Adhyaya 44

Verse 1

सूत उवाच । एतत्पुराणमखिलं पुरा स्कन्देन भाषितम् । भृगवे ब्रह्मपुत्राय तस्माल्लेभे तथांऽगिराः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪುರಾಣವನ್ನು ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಕಂದನು ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರನಾದ ಭೃಗುವಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದನು; ಅವನಿಂದಲೇ ಅಂಗಿರಸನೂ ಇದನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 2

ततश्च च्यवनः प्राप ऋचीकश्च ततो मुनिः । एवं परंपरा प्राप्तं सर्वेषु भुवनेष्वपि

ನಂತರ ಚ್ಯವನನು ಇದನ್ನು ಪಡೆದನು; ಆಮೇಲೆ ಮುನಿ ಋಚೀಕನು. ಹೀಗೆ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಇದು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿತು।

Verse 3

स्कान्दं पुराणमेतच्च कुमारेण पुरोद्धृतम् । यः शृणोति सतां मध्ये नरः पापाद्विमुच्यते

ಈ ಸ್ಕಂದಪುರಾಣವನ್ನು ದಿವ್ಯ ಯುವಕ ಕುಮಾರನು ಮೊದಲಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು. ಸತ್ಪುರುಷರ ಮಧ್ಯೆ ಇದನ್ನು ಕೇಳುವವನು ಪಾಪದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 4

इदं पुराणमायुष्यं चतुर्वर्णसुखप्रदम् । निर्मितं षण्मुखेनेह नियतं सुमहात्मना

ಈ ಪುರಾಣವು ಆಯುಷ್ಯವರ್ಧಕ, ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳಿಗೆ ಸುಖ-ಕ್ಷೇಮ ನೀಡುವದು. ಇಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಷಣ್ಮುಖ (ಷಡಾನನ) ಇದನ್ನು ರಚಿಸಿ ನಿಯಮವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 5

एवमेतत्समाख्यातमाख्यानं भद्रमस्तु वः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಈ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನಿಮಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ.

Verse 6

मण्डितं सप्तभिः खण्डैः स्कान्दं यः शृणुयान्नरः । न तस्य पुण्यसंख्यानं कर्तुं शक्येत केनचित्

ಏಳು ಖಂಡಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ಕಂದಪುರಾಣವನ್ನು ಯಾರು ಶ್ರವಣಮಾಡುವರೋ, ಅವರ ಪುಣ್ಯದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಯಾರೂ ಲೆಕ್ಕಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

Verse 7

य इदं धर्ममाहात्म्यं ब्राह्मणाय प्रयच्छति । स्वर्गलोके वसेत्तावद्यावदक्षरसंख्यया

ಈ ‘ಧರ್ಮಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನಮಾಡುವವನು, ಇದರ ಅಕ್ಷರಸಂಖ್ಯೆಯಷ್ಟು ಕಾಲ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 8

यथा हि वर्षतो धारा यथा वा दिवि तारकाः । गंगायां सिकता यद्वत्तद्वत्संख्या न विद्यते

ಮಳೆಯ ಧಾರೆಗಳು ಎಷ್ಟು, ಆಕಾಶದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಎಷ್ಟು, ಗಂಗೆಯ ಮರಳುಕಣಗಳು ಎಷ್ಟು ಎಣಿಸಲಾಗದವೋ—ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಪುಣ್ಯದ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಇಲ್ಲ।

Verse 9

यो नरः शृणुयाद्भक्त्या दिनानि च कियन्ति वै । सर्वार्थसिद्धो भवति य एतत्पठते नरः

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಯಾರು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ದಿನಗಳು ಇದನ್ನು ಶ್ರವಣಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲ ಗುರಿಗಳಲ್ಲೂ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುವವರೂ ಸಹ ಸರ್ವಕಾರ್ಯಸಫಲರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 10

पुत्रार्थी लभते पुत्रान्धनार्थी लभते धनम् । लभते पतिकामा या पतिं कन्या मनोरमम्

ಪುತ್ರಾರ್ಥಿ ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಧನಾರ್ಥಿ ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಪತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಕನ್ಯೆ ಮನೋಹರ ಪತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ।

Verse 11

समागमं लभन्ते च बान्धवाश्च प्रवासिभिः । स्कान्दं पुराणं श्रुत्वा तु पुमानाप्नोति वाञ्छितम्

ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿರುವ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಹ ಬಂಧುಜನರಿಗೆ ಪುನರ್ಮಿಲನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಸ್ಕಾಂದಪುರಾಣವನ್ನು ಶ್ರವಣಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಇಷ್ಟಾರ್ಥವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 12

शृण्वतः पठतश्चैव सर्वकामप्रदं नृणाम्

ಶ್ರವಣ ಮಾಡುವವರಿಗೂ ಪಠಿಸುವವರಿಗೂ—ಇದು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಸರ್ವಕಾಮಗಳನ್ನು ಪ್ರದಾನಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 13

पुण्यं श्रुत्वा पुराणं वै दीर्घमायुश्च विन्दति । महीं विजयते राजा शत्रूंश्चाप्यधितिष्ठति

ಈ ಪುಣ್ಯಪ್ರದ ಪುರಾಣವನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡಿದವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ರಾಜನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನೂ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

Verse 14

वेदविच्च भविद्विप्रः क्षत्रियो राज्यमाप्नुयात् । धनं धान्यं तथा वैश्यः शूद्रः सुखमवाप्नुयात्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವೇದವಿದನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ರಾಜ್ಯಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ವೈಶ್ಯನು ಧನ-ಧಾನ್ಯ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಶೂದ್ರನು ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 15

अध्यायमेकं शृणुयाच्छ्लोकं श्लोकार्धमेव वा । यः श्लोकपादं शृणुयाद्विष्णुलोकं स गच्छति

ಯಾರಾದರೂ ಒಂದು ಅಧ್ಯಾಯ, ಒಂದು ಶ್ಲೋಕ ಅಥವಾ ಶ್ಲೋಕಾರ್ಧವನ್ನಾದರೂ ಶ್ರವಣ ಮಾಡಿದರೆ—ಶ್ಲೋಕದ ಒಂದು ಪಾದವನ್ನಾದರೂ ಕೇಳಿದವನು ವಿಷ್ಣುಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 16

श्रुत्वा पुराणमेतद्धि वाचकं यस्तु पूजयेत् । तेन ब्रह्मा च विष्णुश्च रुद्रश्चैव प्रपूजितः

ಈ ಪುರಾಣವನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡಿ ಅದರ ವಾಚಕನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು—ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ರುದ್ರರು ಮೂವರೂ ಪೂಜಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 17

एकमप्यक्षरं यस्तु गुरुः शिष्ये निवेदयेत् । पृथिव्यां नास्ति तद्द्रव्यं यद्दत्त्वा ह्यनृणी भवेत्

ಗುರುವು ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಒಂದೇ ಅಕ್ಷರವನ್ನಾದರೂ ಉಪದೇಶಿಸಿದರೆ, ಆ ಋಣವನ್ನು ತೀರಿಸಲು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟರೂ ಸಾಕಾಗುವಂತಹ ಧನವೇ ಇಲ್ಲ; ಅದರಿಂದ ನಿಜವಾಗಿ ಋಣಮುಕ್ತನಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

Verse 18

अतः संपूजनीयस्तु व्यासः शास्त्रोपदेशकः । गोभू हिरण्यवस्त्राद्यैर्भोजनैः सार्वकामिकैः

ಆದ್ದರಿಂದ ಶಾಸ್ತ್ರೋಪದೇಶಕನಾದ ವ್ಯಾಸಮುನಿ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳಿಂದ ಪೂಜ್ಯನು. ಗೋವು, ಭೂಮಿ, ಹಿರಣ್ಯ, ವಸ್ತ್ರಾದಿ ದಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಸರ್ವಕಾಮತೃಪ್ತಿಕರ ಭೋಜನಗಳಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಬೇಕು।

Verse 19

य एवं भक्तियुक्तस्तु श्रुत्वा शास्त्रमनुत्तमम् । पूजयेदुपदेष्टारं स शैवं पदमाप्नुयात्

ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತನಾಗಿ ಈ ಅನುತ್ತಮ ಶಾಸ್ತ್ರೋಪದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿ ಉಪದೇಶಕನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು ಶೈವಪದ—ಶಿವನ ಪರಮಸ್ಥಿತಿ—ಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 20

पुराणश्र वणादेव अनेकभवसंचितम् । पापं प्रशममायाति सर्वतीर्थफलं लभेत्

ಪುರಾಣಶ್ರವಣದಿಂದಲೇ ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪ ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ; ಸರ್ವತೀರ್ಥಫಲವೂ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 21

