Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 8
अतीतान्पुरुषान्सप्त भविष्यांश्च चतुर्द्दश । नरकात्तारयेत्सर्वांल्लोकान्कृष्णेति कीर्तनात् । न ते जीवंति लोकेऽस्मिन्यत्रतत्र स्थिता नराः
atītānpuruṣānsapta bhaviṣyāṃśca caturddaśa | narakāttārayetsarvāṃllokānkṛṣṇeti kīrtanāt | na te jīvaṃti loke'sminyatratatra sthitā narāḥ
‘ಕೃಷ್ಣ’ ನಾಮಕೀರ್ತನೆಯಿಂದ ಕಳೆದ ಏಳು ತಲೆಮಾರಿನ ಪೂರ್ವಜರನ್ನೂ, ಬರುವ ಹದಿನಾಲ್ಕು ತಲೆಮಾರಿನವರನ್ನೂ ನರಕದಿಂದ ತಾರಿಸಬಹುದು; ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ ಈ ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಜಾರ್ಥವಾಗಿ ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ।
Skanda (deduced)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: A devotee in Dvārakā chants ‘Kṛṣṇa’ while subtle ancestral figures rise from a dark nether realm toward light; the sea-city’s temples and flags frame the scene, suggesting liberation across time.
FAQs
Kṛṣṇa-nāma-kīrtana is exalted as a salvific act benefiting one’s lineage across generations.
The statement belongs to Dvārakā Māhātmya, where Kṛṣṇa’s presence makes devotion especially efficacious.
Chant and praise the name “Kṛṣṇa” (kīrtana/nāma-japa) for deliverance and merit.