Adhyaya 39

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । जया च विजया चैव जयंती पापनाशिनी । उन्मीलिनी वंजुली च त्रिस्पृशा पक्षवर्द्धिनी

ಶ್ರೀ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದರು—ಜಯಾ, ವಿಜಯಾ, ಪಾಪನಾಶಿನಿ ಜಯಂತೀ; ಉನ್ಮೀಲಿನೀ, ವಂಜುಲೀ, ತ್ರಿಸ್ಪೃಶಾ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷವರ್ಧಿನೀ।

Verse 2

पुण्यं सर्वपुराणानां ते लभंते दिनेदिने । पक्वान्नं ये प्रकुर्वंति हविर्द्धान्यसमुद्भवम्

ಹವಿಧಾನ್ಯದಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ಪಕ್ವಾನ್ನವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವವರು ದಿನೇದಿನೇ ಸರ್ವಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಂಸಿತ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 3

जागरे पद्मनाभस्य घृतेनैव सुपाचितम् । वर्तिद्वयसमायुक्तं दीपं घृतसमन्वितम्

ಪದ್ಮನಾಭನ ಜಾಗರಣದಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪದಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ, ಎರಡು ಬತ್ತಿಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ, ತುಪ್ಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೀಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 4

यः कुर्य्याज्जागरे विष्णोः शालिग्रामशिलाग्रतः । शालग्रामशिलाग्रे तु ये प्रकुर्वंति जागरम्

ಶಾಲಿಗ್ರಾಮಶಿಲೆಯ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಜಾಗರಣ ಮಾಡುವವನು—ನಿಜವಾಗಿ, ಶಾಲಿಗ್ರಾಮಶಿಲೆಯ ಮುಂದೆ ರಾತ್ರಿಜಾಗರಣ ಆಚರಿಸುವವರು—(ಮಹಾಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ)।

Verse 5

कुर्वंति नृत्यवाद्ये च लोकानां रंजनाय च । संछादयंति कुसुमैः शालिग्रामशिलां च ये

ಜನರ ರಂಜನೆಗಾಗಿ ನೃತ್ಯ-ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿ, ಶಾಲಿಗ್ರಾಮಶಿಲೆಯನ್ನು ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಿ ಪೂಜಿಸುವವರು ಪುಣ್ಯಕರ್ತರೆಂದು ಪ್ರಶಂಸಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 6

चक्रांकितां विशेषेण प्रतिमां वैष्णवीं द्विजाः । चंदनं च सकर्पूरं कृष्णागुरुसमन्वितम्

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ಚಕ್ರಚಿಹ್ನಾಂಕಿತ ವೈಷ್ಣವ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿರಿ; ಕರ್ಪೂರಸಹಿತ ಚಂದನವನ್ನು ಕೃಷ್ಣಾಗುರು ಸೇರಿಸಿ ಸುಗಂಧಿತವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿರಿ।

Verse 7

युक्तं मृगमदेनापि यः करोति विलेपनम् । द्वादश्यां देवदेवस्य रात्रौ जागरणे सदा

ಯಾರು ಮೃಗಮದ (ಕಸ್ತೂರಿ) ಸೇರಿಸಿದ ಲೇಪನವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ದ್ವಾದಶಿಯ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ದೇವದೇವನಿಗಾಗಿ ಸದಾ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ ಮಹಾಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 8

तस्य पुण्यं प्रवक्ष्यामि संक्षेपेण च वोऽग्रतः । तत्फलं कोटितीर्थे तु उज्जयिन्यां महालये

ಅದರ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅದರ ಫಲವು ಉಜ್ಜಯಿನಿಯ ಮಹಾಲಯದಲ್ಲಿರುವ ಕೋಟಿತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ದೊರಕುವ ಫಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ।

Verse 9

वाराणस्यां कुरुक्षेत्रे मथुरायां त्रिपुष्करे । अयोध्यायां प्रयागे च तीर्थे सागरसंगमे

