Adhyaya 37

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । कृष्णकृष्णेति कृष्णेति श्वपचो जागरन्निशि । जपेदपि कलौ नित्यं कृष्णरूपी भवेद्धि सः

ಶ್ರೀ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದನು—ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಶ್ವಪಚ (ಚಾಂಡಾಲ)ನೂ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗರಿಸಿ ನಿತ್ಯ ‘ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ’ ಎಂದು ಜಪಿಸಿದರೆ, ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕೃಷ್ಣರೂಪನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 2

कृष्णकृष्णेति कृष्णेति कलौ वदत्यहर्निशम् । नित्यं यज्ञायुतं पुण्यं तीर्थकोटिसमुद्भवम्

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ “ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ—ಕೃಷ್ಣ” ಎಂದು ಪುನಃಪುನಃ ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನಿತ್ಯವೂ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಯಜ್ಞಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಕೋಟಿ ತೀರ್ಥಗಳ ಪಾವಿತ್ರ್ಯದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದದು.

Verse 3

संपूर्णैकादशी भूत्वा द्वादश्यां वर्द्धते यदि । उन्मीलिनीति विख्याता तिथीनामुत्तमा तिथिः

ಏಕಾದಶಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದು ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿಯೂ ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಹೆಚ್ಚಾದರೆ, ಆ ತಿಥಿ ‘ಉನ್ಮೀಲಿನೀ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತ—ತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತಿಥಿ.

Verse 4

वंजुलीवासरे ये वै रात्रौ कुर्वंति जागरम् । यज्ञायुतायुतं पुण्यं मुहूर्तार्द्धेन जायते

ವಂಜುಲೀ-ವಾಸರದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡುವವರಿಗೆ, ಕೇವಲ ಅರ್ಧ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲೇ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಗುಣ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಯಜ್ಞಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಪುಣ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 5

संपूर्णा द्वादशी भूत्वा वर्द्धते चापरे दिने । त्रयोदश्यां मुनिश्रेष्ठा वंजुली दुर्ल्लभा कलौ

ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ದ್ವಾದಶಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದು ಮುಂದಿನ ದಿನ ವಿಸ್ತರಿಸಿ ತ್ರಯೋದಶಿವರೆಗೆ ತಲುಪಿದರೆ, ಅಂಥ ವಂಜುಲೀ-ಯೋಗವು ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ದುರ್ಲಭ.

Verse 6

उन्मीलिनीमनुप्राप्य ये प्रकुर्वंति जागरम् । निमिषार्द्धेन तत्पुण्यं गवां कोटिफलप्रदम्

ಉನ್ಮೀಲಿನೀ ತಿಥಿ ದೊರಕಿದಾಗ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡುವವರಿಗೆ, ಅರ್ಧ ನಿಮಿಷದಲ್ಲೇ ಕೋಟಿ ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವಂತಹ ಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 7

संपूर्णैकादशी भूत्वा प्रत्यऽहं वर्द्धते यदि । दर्शश्च पौर्णमासी च पक्षवृद्धिस्तथोच्यते

ಏಕಾದಶೀ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋದರೆ, ದರ್ಶ (ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ) ಮತ್ತು ಪೌರ್ಣಮಾಸಿ—ಇವೆರಡನ್ನೂ ‘ಪಕ್ಷವೃದ್ಧಿ’, ಅಂದರೆ ಪಕ್ಷದ ದೀರ್ಘೀಭವ, ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

Verse 8

पक्षवृद्धिकरीं प्राप्य ये प्रकुर्वंति जागरम् । निमिषार्द्धार्द्धमात्रेण गवां कोटिफलप्रदम्

ಪಕ್ಷವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ತಿಥಿ ಬಂದಾಗ ಯಾರು ಜಾಗರಣ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಕೇವಲ ನಿಮಿಷದ ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗಮಾತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಕೋಟಿ ಗೋ ದಾನದ ಫಲ ನೀಡುವ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 9

श्रीप्रह्लाद उवाच । चक्रतीर्थे नरः स्नात्वा मुच्यते सर्व किल्बिषैः । स याति परमं स्थानं दाहप्रलयवर्जितम्

