Adhyaya 109

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि अनिलेश्वरमुत्तमम् । तस्योत्तरेशानदिक्स्थं धनुषां त्रितये प्रिये

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ನಂತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅನಿಲೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಪ್ರಿಯೆ, ಅದು ಅದರ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಈಶಾನ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮೂರು ಧನುಷ್ಯದ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ.

Verse 2

लिंगं महाप्रभावं हि दर्शनात्पापनाशनम् । वसूनां पञ्चमो योऽसावनिलः परिकीर्तितः

ಆ ಲಿಂಗವು ಮಹಾಪ್ರಭಾವವುಳ್ಳದು; ಅದರ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ‘ಅನಿಲ’ ವಸುಗಳಲ್ಲಿ ಐದನೆಯವನೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

Verse 3

स चाऽराध्य महादेवं प्रत्यक्षीकृतवान्भवम् । लिंगं प्रतिष्ठयामास सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

ಅವನು ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ ಭವ (ಶಿವ)ನನ್ನು ಪ್ರತಕ್ಷಗೊಳಿಸಿದನು. ಸಮ್ಯಕ್ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು.

Verse 4

एवमीशप्रभावेन सुतस्तस्याऽप्यभूद्बली । मनोजवेति विख्यातो ह्यविज्ञातगतिस्तथा

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಈಶ್ವರಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವನ ಪುತ್ರನೂ ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠನಾದನು. ‘ಮನೋಜವ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತನಾಗಿದ್ದ ಅವನ ಗತಿಯೂ ಅಜ್ಞೇಯವಾಗಿತ್ತು.

Verse 5

तं दृष्ट्वा व्याधिना मर्त्यो पीड्यते न कदाचन । नान्धो न बधिरो मूको न रोगी न च निर्धनः । कदाचिज्जायते मर्त्यस्तेन दृष्टेन भूतले

ಅವನನ್ನು (ಆ ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳದ ಶಿವನನ್ನು) ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಎಂದಿಗೂ ವ್ಯಾಧಿಯಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಕಂಡವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಂಧ, ಬಧಿರ, ಮೂಕ, ರೋಗಿ ಅಥವಾ ದರಿದ್ರನಾಗಿ ಜನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 6

पुष्पमेकं तु यो दद्यात्तस्य लिंगस्य चोपरि । सुखसौभाग्यसंपन्नः स सदा रूपवान्भवेत्

ಆ ಲಿಂಗದ ಮೇಲೆ ಒಂದೇ ಪುಷ್ಪವನ್ನಾದರೂ ಅರ್ಪಿಸುವವನು ಸುಖಸೌಭಾಗ್ಯಸಂಪನ್ನನಾಗಿ, ಸದಾ ರೂಪವಂತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

Verse 7

इत्येवं कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । श्रुत्वाऽनुमोद्य भावेन सर्वकामैः समृद्ध्यते

ಹೇ ದೇವಿ, ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪಾಪನಾಶಕ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಕೇಳಿ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅನುಮೋದಿಸುವವನು ಸರ್ವಕಾಮಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 109

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ऽनिलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम नवोत्तरशतत मोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ-ಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ಅನಿಲೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನಾಮದ ನೂರ ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.