ಆ ಫಲವು ವಾರಾಣಸಿ, ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ, ಮಥುರಾ, ತ್ರಿಪುಷ್ಕರ; ಅಯೋಧ್ಯಾ, ಪ್ರಯಾಗ ಮತ್ತು ಸಾಗರಸಂಗಮ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ದೊರಕುವ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ।

Verse 10

सर्वपुण्येषु तीर्थेषु देवतायतनेषु च । कृतैर्यज्ञायुतैस्तत्र व्रतदानैश्च पुष्कलैः

ಈ ಪುಣ್ಯವು ಎಲ್ಲಾ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೊರಕುವ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮಾನ—ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಯಜ್ಞಗಳು ನೆರವೇರಿದಂತೆ, ಸಮೃದ್ಧ ವ್ರತಗಳು ಮತ್ತು ಉದಾರ ದಾನಗಳು ನೀಡಿದಂತೆ।

Verse 11

वेदैरधीतैर्यत्पुण्यं पुराणैश्चावगाहितैः । तपोभिश्चरितैः पुण्यं सम्यगाश्रम पालनैः

ವೇದಾಧ್ಯಯನದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯ, ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಫಲ, ತಪಸ್ಸು ಆಚರಿಸುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪುಣ್ಯ ಹಾಗೂ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಧರ್ಮವನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್‌ವಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವುದರಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯ—ಅದೇ (ಇದರಿಂದ) ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 12

यत्फलं मुनिभिः प्रोक्तं वेदव्यासेन पुत्रक । तत्फलं जागरे विष्णोः पक्षयोः शुक्लकृष्णयोः

ಓ ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರಕ! ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ವೇದವ್ಯಾಸರು ಹೇಳಿದ ಯಾವ ಫಲವೋ, ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷವಾಗಲಿ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷವಾಗಲಿ—ವಿಷ್ಣುವಿಗಾಗಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅದೇ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 13

हैमवत्यै पुरा प्रोक्तं कैलासे शूलपाणिना । नारदाय पुरा प्रोक्तं ब्रह्मणा मत्समीपतः

ಹಿಂದೆ ಕೈಲಾಸದಲ್ಲಿ ಶೂಲಪಾಣಿ (ಶಿವ) ಇದನ್ನು ಹೈಮವತಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಬಹುಕಾಲ ಹಿಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ನನ್ನ ಸನ್ನಿಧಾನದಲ್ಲೇ ನಾರದನಿಗೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 14

अरुणेन वज्रहस्ताय कथितं पृच्छते पुरा । द्वादशीजागरस्योक्तं फलं विप्रा मया च वः । तत्कुरुध्वं द्विजा यूयं जागरं विष्णुवासरे

ಹಿಂದೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಅರುಣನು ವಜ್ರಹಸ್ತನಿಗೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ಓ ವಿಪ್ರರೇ! ದ್ವಾದಶೀ ಜಾಗರಣದ ಫಲವನ್ನು ನಾನೂ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ದ್ವಿಜರೇ, ವಿಷ್ಣುವಾಸರದಲ್ಲಿ ಈ ಜಾಗರಣವನ್ನು ಆಚರಿಸಿರಿ.

Verse 15

सूत उवाच । इत्युक्त्वा ब्राह्मणान्प्राह बलिं पौत्रं स्वकं ततः । त्वमपि श्रद्धया पौत्र कुरु जागरणं हरेः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಅವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡಿ, ನಂತರ ತಮ್ಮ ಮೊಮ್ಮಗ ಬಲಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—“ಓ ಮೊಮ್ಮಗನೇ! ನೀನೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಹರಿಯ ಜಾಗರಣವನ್ನು ಮಾಡು.”

