Adhyaya 132
Prabhasa KhandaPrabhasa Kshetra MahatmyaAdhyaya 132

Adhyaya 132

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನು ದೇವಿಗೆ, ಪ್ರಭಾಸದ ಸಮೀಪ ಸೋಮೇಶ/ಈಶ ದಿಕ್ಕಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವ ಪರಮ ವೈಷ್ಣವೀ ಶಕ್ತಿಯ ಕಡೆ ಗಮನ ಹರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಪೀಠದ ಅಧಿಷ್ಠಾತ್ರೀ ‘ಸಿದ್ಧಲಕ್ಷ್ಮೀ’; ಪ್ರಭಾಸವನ್ನು ವಿಶ್ವಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ‘ಪ್ರಥಮ ಪೀಠ’ವೆಂದು ವರ್ಣಿಸಿ, ಭೈರವನೊಂದಿಗೆ ಭೂಚರ ಹಾಗೂ ಆಕಾಶಚರ ಯೋಗಿನಿಯರು ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಪೀಠಶಕ್ತಿಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಜಾಲಂಧರ, ಕಾಮರೂಪ, ಶ್ರೀಮದ್-ರುದ್ರ-ನೃಸಿಂಹ, ರತ್ನವೀರ್ಯ, ಕಾಶ್ಮೀರ ಮುಂತಾದ ಮಹಾಪೀಠಗಳ ಪಟ್ಟಿ ನೀಡಿ, ಅವುಗಳ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮಂತ್ರವಿತ್ತ್ವ (ಮಂತ್ರಜ್ಞಾನ-ಪಾರಂಗತತೆ) ಜೊತೆ ಸಂಬಂಧಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮುಂದೆ ಸೌರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ‘ಮಹೋದಯ’ ಎಂಬ ಆಧಾರ/ಪೋಷಕ ಪೀಠವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಕಾಮರೂಪಸಮಾನ ಜ್ಞಾನಪ್ರವಾಹ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಆ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ದೇವಿಯನ್ನು ‘ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ’ ಎಂದು ಸ್ತುತಿಸಿ—ಪಾಪಶಮನಕರಿ, ಶುಭಸಿದ್ಧಿದಾಯಿನಿ ಎಂದು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀಪಂಚಮಿಯಂದು ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅಲಕ್ಷ್ಮೀ (ದುರ್ಭಾಗ್ಯ) ಭಯ ನಿವಾರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ಮಂತ್ರಸಾಧನೆ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ—ದೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಸ್ನಾನದ ನಂತರ ಲಕ್ಷಜಪ, ನಂತರ ಅದರ ದಶಾಂಶ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಮಧು ಹಾಗೂ ಶ್ರೀಫಲದಿಂದ ಹೋಮ. ಫಲಶ್ರುತಿಯಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಇಹಲೋಕ-ಪರಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾಳೆ; ತೃತೀಯಾ, ಅಷ್ಟಮೀ, ಚತುರ್ದಶೀ ಪೂಜೆಗಳೂ ವಿಶೇಷ ಫಲಪ್ರದವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Shlokas

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि वैष्णवीं शक्तिमुत्तमाम् । सोमेशादीशदिग्भागे नातिदूरे व्यवस्थिताम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ, ಓ ಮಹಾದೇವಿ, ಸೋಮೇಶ್ವರದಿಂದ ಈಶಾನ (ಉತ್ತರ-ಪೂರ್ವ) ದಿಕ್ಕಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಅತಿದೂರವಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವ ಪರಮ ವೈಷ್ಣವೀ ಶಕ್ತಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು।

Verse 2

सिद्धलक्ष्मीति विख्याता ह्यत्र पीठाधिदेवता

ಇಲ್ಲಿ ಈ ಪೀಠದ ಅಧಿಷ್ಠಾತೃ ದೇವತೆ ‘ಸಿದ್ಧಲಕ್ಷ್ಮೀ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 3

ब्रह्माण्डे प्रथमं पीठं यत्प्रभासं व्यवस्थितम् । तत्र देवि महापीठे योगिन्यो भूचराः खगाः । भैरवेण समे तास्तु क्रीडन्ते स्वेच्छया प्रिये

ಓ ದೇವಿ, ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಈ ಪೀಠವೇ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಲ್ಲಿನ ಮೊದಲ ಪೀಠ. ಅಲ್ಲಿ, ಓ ಪ್ರಿಯೆ, ಆ ಮಹಾಪೀಠದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಹಾಗೂ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವ ಯೋಗಿನಿಯರು ಭೈರವನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 4

जालंधरं महापीठं कामरूपं तथैव च । श्रीमद्रुद्रनृसिंहं च चतुर्थं पीठमुत्तमम्

ಜಾಲಂಧರವು ಮಹಾಪೀಠ; ಕಾಮರೂಪವೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಶ್ರೀಮದ್-ರುದ್ರ-ನೃಸಿಂಹವು ನಾಲ್ಕನೆಯದು, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪೀಠ.

