Adhyaya 146

Verse 1

।ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि धर्मराजप्रतिष्ठितम् । यमेश्वरं महादेवं तस्यै वोत्तरतः स्थितम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ನಂತರ ಧರ್ಮರಾಜನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ಯಮೇಶ್ವರನೆಂಬ ಮಹಾದೇವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅವನು ಆ ಸ್ಥಳದ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 2

यदा शप्तो धर्मराजश्छायया वरवर्णिनि । तदा तस्यापतत्पादः स च दुःखान्वितोऽभवत्

ಹೇ ವರವರ್ಣಿನಿ! ಛಾಯೆಯು ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಿದಾಗ, ಅವನ ಪಾದವು ಒಂದೆಡೆ ಬಿದ್ದುಹೋಯಿತು; ಅವನು ದುಃಖದಿಂದ ಆವರಿತನಾದನು.

Verse 3

ततः प्राभासिके क्षेत्रे तपस्तेपे महातपाः । स्थापयामास लिंगं तु तत्र देवस्य शूलिनः

ನಂತರ ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ಪ್ರಾಭಾಸಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ಶೂಲಧಾರಿ ದೇವನ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು.

Verse 4

तस्य तुष्टो महादेवस्ततः प्रत्यक्षतां गतः । अब्रवीद्धर्म भद्रं ते वरं वरय चेप्सितम्

ಅವನ ಮೇಲೆ ತೃಪ್ತನಾದ ಮಹಾದೇವನು ತಕ್ಷಣ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ ಹೇಳಿದನು— “ಹೇ ಧರ್ಮಾ, ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ವರವನ್ನು ಬೇಡು.”

Verse 5

तदाऽब्रवीद्धर्मराजः पादः प्रपतितो मम । प्रसादात्तव देवेश जायतां पुनरेव हि

ಆಗ ಧರ್ಮರಾಜನು ಹೇಳಿದನು— “ನನ್ನ ಪಾದವು ಕಳಚಿ ಬಿದ್ದಿದೆ. ಹೇ ದೇವೇಶ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅದು ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಆಗಲಿ.”

Verse 6

एतल्लिंगं सुरश्रेष्ठ यन्मया निर्मितं तव । एतद्ये भक्तिसंयुक्ताः पश्यंति प्राणिनो भुवि

“ಹೇ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು—ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತರಾಗಿ ನೋಡುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು…”

Verse 7

तेषां तव प्रसादेन भूयात्पापविमोक्षणम्

“ಅವರಿಗೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಪಾಪವಿಮೋಚನೆ ಆಗಲಿ.”

Verse 8

एवं भविष्यतीत्युक्ता ह्यन्तर्धानं गतो हरः । यमोऽपि लब्धपादस्तु पुनरेव दिवं ययौ

“ಹಾಗೆಯೇ ಆಗುವುದು” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹರನು ಅಂತರ್ಧಾನಗೊಂಡನು; ಯಮನೂ ಪಾದವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದು ಮತ್ತೆ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

Verse 9

तस्मिन्दृष्टे सुरश्रेष्ठ यमलोकसमुद्भवम् । न भयं विद्यते नृणामपि दुष्कृतकारिणाम्

ಹೇ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಯಮಲೋಕಸಂಬಂಧದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಆ ದಿವ್ಯಲಿಂಗವನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರೆ, ದುಷ್ಕೃತ್ಯ ಮಾಡಿದವರಿಗೂ ಮಾನವರಿಗೆ ಭಯವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 10

भ्रातृद्वितीयासंयोगे स्नात्वा पुष्करिणीजले । यमेश्वरसमीपस्थो यमेशमवलोकयेत्

ಭ್ರಾತೃದ್ವಿತೀಯೆಯ ಪುಣ್ಯಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಕರಿಣೀಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಯಮೇಶ್ವರನ ಸಮೀಪ ನಿಂತು ಧರ್ಮರಾಜ ಯಮನನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 11

तिलपात्रं प्रदातव्यं दीपं गाः कांचना दिकम् । यमदेवं समुद्दिश्य मुच्यते सर्वपातकैः

ಎಳ್ಳಿನ ಪಾತ್ರೆ, ದೀಪ, ಗೋವುಗಳು ಮತ್ತು ಚಿನ್ನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಯಮದೇವನಿಗೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಪಾತಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।