Verse 16

द्वारका मनसा ध्याता पापं वर्षशतान्वितम् । कीर्तनाच्छतजन्मोत्थं दहते नात्र संशयः

ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿದ ಮಾತ್ರದಿಂದ ಶತವರ್ಷಗಳ ಸಂಚಿತ ಪಾಪ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವಳ ಕೀರ್ತನೆಯಿಂದ ಶತಜನ್ಮೋದ್ಭವ ಪಾಪವೂ ದಗ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 17

पापं जन्मसहस्रोत्थं पदमात्रेण गच्छताम् । द्वारका हरते नूनं मुक्तिः कृष्णस्य दर्शनात्

ಅವಳ ಕಡೆಗೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವವರ ಸಹಸ್ರಜನ್ಮೋದ್ಭವ ಪಾಪವನ್ನು ದ್ವಾರಕೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹರಿಸುತ್ತದೆ. ಕೃಷ್ಣದರ್ಶನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 18

न शक्नोति यदा गंतुं द्वारकां चैव मानवः । माहात्म्यं पठनीयं तु द्वारकासंभवं गृहे

ಮಾನವನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೋಗಲು ಅಸಮರ್ಥನಾದಾಗ, ದ್ವಾರಕಾಸಂಬಂಧಿ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಠಿಸಬೇಕು.

Verse 19

दातव्यं वैष्णवानां तु श्रोतव्यं भक्तिभावतः । द्वादश्यां च विशेषेण पठनीयं तु जागरे

ಇದನ್ನು ವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಶ್ರವಣ ಮಾಡಬೇಕು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದ್ವಾದಶಿಯಂದು ರಾತ್ರಿ ಜಾಗರಣದಲ್ಲಿ ಪಠಿಸಬೇಕು.

Verse 20

द्वारका संभवं पुण्यं स संप्राप्नोति मानवः । प्रसादाद्वासुदेवस्य सत्यंसत्यं च भाषितम्

ವಾಸುದೇವನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಮಾನವನು ದ್ವಾರಕಾಸಂಬಂಧಿ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಸತ್ಯ—ಸತ್ಯವೇ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 21

गृहे संतिष्ठते नित्यं मथुरा द्वारका तथा । अवंती च तथा माया प्रयागं कुरुजांगलम्

ಯಾವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಮಥುರಾ ಮತ್ತು ದ್ವಾರಕಾ ನೆಲೆಸುತ್ತವೋ, ಅಲ್ಲಿ ಅವಂತೀ, ಮಾಯಾ, ಪ್ರಯಾಗ ಮತ್ತು ಕುರುಜಾಂಗಲವೂ ಸದಾ ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 22

त्रिपुष्करं नैमिषं च गंगाद्वारं च सौकरम् । चंद्रेशं चैव केदारं तथा रुद्रमहालयम्

ತ್ರಿಪುಷ್ಕರ, ನೈಮಿಷ, ಗಂಗಾದ್ವಾರ ಮತ್ತು ಸೌಕರ; ಹಾಗೆಯೇ ಚಂದ್ರೇಶ, ಕೇದಾರ ಹಾಗೂ ರುದ್ರನ ಮಹಾಲಯ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಂಡಿವೆ।

Verse 23

वस्त्रापथं महादेवं महाकालं तथैव च । भूतेश्वरं भस्मगात्रं सोमनाथमुमापतिम्

ವಸ್ತ್ರಾಪಥ, ಮಹಾದೇವ, ಮಹಾಕಾಲ; ಭಸ್ಮಗಾತ್ರ ಭೂತೇಶ್ವರ ಮತ್ತು ಉಮಾಪತಿ ಸೋಮನಾಥ—ಈ ಶಿವಸ್ವರೂಪಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 24

कोटिलिंगं त्रिनेत्रं च देवं भृगुवनेचरम् । दीपेश्वरं महानादं देवं चैवाचलेश्वरम्

ಕೋಟಿಲಿಂಗ, ತ್ರಿನೇತ್ರಧಾರಿ ಪ್ರಭು ಮತ್ತು ಭೃಗುವನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ದೇವ; ದೀಪೇಶ್ವರ, ಮಹಾನಾದ ಹಾಗೂ ಅಚಲೇಶ್ವರ—ಈ ಶೈವ ತೀರ್ಥರೂಪಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ।

