Adhyaya 110

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेद्वरारोहे प्रभासेश्वरमुत्तमम् । गौरीतपोवनाद्देवि पश्चिमे समुदाहृतम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಓ ವರಾರೋಹಿಣಿ ದೇವಿ, ಗೌರಿಯ ತಪೋವನದ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಪರಮ ಪ್ರಭಾಸೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು।

Verse 2

धनुषां सप्तके देवि नातिदूरे व्यवस्थितम् । स्थापितं तन्महालिंगं वसूनामष्टमेन हि

ಓ ದೇವಿ, ಅದು ಬಹುದೂರವಲ್ಲ—ಏಳು ಧನುಸ್ಸಿನಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿದೆ. ಆ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ವಸುಗಳಲ್ಲಿನ ಎಂಟನೆಯವನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ।

Verse 3

प्रभास इति नाम्ना हि शिवपूजारतेन वै । स पुत्रकामो देवेशि प्रभासक्षेत्रमागतः

ಓ ದೇವೇಶಿ, ‘ಪ್ರಭಾಸ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಒಬ್ಬನು ಶಿವಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದ. ಪುತ್ರಕಾಮನೆಯಿಂದ ಅವನು ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದನು।

Verse 4

प्रतिष्ठाप्य महालिङ्गं चचार विपुलं तपः । आग्नेयमिति विख्यातं दिव्याब्दानां शतं प्रिये

ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ, ಓ ಪ್ರಿಯೆ, ‘ಆಗ್ನೇಯ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅವನು ನೂರು ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮಹತ್ತಾದ ತಪಸ್ಸು ಆಚರಿಸಿದನು।

Verse 5

ततस्तस्य महादेवि सम्यक्छ्रद्धान्वि तस्य वै । तुतोष भगवान्रुद्रो ददौ यन्मनसीप्सितम्

ಆಮೇಲೆ, ಓ ಮಹಾದೇವಿ, ಅವನ ಸತ್ಯವಾದ ದೃಢಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛಿಸಿದ್ದುದನ್ನು ಅವನಿಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿದನು।

Verse 6

बृहस्पतेस्तु भगिनी भुवना ब्रह्मवादिनी । प्रभासस्य तु सा भार्या वसूनामष्टमस्य च

ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಸಹೋದರಿ ಭುವನಾ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠಳಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳು ವಸುಗಳಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಮ ಪ್ರಭಾಸನ ಪತ್ನಿಯಾದಳು.

Verse 7

विश्वकर्मा सुतस्तस्याः सृष्टिकर्ता प्रजापतिः । देवानां तक्षको विद्वान्मनोर्मातामहः स्मृतः

ಅವಳಿಂದ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಜನಿಸಿದನು—ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಪ್ರಜಾಪತಿ. ಆ ವಿದ್ಯಾವಂತ ತಕ್ಷಕನು ದೇವರ ಶಿಲ್ಪಿ ಎಂದು ಖ್ಯಾತ, ಮನುವಿನ ಮಾತಾಮಹನೆಂದು ಸ್ಮೃತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 8

तक्षकः सूर्यबिंबस्य तेजसः शातनो महान् । एवं तस्याऽभवत्पुत्रो वसूनामष्टमस्य वै

ಆ ಮಹಾನ್ ತಕ್ಷಕನು ಸೂರ್ಯಬಿಂಬದ ದಹಿಸುವ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವವನು. ಹೀಗೆ ಅವನಿಂದ ಒಬ್ಬ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದನು—ವಸುಗಳಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಮನಾದವನು.

Verse 9

प्रभासनाम्नो देवेशि तल्लिंगाराधनोद्यतः । इति ते कथितं देवि प्रभासेश्वरसूचकम्

ಹೇ ದೇವೇಶ್ವರಿ! ಅವನು ‘ಪ್ರಭಾಸ’ ಎಂಬ ಆ ಲಿಂಗದ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾದನು. ಹೇ ದೇವಿ! ಪ್ರಭಾಸೇಶ್ವರನನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ವಿಷಯವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆನು.

Verse 10

माहात्म्यं सर्वपापघ्नं सर्वकामप्रदं शुभम् । यस्तं पूजयते भक्त्या सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

ಈ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ ಶುಭಕರ—ಸರ್ವಪಾಪನಾಶಕ ಮತ್ತು ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದ. ಸಮ್ಯಕ್ ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 11

भूमिशायी निराहारो जपन्वै शतरुद्रियम् । माघे मासि चतुर्दश्यां स्नात्वा सागरसंगमे

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶಯನಿಸಿ, ನಿರಾಹಾರನಾಗಿ ಇದ್ದು, ಶತರುದ್ರೀಯವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ—ಮಾಘಮಾಸದ ಚತುರ್ದಶಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗರ-ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ…

Verse 12

पंचामृतेन संस्नाप्य पूजयित्वा विधानतः

ಪಂಚಾಮೃತದಿಂದ ದೇವರಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ…

Verse 13

य एवं कुरुते देवि सम्यग्यात्रामहोत्सवम् । स मुक्तः पातकैः सर्वैः सर्वकामैः समृद्ध्यते । वृषस्तत्रैव दातव्यः सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः

ದೇವಿ, ಯಾರು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಯಾತ್ರಾಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಪಾತಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಸಮ್ಯಕ್ ಯಾತ್ರಾಫಲವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಅಲ್ಲೀಯೇ ವೃಷಭದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 110

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये प्रभासेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम दशोत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಪ್ರಭಾಸೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನೂರ ಹತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.