Adhyaya 149

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि भैरवेश्वरमुत्तमम् । ब्रह्मकुण्डस्य ईशाने स्थितं पापप्रणाशनम् । चतुर्वक्त्रं महादेवं संस्थितं तीर्थरक्षणे

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮಕುಂಡದ ಈಶಾನ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ, ಪಾಪನಾಶಕನಾದ ಉತ್ತಮ ಭೈರವೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು. ಅಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥರಕ್ಷಣಾರ್ಥ ಚತುರ್ಮುಖ ಮಹಾದೇವನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 2

तत्र स्नात्वा महाकुण्डे यस्तं पूजयते नरः । पंचोपचारविधिना भक्तियुक्तो यतेन्द्रियः

ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಭಕ್ತಿಯುತವಾಗಿ ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದಿಂದ ಪಂಚೋಪಚಾರ ವಿಧಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ನಿಶ್ಚಿತ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 3

कुलानि यान्यतीतानि भविष्याणि च यानि वै । तारयेत्स नरो देवि नात्र कार्या विचारणा

ಹೇ ದೇವಿ! ಹೀಗೆ ಮಾಡುವವನು ಕಳೆದ ಹಾಗೂ ಮುಂದಿನ ಕುಲಗಳನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೂ ವಿಚಾರವೂ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

Verse 4

न चात्र संभवस्तस्य विनाशो नैव जायते । विमानैश्चरते नित्यं दिवाकरसमप्रभैः

ಅವನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ವಿನಾಶ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ನಾಶವಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅವನು ಸೂರ್ಯಸಮಾನ ಪ್ರಭೆಯ ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 5

स्त्रीसहस्रैर्वृतो नित्यं क्रीडते देवव द्दिवि

ಅವನು ನಿತ್ಯ ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ, ದೇವನಂತೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 6

एतल्लिंगं महादेवि चतुर्वक्त्रं महाप्रभम् । दृष्ट्वापि तद्विमुच्येत सर्वपापैस्तु मानवः

ಓ ಮಹಾದೇವಿ! ಇದು ಮಹಾಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳ ಚತುರ್ಮುಖ ಲಿಂಗ; ಇದರ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಮಾನವನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.