ಶ್ರೀ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದರು—ಚಕ್ರತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ದಾಹ ಮತ್ತು ಪ್ರಳಯವಿಲ್ಲದ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 10

चक्रं प्रक्षालितं यत्र कृष्णेन स्वयमेव हि । तेन वै चक्रतीर्थं हि पुण्यं च परमं हरेः । भवंति तत्र पाषाणाश्चक्रांका मुक्तिदायकाः

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಸ್ವತಃ ಚಕ್ರವನ್ನು ತೊಳೆಯಿದ ಸ್ಥಳವೇ ‘ಚಕ್ರತೀರ್ಥ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ—ಹರಿಯ ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥ. ಅಲ್ಲಿ ಚಕ್ರಚಿಹ್ನಿತ ಶಿಲೆಗಳು ಉಂಟಾಗಿ, ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ.

Verse 11

तत्रैव यदि लभ्यंते चक्रैर्द्वादशभिः सह । द्वादशात्मा स विज्ञेयो मोक्षदः परिकीर्तितः

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹನ್ನೆರಡು ಚಕ್ರಚಿಹ್ನಗಳೊಡನೆ ಶಿಲೆ ದೊರೆತರೆ, ಅದನ್ನು ‘ದ್ವಾದಶಾತ್ಮ’ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅದು ಮೋಕ್ಷದಾಯಕವೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 12

एकचक्रेण पाषाणो द्वारवत्यां सुशोभनः । सुदर्शनाभिधेयोसौ मोक्षैकफलदायकः

ದ್ವಾರವತಿಯಲ್ಲಿ ಏಕಚಕ್ರಚಿಹ್ನಾಂಕಿತವಾದ ಸುಂದರ ಶಿಲೆ ‘ಸುದರ್ಶನ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಅದು ಏಕೈಕ ಫಲವಾದ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 13

लक्ष्मीनारायणौ द्वौ तौ भुक्तिमुक्तिफलप्रदौ । त्रिभिश्चैवाच्युतं देवं सदेन्द्रपददायकम्

ಎರಡು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀ–ನಾರಾಯಣರ ಪ್ರಾಪ್ತಿ; ಅವರು ಭುಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುವವರು. ಮೂರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ಅಚ್ಯುತ ದೇವನು ಲಭಿಸಿ, ಇಂದ್ರಪದವನ್ನೂ ದಾನಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 14

भूतिदो विघ्नहंता च चतुश्चक्रो जनार्द्दनः । पञ्चभिर्वासुदेवस्तु जन्ममृत्युभयापहः

ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ಜನಾರ್ದನ—ಚಕ್ರಧಾರಿ, ಸಮೃದ್ಧಿದಾತ, ವಿಘ್ನಹರ್ತ—ಲಭಿಸುತ್ತಾನೆ; ಐದು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ವಾಸುದೇವನು ಲಭಿಸಿ, ಜನನಮರಣಭಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 15

प्रद्युम्नः षड्भिरेवासौ लक्ष्मीं कांतिं ददाति च । सप्तभिर्बलदेवस्तु गोत्रकीर्तिविवर्द्धनः

ಆರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ಆ ಪ್ರಭು ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನಾಗಿ ಲಭಿಸಿ, ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಹಾಗೂ ಕಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಏಳು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ಬಲದೇವನಾಗಿ ಲಭಿಸಿ, ವಂಶ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 16

वांछितं चाष्टभिर्भक्त्या ददाति पुरुषोत्तमः । सर्वं दद्यान्नवव्यूहो दुर्ल्लभो यः सुरोत्तमैः

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಂಟು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ಪುರುಷೋತ್ತಮನು ಇಷ್ಟವರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ನವವ್ಯೂಹನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ದಾನಮಾಡುತ್ತಾನೆ—ಅವನು ದೇವೋತ್ತಮರಿಗೂ ದುರ್ಲಭನು.

