Adhyaya 122

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं चित्रांगदेश्वरम् । तस्यैव नैरृते भागे धनुर्विंशतिभिः स्थितम्

ಈಶ್ವರನು ಉವಾಚ—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಅನಂತರ ಚಿತ್ರಾಂಗದೇಶ್ವರನಾಮ ಲಿಂಗದ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅದು ಅದರ ನೈಋತ್ಯ (ದಕ್ಷಿಣ-ಪಶ್ಚಿಮ) ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತು ಧನುಷ್ ದೂರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 2

चित्रांगदेन देवेशि गंधर्वपतिना प्रिये । क्षेत्रं पवित्रं ज्ञात्वा वै लिंगं तत्र प्रतिष्ठितम् । कृत्वा तपो महाघोरं समाराध्य महेश्वरम्

ಹೇ ದೇವೇಶಿ ಪ್ರಿಯೆ, ಗಂಧರ್ವಪತಿಯಾದ ಚಿತ್ರಾಂಗದನು ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು ಅಲ್ಲಿ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು. ಮಹಾಘೋರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿ ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಿದನು.

Verse 3

अथ यो भावसंयुक्तस्तल्लिगं संप्रपूजयेत् । गांधर्वलोकमाप्नोति गन्धर्वैः सह मोदते

ಇನ್ನು ಯಾರು ಭಾವಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಗಾಂಧರ್ವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿ ಗಂಧರ್ವರೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 4

तत्र शुक्लत्रयोदश्यां संस्नाप्य विधिना शिवम् । पूजयेद्विविधैः पुष्पैर्गंधधूपैरनु क्रमात् । स प्राप्नोत्यखिलं कामं मनसा यद्यदीप्सितम्

ಅಲ್ಲಿ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ತ್ರಯೋದಶಿಯಂದು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಶಿವನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವಿಧ ಪುಷ್ಪಗಳು, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಧೂಪದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಯಸಿದ ಎಲ್ಲ ಕಾಮ್ಯಫಲಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 122

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चित्रांगदेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರಿ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಮೊದಲನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಚಿತ್ರಾಂಗದೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನಾಮದ ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.