Verse 25

ब्रह्मादयः सुरगणा गृहे तिष्ठंति सर्वदा । पितरो नागगंधर्वा मुनयः सिद्धचारणाः

ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವಗಣಗಳು ಸದಾ ನೆಲೆಸುತ್ತವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಪಿತೃಗಳು, ನಾಗರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಮುನಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಚಾರಣರೂ ಕೂಡ।

Verse 26

तीर्थानि यानि कानि स्युरश्वमेधादयो मखाः । कृष्णजन्माष्टमीं पौत्र यः करोति विशेषतः

ಯಾವ ಯಾವ ತೀರ್ಥಗಳಿರಲಿ, ಅಶ್ವಮೇಧಾದಿ ಯಾಗಗಳಿರಲಿ—ಓ ಮೊಮ್ಮಗನೇ, ಯಾರು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಜನ್ಮಾಷ್ಟಮಿಯನ್ನು ವಿಶೇಷ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಅವೆಲ್ಲದರ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 27

यथा भागवतं शास्त्रं तथा भागवतो नरः । उभयोरंतरं नास्ति हरहर्योस्तथैव च

ಭಾಗವತ ಶಾಸ್ತ್ರ ಹೇಗಿದೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಭಾಗವತ ಭಕ್ತನು; ಇವೆರಡರ ನಡುವೆ ಭೇದವಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಹರ ಮತ್ತು ಹರಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅಂತರವಿಲ್ಲ.

Verse 28

नीलीक्षेत्रं तु यो याति मूलकं भक्षयेत्तु यः । नैवास्ति नरकोद्धारं कल्पकोटिशतैरपि

ಯಾರು ನೀಲೀ-ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಮೂಲಕ (ಮೂಲಂಗಿ) ತಿನ್ನುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ನರಕದಿಂದ ಉದ್ಧಾರವು ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೊರೆಯದು.

Verse 29

नीलीकर्म तु यः कुर्य्याद्ब्राह्मणो लोभमोहितः । नाप्नोति सुकृतं किंचित्कुर्य्याद्वा रसविक्रयम्

ಲೋಭದಿಂದ ಮೋಹಿತನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ‘ನೀಲೀ-ಕರ್ಮ’ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನಿಗೆ ಅಲ್ಪವೂ ಪುಣ್ಯ ದೊರೆಯದು; ಹಾಗೆಯೇ ‘ರಸ’ವನ್ನು ಮಾರಾಟ-ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡಿದರೂ (ಅದು ಪುಣ್ಯಹೀನವೇ).

Verse 30

प्रसीदति न विश्वात्मा वैष्णवे चापमानिते । अश्वत्थं छेदयेद्यो वै एकैकस्मिंश्च पर्वणि

ವೈಷ್ಣವನಿಗೆ ಅಪಮಾನವಾದಾಗ ವಿಶ್ವಾತ್ಮನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಯಾರು ಅಶ್ವತ್ಥ (ಅರಳಿ) ಮರವನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕುತ್ತಾರೋ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರ್ವದಿನದಲ್ಲೂ—ಅವರು ಮಹಾಪಾಪಭಾಗಿಗಳು.

Verse 31

मन्वंतराणि तावंति रौरवे वसतिर्भवेत् । अरिष्टकाष्ठैर्दैत्येंद्र कार्य्यं यः कुरुते क्वचित् । न पूजामर्घदानं च तस्य गृह्णाति भास्करः

ಅಷ್ಟೇ ಮನ್ವಂತರಗಳವರೆಗೆ ಅವನ ವಾಸವು ರೌರವ ನರಕದಲ್ಲೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಹೇ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರ, ಯಾರು ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಅರಿಷ್ಟಕಾಷ್ಠದಿಂದ ಕಾರ್ಯಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಪೂಜೆಯನ್ನೂ ಅರ್ಘ್ಯದಾನವನ್ನೂ ಭಾಸ್ಕರ (ಸೂರ್ಯ) ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 32

