Adhyaya 133
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನು ದೇವಿಗೆ ಮಹಾಕಾಳಿಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪಾತಾಳ-ವಿವರ ಹೊಂದಿರುವ ಮಹಾಪೀಠದಲ್ಲಿ ಮಹಾಕಾಳಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಅವಳು ದುಃಖಶಮನಕಾರಿಣಿ ಹಾಗೂ ವೈರವಿನಾಶಿನಿ ಎಂದು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಮಿಯ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಗಂಧ, ಪುಷ್ಪ, ಧೂಪ ಮೊದಲಾದವುಗಳೊಂದಿಗೆ ನೈವೇದ್ಯ ಮತ್ತು ಬಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಸ್ತ್ರೀಕೇಂದ್ರಿತ ವ್ರತಾಚರಣೆಯ ಸೂಚನೆಯೂ ಇದೆ—ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ನಿಯಮಬದ್ಧ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಫಲದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಗೌರೀವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವಾಗ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಕಾಳು/ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಹಾರನಿಯಮಗಳೂ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಫಲಶ್ರುತಿಯಲ್ಲಿ ಗೃಹಸ್ಥನ ಧನಧಾನ್ಯ ಕ್ಷಯವಾಗದಿರುವುದು, ವಿಪತ್ತು-ಅಪಶಕುನ ನಿವಾರಣೆ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳ ದುರ್ಭಾಗ್ಯ ಶಮನವು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಪೀಠವನ್ನು ಮಂತ್ರಸಿದ್ಧಿ ನೀಡುವ ಸ್ಥಳವೆಂದು ಹೇಳಿ, ಆಶ್ವಿನ ಶುಕ್ಲ ನವಮಿಯಂದು ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ ಶಾಂತಚಿತ್ತದಿಂದ ರಾತ್ರಿಜಪ ಮಾಡಿದರೆ ಇಷ್ಟಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थिता देवि महाकालीति विश्रुता । अधः स्थिते महापीठे पातालविवरान्विते
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದೇವಿ, ಅಲ್ಲಿ ‘ಮಹಾಕಾಳಿ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದ ದೇವಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಳೆ; ಕೆಳಗಿರುವ ಮಹಾಪೀಠವು ಪಾತಾಳದತ್ತ ಹೋಗುವ ವಿವರವನ್ನೊಳಗೊಂಡಿದೆ।
Verse 2
सर्वदुःखप्रशमनी सर्वशत्रुक्षयंकरी । पूजनीया विधानेन कृष्णाष्टम्यां महानिशि । गन्धैः पुष्पैस्तथा धूपैः क्रव्यैर्बलिभिरेव च
ಸರ್ವ ದುಃಖವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನೂ ಕ್ಷಯಗೊಳಿಸುವ ಆಕೆಯನ್ನು ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಅಷ್ಟಮಿಯ ಮಹಾನಿಶೆಯಲ್ಲಿ ವಿಧಿವಿಧಾನದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಗಂಧ, ಪುಷ್ಪ, ಧೂಪ, ಮಾಂಸ-ನೈವೇದ್ಯ ಮತ್ತು ಬಲಿಗಳೊಂದಿಗೆ।
Verse 3
फलतृतीयां नारी च कुर्याद्वै तत्र भाविता । वर्षमेकं सिते पक्षे देवीं पूज्य विधानतः । फलानि ब्राह्मणे देयान्येव नूनं विधानतः
ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಮಹಿಳೆ ‘ಫಲ-ತೃತೀಯಾ’ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಒಂದು ವರ್ಷ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಫಲಗಳನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು।
Verse 4
एतानि वर्जयेन्नक्ते ह्यन्नानि सुरसुन्दरि । निष्पावा आढकी मुद्गा माषाश्चैव कुलित्थकाः
ಹೇ ಸುರಸುಂದರಿ, ನಕ್ತವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸಂಧ್ಯಾಭೋಜನಕ್ಕೆ ಈ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು—ನಿಷ್ಪಾವ, ಆಢಕೀ, ಮುದ್ಗ (ಹೆಸರು), ಮಾಷ (ಉದ್ದಿನಬೇಳೆ) ಮತ್ತು ಕುಲಿತ್ಥ।
Verse 5
मसूरा राजमाषाश्च गोधूमास्त्रिपुटास्तथा । चणका वर्तला वापि मकुष्ठाश्चैवमादयः
ಮತ್ತೂ ಮಸೂರ, ರಾಜಮಾಷ, ಗೋಧೂಮ (ಗೋಧಿ), ತ್ರಿಪುಟ, ಚಣಕ (ಕಡಲೆ), ವರ್ತಲಾ ಮತ್ತು ಮಕುಷ್ಠ ಮೊದಲಾದವುಗಳೂ (ನಕ್ತವ್ರತದಲ್ಲಿ) ವರ್ಜನೀಯ।
Verse 6
न भक्ष्यास्तावत्ते देवि यावद्गौरीव्रतं चरेत् । तस्याः पुण्यफलं वक्ष्ये कथ्यमानं शृणुष्व मे
ಹೇ ದೇವಿ! ಗೌರೀವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವರೆಗೆ ಇವು ಭಕ್ಷ್ಯವಲ್ಲ. ಈಗ ಆ ವ್ರತದ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು.
Verse 7
धनं धान्यं गृहे तस्या न कदाचित्क्षयं व्रजेत् । दुःखिता दुर्भगा दीना सप्त जन्मानि नो भवेत्
ಅವಳ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಧನಧಾನ್ಯವು ಎಂದಿಗೂ ಕ್ಷಯವಾಗದು. ಅವಳು ಏಳು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ದುಃಖಿತೆ, ದುರ್ಭಾಗ್ಯವತಿ ಅಥವಾ ದೀನ-ದರಿದ್ರಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
Verse 8
महाकालीव्रतं प्रोक्तं देव्या माहात्म्यसंयुतम् । कृतं पातकनाशाय सर्वकामसमृद्धये
ದೇವಿಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯಸಹಿತ ಮಹಾಕಾಳೀವ್ರತವನ್ನು ಪ್ರೋಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಇದು ಪಾತಕನಾಶಕ್ಕೂ, ಸರ್ವಕಾಮಗಳ ಸಮೃದ್ಧಿ-ಸಿದ್ಧಿಗೂ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
Verse 9
एवं देवि समाख्यातं महाकालीमहोदयम् । क्षेत्रपीठं महादेवि मन्त्रसिद्धिप्रदायकम्
ಹೇ ದೇವಿ! ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮಹಾಕಾಳಿಯ ಮಹೋದಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ಈ ಕ್ಷೇತ್ರಪೀಠವು ಮಂತ್ರಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವದು.
Verse 10
आश्वयुक्छुक्लपक्षे तु नवम्यां तत्र जागृयात् । पीठे पूजाबलिं दत्त्वा मन्त्रं कामं जपन्निशि । सौम्यचित्तः समाप्नोति वांछितां सिद्धिमुत्तमाम्
ಆಶ್ವಯುಜ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ನವಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಇಷ್ಟಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ, ಸೌಮ್ಯಚಿತ್ತನಾಗಿ ವಾಂಛಿತವಾದ ಉತ್ತಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
Verse 133
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये महाकालीमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ಮಹಾಕಾಳೀಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನೂರ ಮೂವತ್ತಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।