Verse 17

राज्यप्रदो दशभिस्तु दशावतार एव च । एकादशभिरैश्वर्य्यमनिरुद्धः प्रयच्छति

ಹತ್ತು ಜಪಗಳಿಂದ ಆತನು ರಾಜ್ಯಪ್ರದನಾಗುತ್ತಾನೆ—ದಶಾವತಾರಾಧಿಪತಿಯೇ. ಹನ್ನೊಂದು ಜಪಗಳಿಂದ ಅನಿರುದ್ಧ ಪ್ರಭು ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನೂ ದಿವ್ಯಸಂಪತ್ತನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 18

निर्वाणं द्वादशात्मा तु चक्रैर्द्वादशभिः स्मृतम् । अत ऊर्ध्वमनंतोऽसौ सौख्यमोक्षप्रदायकः

ನಿರ್ವಾಣವು ದ್ವಾದಶಾತ್ಮಕವೆಂದು, ದ್ವಾದಶ ಚಕ್ರರೂಪಗಳಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಾಗಿ ಅನಂತನು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸುಖವನ್ನೂ ಮೋಕ್ಷವನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 19

ये केचित्तत्र पाषाणाः कृष्णचक्रेण मुद्रिताः । तेषां स्पर्शनमात्रेण मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ಯಾವ ಕಲ್ಲುಗಳಾದರೂ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಚಕ್ರಮುದ್ರೆಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಸರ್ವ ಪಾಪಕಲ್ಮಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 20

ब्रह्महत्यादिकं पापं मनोवाक्कायकर्मजम् । तत्सर्वं विलयं याति चक्रांकितप्रपूजनात्

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿ ಪಾಪಗಳು ಹಾಗೂ ಮನ-ವಾಣಿ-ಕಾಯ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಸರ್ವ ದೋಷಗಳು—ಚಕ್ರಾಂಕಿತವಾದುದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಲಯವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 21

म्लेच्छदेशे शुभे वाऽपि चक्रांको यत्र तिष्ठति । योजनानि दश द्वे च मम क्षेत्रं च सुन्दरि

ಮ್ಲೇಚ್ಛದೇಶದಲ್ಲಿರಲಿ ಅಥವಾ ಶುಭಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿರಲಿ—ಎಲ್ಲಿ ಚಕ್ರಾಂಕ ಸ್ಥಿತವಿದೆಯೋ, ಓ ಸುಂದರಿ, ಅದರ ಸುತ್ತ ಹನ್ನೆರಡು ಯೋಜನಗಳವರೆಗೆ ನನ್ನ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರವೇ.

Verse 22

मृत्युकाले च संप्राप्ते हृदये यस्तु धारयेत् । चक्राकं पापदलनं स याति परमां गतिम्

ಮರಣಕಾಲ ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪಾಪದಲನಕರವಾದ ಚಕ್ರಚಿಹ್ನವನ್ನು ಧರಿಸುವವನು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 23

गोमतीसंगमे स्नात्वा भृगुतीर्थे तथैव च । न मातुर्वसते कुक्षौ यद्यपि स्यात्स पातकी

ಗೋಮತೀ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಭೃಗುತೀರ್ಥದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು, ಪಾತಕಿಯಾದರೂ ಮತ್ತೆ ತಾಯಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 24

तामसं राजसं वापि यत्कृतं विष्णुपूजनम् । तत्सात्त्विकत्वमभ्येति निम्नगांभो यथार्णवे

ತಾಮಸವಾಗಲಿ ರಾಜಸವಾಗಲಿ ಮಾಡಿದ ವಿಷ್ಣುಪೂಜೆಯೂ ಸಾತ್ತ್ವಿಕ ಫಲಕ್ಕೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ—ನದಿನೀರು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಸೇರಿ ಸಮುದ್ರಸ್ವಭಾವವಾಗುವಂತೆ।

Verse 37

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे चतुर्थे द्वारकामाहात्म्ये द्वारकाक्षेत्रस्थसुदर्शनप्रमुखानन्तान्तचक्रचिह्नांकित पाषाणमाहात्म्यवर्णनपूर्वकतत्पूजनफलादिकथनंनाम सप्तत्रिंशत्तमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ-ಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ನಾಲ್ಕನೆಯ ದ್ವಾರಕಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ದ್ವಾರಕಾಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಸುದರ್ಶನದಿಂದ ಅನಂತವರೆಗೆ ಚಕ್ರಚಿಹ್ನಾಂಕಿತ ಶಿಲೆಗಳ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಪೂಜಾಫಲಾದಿಗಳ ವರ್ಣನೆ’ ಎಂಬ ಮுப்பತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।