छेदापकस्य चार्के तु च्छेदकस्य च दैत्यज । शतं जन्मानि दारिद्यं जायते च सरोगता

ಹೇ ದೈತ್ಯಪುತ್ರ, ಅರ್ಕ (ಆಕ) ಗಿಡವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲು ಮಾಡಿಸುವವನಿಗೂ, ತಾನೇ ಕತ್ತರಿಸುವವನಿಗೂ—ಇಬ್ಬರಿಗೂ ನೂರು ಜನ್ಮಗಳು ದಾರಿದ್ರ್ಯವೂ ರೋಗಪೀಡೆಯೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 33

रोपयेत्पालयेद्यो वै सूर्य्यवृक्षं नरोत्तमः । सप्तकल्पं वसेत्सोऽत्र समीपे भास्करस्य हि

ಸೂರ್ಯನ ಪವಿತ್ರ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ನೆಟ್ಟು ಪೋಷಿಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನರನು, ಇಲ್ಲಿ ಭಾಸ್ಕರ (ಸೂರ್ಯ)ನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಏಳು ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 34

रोपितैर्देववृक्षैस्तु यत्फलं लक्षकोटिभिः । न्यग्रोधवृक्षेणैकेन रोपितेन फलं हि तत्

ಲಕ್ಷಕೋಟಿ ದೇವವೃಕ್ಷಗಳನ್ನು ನೆಟ್ಟಾಗ ದೊರೆಯುವ ಫಲ, ಒಂದೇ ನ್ಯಗ್ರೋಧ (ವಟ) ವೃಕ್ಷವನ್ನು ನೆಟ್ಟರೂ ಅದೇ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 35

धात्रीद्रुमेऽप्येवमेव फलं भवति रोपिते । तुलसीरोपणे चैव अधिकं चापि सुव्रत । अमरत्वं च ते यांति नात्र कार्य्या विचारणा

ಧಾತ್ರೀ (ನೆಲ್ಲಿಕಾಯಿ) ವೃಕ್ಷವನ್ನು ನೆಟ್ಟರೂ ಹಾಗೆಯೇ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ತುಳಸಿ ನೆಡುವುದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಅಧಿಕ ಪುಣ್ಯ, ಹೇ ಸುವ್ರತ; ಅವರು ಅಮರತ್ವವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ—ಇಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 36

द्वारकां कलिकाले तु प्रातरुत्थाय कीर्तयेत् । स सर्वपापनिर्मुक्तः स्वर्गं याति न संशयः

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾತಃಕಾಲ ಎದ್ದು ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸಬೇಕು. ಅವನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 37

रोहिणीसहिता ये न द्वादशी समुपोषिता । महापातकसंयुक्तः कल्पांते नाकमाप्नुयात्

ರೋಹಿಣೀಯುಕ್ತ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಉಪವಾಸ ಮಾಡದೆ ಇರುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಮಹಾಪಾತಕಸಂಯುಕ್ತನಾಗಿ ಕಲ್ಪಾಂತದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯನು.

Verse 38

वासरः को विना सूर्य्यं विना सोमेन का निशा । विना वृक्षेण को ग्रामो द्वादशी किं व्रतं विना

ಸೂರ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ದಿನವೇನು? ಚಂದ್ರವಿಲ್ಲದೆ ರಾತ್ರಿಯೇನು? ಮರವಿಲ್ಲದೆ ಗ್ರಾಮವೇನು? ಹಾಗೆಯೇ ವ್ರತವಿಲ್ಲದೆ ದ್ವಾದಶಿಯೇನು?

Verse 39

गृहं च नरकं तस्य यमदण्डं द्वितीयकम् । न यत्र पठते नित्यं विष्णोर्नामसहस्रकम्

ಯಾವ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ವಿಷ್ಣು-ನಾಮಸಹಸ್ರ ಪಠಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಆ ಮನೆವೇ ನರಕ; ಅದು ಯಮದಂಡದ ಎರಡನೆಯ ರೂಪ.