अमृतेनोदरस्थेन म्रियन्ते सर्वदेवताः । कण्ठस्थितविषेणापि यो जीवति स पातु वः

ಅಮೃತವೂ ಉದರದಲ್ಲೇ ಅಡಕವಾದರೆ ಸರ್ವ ದೇವತೆಗಳು ಮರಣಹೊಂದುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ವಿಷ ನೆಲೆಸಿದ್ದರೂ ಜೀವಿಸುವವನು—ಆ ನೀಲಕಂಠ ಶಿವನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ।

Verse 22

व्यास उवाच । इत्युक्त्वोपरते सूते शौनकादि महर्षयः । संपूज्य विधिवत्सूतं प्रशस्याथाभ्यनन्दयन्

ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದರು—ಸೂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ವಿರಮಿಸಿದಾಗ, ಶೌನಕಾದಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳಿಂದ ಸೂತನನ್ನು ಸಂಪೂಜಿಸಿ, ಪ್ರಶಂಸಿಸಿ, ಆನಂದದಿಂದ ಅನುಮೋದಿಸಿದರು।

Verse 23

ऋषय ऊचुः । कथितो भवता सर्गः प्रतिसर्गस्तथैव च । वंशानुवंशचरितं पुराणानामनुक्रमः

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ನೀವು ಸರ್ಗ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಸರ್ಗ, ಹಾಗೆಯೇ ವಂಶಾನು ವಂಶಚರಿತ ಹಾಗೂ ಪುರಾಣಗಳ ಅನುಕ್ರಮವನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೀರಿ।

Verse 24

मन्वन्तरप्रमाणं च ब्रह्माण्डस्य च विस्तरः । ज्योतिश्चक्रस्वरूपं च यथावदनुवर्णितम्

ನೀವು ಮನ್ವಂತರಗಳ ಪ್ರಮಾಣ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ವಿಸ್ತಾರ ಮತ್ತು ಜ್ಯೋತಿಶ್ಚಕ್ರದ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನೂ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದೀರಿ।

Verse 25

धन्याः स्म कृतकृत्याः स्म वयं तव मुखाम्बुजात् । स्कान्दं महापुराण हि श्रुत्वा सूतातिहर्षिताः

ನಾವು ಧನ್ಯರು, ಕೃತಕೃತ್ಯರು; ನಿಮ್ಮ ಮುಖಕಮಲದಿಂದ ಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಹೇ ಸೂತ, ನಾವು ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ।

Verse 26

वयं महर्षयो विप्राः प्रदद्मोऽद्य तवाऽशिषः । व्यासशिष्य महाप्राज्ञ चिरं जीव सुखी भव

ನಾವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಇಂದು ನಿನಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡುತ್ತೇವೆ—ಹೇ ವ್ಯಾಸಶಿಷ್ಯ, ಹೇ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಮಾನಾಗಿ ಸುಖಿಯಾಗಿರು।

Verse 27

इति दत्त्वाऽशिषस्तस्मै दत्त्वा वासोविभूषणम् । विसृज्य लोमशं सूतं यज्ञकर्माण्यथाचरन्

ಹೀಗೆ ಅವನಿಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ವಸ್ತ್ರಾಭರಣಗಳನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟು, ಅವರು ಲೋಮಹರ್ಷಣ ಸೂತನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ವಿದಾಯಗೊಳಿಸಿ, ನಂತರ ಯಜ್ಞಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು।

Verse 44

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे चतुर्थे द्वारकामाहात्म्ये स्कन्दमहापुराणश्रवणपठनपुस्तकप्रदानपौराणिकव्यासपूजनमाहात्म्यवर्णनपूर्वकं समस्तस्कान्दमहा पुराणग्रन्थसमाप्त्युपसंहारसूतसत्कारवृत्तान्तवर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರ ಶ್ಲೋಕಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ನಾಲ್ಕನೆಯ ವಿಭಾಗ ‘ದ್ವಾರಕಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ—ಸ್ಕಂದಮಹಾಪುರಾಣ ಶ್ರವಣ-ಪಠನ ಮಹಿಮೆ, ಗ್ರಂಥದಾನ, ಪೌರಾಣಿಕ ವ್ಯಾಸಪೂಜೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಸಮಸ್ತ ಸ್ಕಂದಪುರಾಣದ ಸಮಾಪ್ತಿ-ಉಪಸಂಹಾರ ಮತ್ತು ಸೂತಸತ್ಕಾರದ ವೃತ್ತಾಂತ—ಇವುಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।