Adhyaya 136

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लोमशेश्वरमुत्तमम् । दुःखान्तकारिणीपूर्वे धनुषां सप्तके स्थितम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ನಂತರ ದುಃಖಾಂತಕಾರಿಣಿಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಏಳು ಧನುಸ್ಸಿನ ದೂರದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಉತ್ತಮ ಲೋಮಶೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 2

स्थापितं तत्र देवेशि लोमशेन महर्षिणा । गुहामध्ये महालिंगं तपः कृत्वा सुदुश्चरम्

ಹೇ ದೇವೇಶಿ! ಅಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿ ಲೋಮಶನು ಅತ್ಯಂತ ದುಶ್ಚರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 3

कोटीनां त्रितयं सार्धमिंद्राद्याः स्वर्भुजः प्रिये । यदा नाशं गमिष्यंति तदा तस्य क्षयो ध्रुवम्

ಪ್ರಿಯೆ, ಇಂದ್ರಾದಿ ಸ್ವರ್ಗಭೋಗಿಗಳು ಸಾರ್ಥವಾಗಿ ಮೂರು ಕೋಟಿ (ವರ್ಷಗಳು) ತನಕ ಸ್ಥಿರರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ನಾಶಕ್ಕೆ ಗಮಿಸಿದಾಗ ಆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕ್ಷಯವು ನಿಶ್ಚಿತ.

Verse 4

यावंति देहरोमाणि इन्द्रास्तावन्त एव च । क्रमादिन्द्रे विनष्टे तु तल्लोमपतनं भवेत्

ದೇಹದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ರೋಮಗಳಿವೆಯೋ ಅಷ್ಟೇ ಇಂದ್ರರು; ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇಂದ್ರನು ನಾಶವಾದಾಗ ತದನುಗುಣವಾಗಿ ಒಂದು ರೋಮವು ಬೀಳುತ್ತದೆ.

Verse 5

एवमीशप्रसादेन चिरायुर्लोमशोऽभवत् । ब्रह्माणः षड्विनश्यन्ति समग्रायुषि लोमशे

ಈ ರೀತಿ ಈಶ (ಶಿವ)ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಲೋಮಶನು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಮಾನನಾದನು; ಲೋಮಶನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಆಯುಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಆರು ಬ್ರಹ್ಮರೂ ಲಯವಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 6

य एवं पूजयेद्भक्त्या तल्लिंगं लोमशार्चितम् । सोऽपि दीर्घायुराप्नोति निर्व्याधिर्नीरुजः सुखी

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಲೋಮಶನು ಅರ್ಚಿಸಿದ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು ಸಹ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ರೋಗರಹಿತ, ನೋವರಹಿತ, ಸುಖಿಯಾಗಿ ಇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 136

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये लोमशेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्त्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ಲೋಮಶೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನಾಮದ ನೂರ ಮೂವತ್ತಾರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.