Verse 40

नरकं च भवेत्तस्य द्वितीयं यमशासनम् । नैव भागवतं यत्र पुराणं गीयते कलौ । अन्धकूपेषु क्षिप्यंते ज्वलितेषु हुताशने

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಭಾಗವತ ಪುರಾಣದ ಗಾನವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಆ ಸ್ಥಳ ನರಕವಾಗುತ್ತದೆ—ಯಮಶಾಸನದ ಎರಡನೆಯ ರೂಪ. (ಅವರು) ಅಂಧಕೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಜ್ವಲಿತ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಎಸೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 41

द्विषंति ये भागवतं न कुर्वंति दिनं हरेः । यमदूतैश्च नीयन्ते तथा भूमौ भवंति ते

ಭಾಗವತವನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಿ ಹರಿಯ ಪವಿತ್ರ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸದವರು ಯಮದೂತರಿಂದ ಕರೆದೊಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ।

Verse 42

वाच्यमानं न शृण्वंति हरेश्चरितमुत्तमम् । करपत्रैश्च पीड्यंते सुतीव्रैर्यम शासनात्

ಹರಿಯ ಉತ್ತಮ ಚರಿತೆಯನ್ನು ಪಠಿಸುವಾಗ ಕೇಳಲು ನಿರಾಕರಿಸುವವರು ಯಮಶಾಸನದಿಂದ ಅತಿತೀಕ್ಷ್ಣ ಕರಪತ್ರಗಳಂತಿರುವ ಧಾರೆಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 43

निन्दां कुर्वंति ये पापा वैष्णवानां महात्मनाम् । तेषां निरयपातस्तु यावदाभूतसंप्लवम्

ಮಹಾತ್ಮರಾದ ವೈಷ್ಣವರನ್ನು ನಿಂದಿಸುವ ಪಾಪಿಗಳಿಗೆ ನರಕಪಾತವು ಮಹಾಪ್ರಳಯದವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ।

Verse 44

गोकोटितीर्थादधिकं स्नानं तत्राधिकं भवेत् । ये पश्यंति महापुण्या गोपीचंदनमृत्तिकाम् । गंगास्नानफलं तेषां जायते नात्र संशयः

ಅಲ್ಲಿನ ಸ್ನಾನವು ಕೋಟಿ ತೀರ್ಥಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ ಫಲದಾಯಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮಹಾಪುಣ್ಯರು ಗೋಪೀಚಂದನ ಮೃತ್ತಿಕೆಯನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರೆ ಅವರಿಗೆ ಗಂಗಾಸ್ನಾನದ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 45

वैष्णवानां प्रयच्छंति गोपीचं दनमृत्तिकाम् । येषां ललाटे तिलकः गोपीचंदनसंभवम्

ವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ಗೋಪೀಚಂದನ ಮೃತ್ತಿಕೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ ಗೋಪೀಚಂದನಜನಿತ ತಿಲಕವನ್ನು ಧರಿಸುವವರು ಧನ್ಯರು।

Verse 46

गोपीचंदनपुंड्रेण द्वादश्यां जागरे कृते । विष्णोर्नामसहस्रस्य पाठेन मुक्तिमाप्नुयात्

ಗೋಪೀಚಂದನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ವೈಷ್ಣವ ತಿಲಕವನ್ನು ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿ, ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಹಸ್ರನಾಮ ಪಠಿಸಿದವನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 47

ये नित्यं प्रातरुत्थाय वैष्णवानां तु कीर्तनम् । गोमतीस्मरणं कुर्युः कृष्णतुल्या न संशयः

ಯಾರು ನಿತ್ಯ ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ವೈಷ್ಣವರ ಕೀರ್ತನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಗೋಮತಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಕೃಷ್ಣತೂಲ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ।

Verse 48

ये नित्यं प्रातरुत्थाय द्वारकेति वदंति च । तीर्थकोटिभवं पुण्यं लभंते च दिनेदिने

ಯಾರು ನಿತ್ಯ ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ‘ದ್ವಾರಕಾ’ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ದಿನೇದಿನೇ ಕೋಟಿ ತೀರ್ಥಗಳ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।