Verse 5

रत्नवीर्यं महापीठं काश्मीरं पीठमेव च । एतानि देवि पीठानि यो वेत्ति स च मन्त्रवित्

ರತ್ನವೀರ್ಯವು ಮಹಾಪೀಠ; ಕಾಶ್ಮೀರವೂ ಪೀಠವೇ. ಹೇ ದೇವಿ, ಈ ಪೀಠಗಳನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತಿಳಿದವನೇ ಮಂತ್ರವಿತ್.

Verse 6

सर्वेषां चैव पीठानामाधारं पीठमुत्तमम् । सौराष्ट्रे तु महादेवि नाम्ना ख्यातं महोदयम् । कामरूपधरं ज्ञानं यत्राद्यापि प्रवर्तते

ಎಲ್ಲ ಪೀಠಗಳಿಗೂ ಆಧಾರವಾದ ಆ ಪರಮೋತ್ತಮ ಪೀಠ—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ—ಸೌರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ‘ಮಹೋದಯ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಖ್ಯಾತ. ಅಲ್ಲಿ ಕಾಮರೂಪಧಾರಿಣಿ ಜ್ಞಾನವು ಇಂದಿಗೂ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿದೆ.

Verse 7

तत्र पीठे स्थिता देवी महालक्ष्मीति विश्रुता । सर्वपापप्रशमनी सर्वकार्यशुभप्रदा

ಆ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ದೇವಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿ ‘ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ’ ಎಂದು ವಿಶ್ರುತಳು. ಅವಳು ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಶಮನಿ, ಸರ್ವಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಶುಭಪ್ರದಾಯಿನಿ.

Verse 8

श्रीपञ्चम्यां नरो यस्तु पूजयेत्तां विधानतः । गन्धपुष्पादिभिर्भक्त्या तस्यालक्ष्मीभयं कुतः

ಶ್ರೀಪಂಚಮಿಯಂದು ಯಾರು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಗಂಧ-ಪುಷ್ಪಾದಿಗಳಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ—ಅವನಿಗೆ ಅಲಕ್ಷ್ಮೀಭಯ ಎಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದು?

Verse 9

उत्तरां दिशमास्थाय महाल क्ष्म्यास्तु सन्निधौ । यो जपेन्मन्त्रराज्ञीं तां सिद्धलक्ष्मीति विश्रुताम्

ಉತ್ತರದಿಕ್ಕನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ‘ಸಿದ್ಧಲಕ್ಷ್ಮೀ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಆ ಮಂತ್ರರಾಜ್ಞಿಯನ್ನು ಜಪಿಸುವವನು ಅದರ ಪಾವನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 10

लक्षजाप्यविधानेन दीक्षास्नानादिपूर्वकम् । दशांशहोमसंयुक्तं त्रिमधुश्रीफलेसुभिः

ಲಕ್ಷ ಜಪದ ವಿಧಾನದಂತೆ, ದೀಕ್ಷಾ-ಸ್ನಾನಾದಿ ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ಜಪದ ದಶಾಂಶ ಪ್ರಮಾಣದ ಹೋಮದೊಂದಿಗೆ, ತ್ರಿಮಧು ಮತ್ತು ಶುಭ ಶ್ರೀಫಲ (ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ) ಮೊದಲಾದ ಅರ್ಪಣಗಳಿಂದ ಈ ಅನುಷ್ಠಾನವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 11

एवं प्रत्यक्षतां याति तस्य लक्ष्मीर्न संशयः । ददाति वांछितां सिद्धिमिह लोके परत्र च

ಹೀಗೆ ಆ ಭಕ್ತನಿಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾಗುತ್ತಾಳೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ—ಮತ್ತು ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಬಯಸಿದ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾಳೆ.

Verse 12

तृतीयायामथा ष्टम्यां चतुर्दश्यां विधानतः । यस्तां पूजयते भक्त्या तस्य सिद्धिः करे स्थिता

ತೃತೀಯಾ, ಅಷ್ಟಮಿ ಮತ್ತು ಚತುರ್ದಶಿ ತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿ ಕೈಯ ಹಸ್ತತಲದಲ್ಲೇ ಇರುವಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 132

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सिद्धलक्ष्मीमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वात्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ-ಸಾಹಸ್ರಿ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ಸಿದ್ಧಲಕ್ಷ್ಮೀಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನೂರ ಮೂವತ್ತೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.