Adhyaya 124
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಶಿವ–ದೇವಿ ಸಂವಾದದ ಮೂಲಕ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಗೌರಿಯ ವಿಶೇಷ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ದೇವಿ ‘ಸೌಭಾಗ್ಯೇಶ್ವರಿ’ಯಾಗಿ ದಾಂಪತ್ಯ ಮಂಗಳ ಮತ್ತು ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ರಾವಣಸಂಬಂಧಿತ ‘ರಾವಣೇಶ’ ಎಂಬ ಉಲ್ಲೇಖದಿಂದಲೂ, ‘ಐದು ಬಿಲ್ಲುಗಳ ಗುಂಪು’ ಎಂಬ ಸ್ಥಳಸೂಚಕ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೂ ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾರಣಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಅರುಂಧತಿ ದೇವಿ ಸೌಭಾಗ್ಯಕಾಮನೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಗೌರೀಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾಗಿ ಘೋರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ದೇವಿಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪರಮಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದಳು ಎಂದು ವರ್ಣನೆ ಇದೆ. ಮಾಘ ಶುದ್ಧ ತೃತೀಯಾ ವಿಶೇಷ ಪುಣ್ಯಕಾಲವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಫಲಶ್ರುತಿ: ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गौरीं सौभाग्यदायिनीम् । पश्चिमे रावणेशस्य धनुषां पञ्चके स्थिताम्
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ನಂತರ ರಾವಣೇಶ್ವರನ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ‘ಐದು ಧನುಸ್ಸು’ ಪ್ರಮಾಣದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿಯಾದ, ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುವ ಗೌರಿಯನ್ನು ಸೇರಬೇಕು।
Verse 2
यत्रातप्यत्तपो घोरं स्वयं देवी ह्यरुंधती । सौभाग्यं कांक्षमाणा सा गौरीपूजापरायणा
ಅಲ್ಲಿ ದೇವಿ ಅರುಂಧತಿ ಸ್ವತಃ ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಗೌರೀಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣಳಾಗಿ, ಘೋರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದಳು।
Verse 3
संप्राप्ता परमां सिद्धिं तस्या देव्याः प्रभावतः । तृतीयायां शुक्लपक्षे माघे मासि वरानने
ಹೇ ವರಾನನೆ! ಆ ದೇವಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವಳು ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದಳು—ಮಾಘಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ತೃತೀಯ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ।
Verse 4
यस्तां पूजयते भक्त्या स सौभाग्यमवाप्नुयात् । अन्यजन्मनि देवेशि नात्र कार्या विचारणा
ಹೇ ದೇವೇಶಿ! ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ—ಮತ್ತೊಂದು ಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ; ಇದರಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ।
Verse 124
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सौभाग्येश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्विशत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ “ಸೌಭಾಗ್ಯೇಶ್ವರೀಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ” ಎಂಬ ನಾಮದ ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.