ಮೂರ್ಚ್ಛಿತರಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ. ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ವಾದನ ಮಾಡಿದ ಕಾರಣ ಈಗ ನಿನಗೆ ಪಾಪ ಉಂಟಾಗಿದೆ.”

Verse 9

सप्तब्राह्मणविध्वंसपातकं ते समा गतम् । तस्माच्छीघ्रं व्रज मुने प्रभासं क्षेत्रमुत्तमम्

“ಏಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವಿಧ್ವಂಸಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪಾತಕ ನಿನಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಮುನೇ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗು.”

Verse 10

समाराधय देवेशं सर्वपापविशुद्धये । इत्युक्तो नारदस्तत्र संतप्य च मुहुर्मुहुः

“ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ದೇವೇಶನನ್ನು ಸಮಾರಾಧಿಸು.” ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ನಾರದನು ಅಲ್ಲಿ ಮರುಮರು ಸಂತಪ್ತನಾದನು.

Verse 11

कृत्वा विषादं बहुशः प्रभासं क्षेत्रमागतः । तत्रैव ब्रह्मकुण्डं तु समासाद्य प्रयत्नतः

ಪುನಃಪುನಃ ವಿಷಾದಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಅವನು ಪ್ರಭಾಸ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಕುಂಡವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.

Verse 12

भैरवं पूजयामास दिव्याब्दानां शतं प्रिये । ततो निष्कल्मषो भूत्वा गीतज्ञश्चाभवत्तथा

ಪ್ರಿಯೆ, ಅವನು ನೂರು ದಿವ್ಯವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಭೈರವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು. ನಂತರ ಕಲ್ಮಷರಹಿತನಾಗಿ ಗೀತವಿದ್ಯೆಯ ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾತನೂ ಆದನು.

Verse 13

ततः प्रभृति तल्लिंगं नारदेश्वरभैरवम् । ख्यातं लोके महादेवि सर्वपातकनाशनम्

ಆ ಸಮಯದಿಂದ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಆ ಲಿಂಗವು ‘ನಾರ್ದೇಶ್ವರ ಭೈರವ’ ಎಂದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಪಾತಕನಾಶಕವೆಂದು ಖ್ಯಾತಿಯಾಯಿತು.

Verse 14

अज्ञानाद्वादयेद्यस्तु वीणां चैव तथा स्वरान् । स तत्पातकशुद्ध्यर्थं तत्र गच्छेन्महेश्वरि

ಹೇ ಮಹೇಶ್ವರಿ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ವೀಣೆಯನ್ನೂ ಸ್ವರಗಳನ್ನೂ ತಪ್ಪಾಗಿ ವಾದಿಸುವವನು, ಆ ಪಾಪಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 15

माघे मासि जिताहारस्त्रिकालं योऽर्चयेत्ततः । नारदेशं भैरवं स स्वर्गरामामनोहरः

ಮಾಘಮಾಸದಲ್ಲಿ ನಿಯತಾಹಾರನಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ತ್ರಿಕಾಲ ನಾರ್ದೇಶ ಭೈರವನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವವನು, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಸರೆಯರಿಗೂ ಮನೋಹರನಾಗುತ್ತಾನೆ.