Adhyaya 126

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि शांडिल्येश्वरमुत्तमम् । ब्रह्मणः पश्चिमे भागे धनुषां षोडशांतरे

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ಅನಂತರ ಪರಮೋತ್ತಮ ಶಾಂಡಿಲ್ಯೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು. ಅದು ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಹದಿನಾರು ಧನುಷ್ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ.

Verse 2

महाप्रभावं लिङ्गं तद्दर्शनात्पापनाशनम्

ಆ ಲಿಂಗವು ಮಹಾಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ; ಅದರ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 3

शांडिल्योनाम ब्रह्मर्षिः सारथिर्ब्रह्मणः स्मृतः । तपस्वी स महातेजा ज्ञाननिष्ठो जितेन्द्रियः

ಶಾಂಡಿಲ್ಯ ಎಂಬ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಯೊಬ್ಬನಿದ್ದನು; ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಸಾರಥಿ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಅವನು ತಪಸ್ವಿ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ಜ್ಞಾನನಿಷ್ಠ, ಜಿತೇಂದ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 4

स प्रभासं समासाद्य तपस्तेपे सुदारुणम् । प्रतिष्ठाप्य महालिंगं सोमेशादुत्तरे स्थितम्

ಅವನು ಪ್ರಭಾಸಕ್ಕೆ ಬಂದು ಅತ್ಯಂತ ಕಠೋರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು; ಸೋಮೇಶ್ವರನ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು.

Verse 5

स स्वयं पूजयामास दिव्याब्दानां शतं प्रिये । ततोऽभिलषितं प्राप्य कृतकृत्यो बभूव ह

ಪ್ರಿಯೆ, ಅವನು ಸ್ವತಃ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ನೂರು ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪೂಜಿಸಿದನು. ನಂತರ ಇಷ್ಟಾರ್ಥವನ್ನು ಪಡೆದು ಕೃತಕೃತ್ಯನಾದನು.

Verse 6

नन्दीश्वरप्रसादेन अणिमादिगुणैर्युतः । तं दृष्ट्वा तु नरः सद्यो विपापः संप्रजायते

ನಂದೀಶ್ವರನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅದು ಅಣಿಮಾದಿ ಸಿದ್ಧಿಗುಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ನರನು ತಕ್ಷಣ ಪಾಪರಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 7

बाल्ये वयसि यत्पापं वार्धक्ये यौवनेऽपि वा । अज्ञानाज्ज्ञानतो वाऽपि यः करोति नरः प्रिये । तत्सर्वं नाशमायाति शांडिल्येश्वरदर्शनात्

ಪ್ರಿಯೆ, ನರನು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ, ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ವಾರ್ಧಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಪಾಪ—ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಾಗಲಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಾಗಲಿ—ಅದೆಲ್ಲವೂ ಶಾಂಡಿಲ್ಯೇಶ್ವರದ ದರ್ಶನದಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 126

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभास क्षेत्रमाहात्म्ये शाण्डिल्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षड्विंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ಶಾಂಡಿಲ್ಯೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.