
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ‘ಪಾಪಹರ/ಪಾಪನಾಶನ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತವಾದ ಲಿಂಗದ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ತತ್ತ್ವ ಹಾಗೂ ಪೂಜಾವಿಧಾನವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಈಶ್ವರವಾಕ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರದ ದಿಕ್ಕುಸಂಬಂಧಿತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಭೂವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಇದರ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ—ಸಿದ್ಧಲಿಂಗದ ಸಮೀಪ, ಸೂರ್ಯಸಂಬಂಧಿಯಾದ ಅರುಣ (ಉಷಃಸ್ವರೂಪ) ಜೊತೆ ಸಂಬಂಧಿತವಾಗಿ ಪಾಪನಾಶನ ಲಿಂಗ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತೊಂದು ಹೇಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಸಾರಥಿಯೇ ಇದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನೆಂದು ಹೇಳಿ ಸೌರ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೂ ಆರಾಧನೆಯ ಕೇಂದ್ರ ಶೈವ ಚಿಹ್ನವಾದ ಲಿಂಗವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಕಾಲವಿಧಾನ ಸ್ಪಷ್ಟ—ಚೈತ್ರ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ತ್ರಯೋದಶಿಯಂದು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಅದರ ಫಲ ‘ಪುಂಡರೀಕ’ ಫಲಕ್ಕೆ ಸಮ/ತೂಲ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಿ ತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಪುಣ್ಯ-ಮಾಪಕ ಸೂಚಕವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದು ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ (ಪ್ರಥಮ ಭಾಗ)ದ ಹದಿನೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವೆಂದು ಕೊಲೊಫನ್ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्याग्नेये तु देवेशि अरुणेन प्रतिष्ठितम् । धनुषां च त्रये तत्र सिद्धलिंगसमीपतः
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವೇಶಿ, ಅದರ ಆಗ್ನೇಯ (ದಕ್ಷಿಣ-ಪೂರ್ವ) ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಅರುಣನಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾದ ಲಿಂಗವಿದೆ; ಅದು ಸಿದ್ಧಲಿಂಗದ ಸಮೀಪ, ಮೂರು ಧನುಷ್ಯದ ದೂರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.
Verse 2
सूर्यसारथिना तत्र लिंगं देविप्रतिष्ठितम् । कलौ पापहरंनाम दर्शनात्पापनाशनम्
ಹೇ ದೇವಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಸಾರಥಿಯು ಒಂದು ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಅದರ ಹೆಸರು ‘ಪಾಪಹರ’; ಅದರ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಪಾಪನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
Verse 3
चैत्रमास त्रयोदश्यां शुक्लायां वरवर्णिनि । पूजयेद्विधिवद्भक्त्या पौंडरीकफलं लभेत्
ಹೇ ವರವರ್ಣಿನಿ, ಚೈತ್ರಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ತ್ರಯೋದಶಿಯಲ್ಲಿ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ಪೌಂಡರೀಕ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಫಲ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.
Verse 15
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पापनाशनोत्पत्तिवर्णनंनाम पंचदशोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ಪಾಪನಾಶನೋತ್ಪತ್ತಿವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಹದಿನೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।