Adhyaya 135

Verse 1

ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितां पश्येद्देवीं दुःखांतकारिणीम् । शीतलेति पुरा ख्याता युगे द्वापरसंज्ञिते । कलौ पुनः समाख्यातां कलिदुःखान्तकारिणीम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿತಳಾದ, ದುಃಖಾಂತಕಾರಿಣಿಯಾದ ದೇವಿಯನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು. ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಅವಳು ‘ಶೀತಲಾ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಳಾಗಿದ್ದಳು; ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ‘ಕಲಿದುಃಖಾಂತಕಾರಿಣಿ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 2

शीतलं कुरुते देहं बालानां रोगवर्जितम् । पूजिता भक्तिभावेन तेन सा शीतला स्मृता

ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅವಳು ಮಕ್ಕಳ ದೇಹವನ್ನು ಶೀತಳವಾಗಿಯೂ ರೋಗರಹಿತವಾಗಿಯೂ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಳು ‘ಶೀತಲಾ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ.

Verse 3

विस्फोटानां प्रशांत्यर्थं बालानां चैव कारणात् । मानेन मापितान्कृत्वा मसूरांस्तत्र कुट्टयेत्

ವಿಸ್ಫೋಟ ರೋಗಗಳ ಶಮನಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ಅಳೆಯಲಾದ ಮಸೂರನ್ನು ತೆಗೆದು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕುಟ್ಟಿ (ಅರ್ಪಣಾರ್ಥ) ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು.

Verse 4

शीतलापुरतो दत्त्वा बालाः सन्तु निरामयाः । विस्फोटचर्चिकादीनां वातादीनां शमो भवेत्

ಶೀತಲೆಯ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಮಕ್ಕಳು ನಿರಾಮಯರಾಗಿರಲಿ; ವಿಸ್ಫೋಟ, ಚರ್ಮರೋಗಾದಿ ಹಾಗೂ ವಾತಾದಿ ದೋಷಗಳ ಶಮನವಾಗಲಿ.

Verse 5

श्राद्धं तत्रैव कुर्वीत ब्राह्मणांस्तत्र भोजयेत्

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

Verse 6

कर्पूरं कुसुमं चैव मृगनाभिं सुचन्दनम् । पुष्पाणि च सुगन्धानि नैवेद्यं घृतपायसम् । निवेद्य देव्यै तत्सर्वं दंपत्योः परिधापयेत्

ದೇವಿಗೆ ಕರ್ಪೂರ, ಪುಷ್ಪ, ಕಸ್ತೂರಿ, ಉತ್ತಮ ಚಂದನ, ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪಗಳು ಹಾಗೂ ತುಪ್ಪದ ಪಾಯಸ ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ನಿವೇದಿಸಿ ನಂತರ ಆ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರಸಾದ/ಮಾಲೆಯನ್ನು ದಂಪತಿಗಳು ಧರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 7

नवम्यां शुक्लपक्षे तु मालां विल्वमयीं शुभाम् । भक्त्या निवेद्य तां देव्यै सर्वसिद्धिमवाप्नुयात्

ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ನವಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ವಪತ್ರಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಶುಭಮಾಲೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 135

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये दुःखान्तकारिणीतिलागौरीमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चत्रिंदुत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ದುಃಖಾಂತಕಾರಿಣೀ ತಿಲಾಗೌರೀಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ 135ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.