Adhyaya 151

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्यैव दक्षिणे भागे तृतीयो भैरवः स्थित । ब्रह्मकुण्डसमीपे तु सावित्र्या संप्रतिष्ठितः

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಅದೇ ಸ್ಥಳದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ತೃತೀಯ ಭೈರವನು ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಬ್ರಹ್ಮಕುಂಡದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಸಾವಿತ್ರಿಯು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 2

आराध्य तत्र देवेशं देवानां प्रपितामहम् । वायुभक्षा निराहारा तोषयामास शंकरम्

ಅಲ್ಲಿ ದೇವೇಶನಾದ, ದೇವರ ಪ್ರಪಿತಾಮಹನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ವಾಯುಭಕ್ಷಿಣಿಯಾಗಿ ನಿರಾಹಾರವಿದ್ದು ಸಾವಿತ್ರಿಯು ಶಂಕರನನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದಳು।

Verse 3

तुष्टः प्राहेश्वरो देवि शंकरस्तां वराननाम्

ಹೇ ದೇವಿ! ತೃಪ್ತನಾಗಿ ಪರಮೇಶ್ವರ ಶಂಕರನು ಆ ಸುಮುಖಿಯಾದ (ಸಾವಿತ್ರಿ)ಯೊಂದಿಗೆ ಹೇಳಿದರು।

Verse 4

योऽस्मिन्कुंडे नरः स्नात्वा मल्लिंगं पूजयिष्यति । पौर्णमास्यां विधानेन गन्धपुष्पादिभिः क्रमात्

ಯಾವನು ಈ ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಪೌರ್ಣಮಿಯಂದು ವಿಧಾನದಂತೆ ಕ್ರಮಕ್ರಮವಾಗಿ ಗಂಧ, ಪುಷ್ಪಾದಿಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವನೋ—

Verse 5

दास्यं तस्य वरा निष्टान्मनसाऽभीसिताञ्छुभान्

ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುವೆನು—ಮನದಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛಿತ ಶುಭ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳು ದೃಢವಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗುವಂತೆ।

Verse 6

महापातकयुक्तोऽपि मुक्तो भवति पातकैः । सर्वकामसमृद्धात्मा स भूयाद्वृषभध्वजः

ಮಹಾಪಾತಕಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದರೂ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಸರ್ವಕಾಮಸಮೃದ್ಧನಾಗಿ ವೃಷಭಧ್ವಜ (ಶಿವ) ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 7

इत्येवमुक्त्वा देवेशि ततोऽन्तर्धानमागतः । सावित्री ब्रह्मलोके तु गता संस्थाप्य शंकरम्

ಹೇ ದೇವೇಶಿ! ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ ಅವನು ನಂತರ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು. ಸಾವಿತ್ರಿ ಶಂಕರನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದಳು।

Verse 8

इति संक्षेपतः प्रोक्तं सावित्रीशमहोदयम् । शृणुयाद्यस्तु मतिमान्स मुक्तः पातकैर्भवेत्

ಇಂತೆ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಸಾವಿತ್ರೀಶನ ಮಹೋದಯವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ವಿವೇಕಿಯು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 151

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मकुण्डमाहात्म्ये सावित्रीश्वरभैरवमाहात्म्यवर्णनंनामैकपंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ಇತಿ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರ್ಯ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಬ್ರಹ್ಮಕುಂಡಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಸಾವಿತ್ರೀಶ್ವರ-ಭೈರವ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನಾಮದ ನೂರ ಐವತ್ತೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।