Adhyaya 35

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । अहो क्षेत्रस्य माहात्म्यं समंताद्दशयोजनम् । दिविष्ठा यत्र पश्यंति सर्वानेव चतुर्भुजान्

ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದರು—ಅಹೋ! ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ ಅತಿವಿಸ್ಮಯಕರ; ಅದು ಸುತ್ತಮುತ್ತ ದಶಯೋಜನ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಚತುರ್ಭುಜ ದಿವ್ಯರೂಪವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

Verse 2

अहो क्षेत्रस्य माहात्म्यं दृष्ट्वा नित्यं चतुर्भुजान् । द्वारकावासिनः सर्वान्नमस्यंति दिवौकसः

ಅಹೋ! ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ ಇಂತಹದು—ದ್ವಾರಕಾವಾಸಿಗಳನ್ನು ನಿತ್ಯ ಚತುರ್ಭುಜರೂಪವಾಗಿ ಕಂಡು ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳು ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 3

अहो क्षेत्रस्य माहात्म्यं सर्वशास्त्रेषु विश्रुतम् । अहो क्षेत्रस्य माहात्म्यं शृण्वंतु ऋषयोऽमलाः

ಅಹೋ! ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವು ಸರ್ವ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಅಹೋ! ನಿರ್ಮಲ ಋಷಿಗಳು ಈ ಕ್ಷೇತ್ರಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪುನಃ ಶ್ರವಣಮಾಡಲಿ.

Verse 4

मुक्तिं नेच्छंति यत्रस्थाः कृष्णसेवोत्सुकाः सदा । यत्रत्याश्चैव पाषाणा यत्र क्वापि विमुक्तिदाः

ಆ ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ, ಸದಾ ಕೃಷ್ಣಸೇವೆಗೆ ಉತ್ಸುಕರಾದವರು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿನ ಕಲ್ಲುಗಳೂ ಸಹ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದ್ದರೂ ಮೋಕ್ಷಪ್ರದವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 5

अपि कीट पतंगाद्याः पशवोऽथ सरीसृपाः । विमुक्ताः पापिनः सर्वे द्वारकायाः प्रसादतः । किं पुनर्मानवा नित्यं द्वारकायां वसंति ये

ಕೀಟಪತಂಗಾದಿಗಳು, ಪಶುಗಳು ಹಾಗೂ ಸರೀಸೃಪಗಳು—ಪಾಪಿಗಳಾದರೂ—ದ್ವಾರಕೆಯ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ವಿಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾದರೆ ನಿತ್ಯ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಮಾನವರ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕು!

Verse 6

या गतिः सर्वजंतूनां द्वारकापुरवासिनाम् । सा गतिर्दुर्लभा नूनं मुनीनामूर्द्ध्वरेतसाम्

ದ್ವಾರಕಾಪುರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಗತಿ ಯಾವದೋ, ಅದೇ ಗತಿ ಊರ್ಧ್ವರೇತಸ್ಸಾದ ತಪಸ್ವಿ ಮುನಿಗಳಿಗೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದುರ್ಲಭವಾಗಿದೆ.

Verse 7

सर्वेषु क्षेत्रतीर्थेषु वसतां वर्षकोटिभिः । तत्फलं निमिषाद्धेंन द्वारकायां दिनेदिने

ಎಲ್ಲ ಕ್ಷೇತ್ರತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಾಸಿಸಿದ ಫಲ ಯಾವದೋ, ಅದೇ ಫಲ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ದಿನೇದಿನೇ ಒಂದು ನಿಮಿಷದಲ್ಲೇ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 8

द्वारकायां स्थिताः सर्वे नरा नार्य्यश्चतुर्भुजाः । द्वारकावासिनः सर्वान्यः पश्येत्कलुषापहान् । सत्यंसत्यं द्विजश्रेष्ठाः कृष्णस्यातिप्रियो भवेत्

ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲಾ ನರ-ನಾರಿಯರೂ ಚತುರ್ಭುಜರಂತೆ (ದಿವ್ಯವಾಗಿ) ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಯಾರು ದ್ವಾರಕಾವಾಸಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕಲుషಾಪಹಾರಿಗಳೆಂದು ನೋಡುವನೋ—ಸತ್ಯಂ ಸತ್ಯಂ, ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ—ಅವನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 9

द्वारकावासिनो ये वै निंदंति पुरुषाधमाः । कृष्णस्नेहविहीनास्ते पतंति दुःखसागरे

ದ್ವಾರಕಾವಾಸಿಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುವ ಅಧಮರು ಕೃಷ್ಣಪ್ರೇಮವಿಹೀನರಾಗಿ ದುಃಖಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ.

Verse 10

जयंतेन भृशं त्रस्ताः शूलाग्रारोपिताश्चिरम् । कर्षितास्ताडितास्ते वै मूर्च्छिताः पुनरुत्थिताः

ಜಯಂತನಿಂದ ಬಹಳ ಭೀತರಾದ ಅವರು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಶೂಲದ ಅಗ್ರದಲ್ಲಿ ಏರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಎಳೆದು ಹೊಡೆದು ಮೂರ್ಚ್ಛಿತರಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಎದ್ದರು.

Verse 11

त्राहित्राहि जयंत त्वं वदंतो हि भयातुराः । स्मरंतः पूर्वपापं ते जयंतेन प्रताडिताः

ಭಯಾಕ್ರಾಂತರಾಗಿ ಅವರು “ರಕ್ಷಿಸು ರಕ್ಷಿಸು, ಓ ಜಯಂತಾ!” ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಾ, ಪೂರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತ ಜಯಂತನಿಂದ ಪುನಃ ಪುನಃ ಹೊಡೆತಕ್ಕೊಳಗಾದರು.

Verse 12

जयंत उवाच । किं कृतं मंदभाग्यैर्वो यत्पापं च सुदारुणम् । सर्वं पुण्यफलं लब्ध्वा द्वारकावासमुत्तमम्

ಜಯಂತನು ಹೇಳಿದನು—“ಓ ಮಂದಭಾಗ್ಯರೇ! ಸಮಸ್ತ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆದು ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾಸವನ್ನು ಪಡೆದ ಬಳಿಕವೂ ನೀವು ಯಾವ ಅತಿದಾರುಣ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ?”

Verse 13

द्वारकावासिनां निंदा महापापाधिका ध्रुवम् । न निवर्तेत तत्पापं सा ज्ञेया परमेश्वरी

ದ್ವಾರಕಾವಾಸಿಗಳ ನಿಂದೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮಹಾಪಾಪಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ; ಆ ಪಾಪ ಸುಲಭವಾಗಿ ನಿವೃತ್ತಿಯಾಗದು—ಅದರ ಫಲಶಕ್ತಿ ಪರಮೇಶ್ವರಿಯಂತೆ ಪ್ರಬಲವೆಂದು ತಿಳಿ.

Verse 14

अतः कृष्णाज्ञया सर्वान्पापिनो दंडयाम्यहम् । वैष्णवानां च निंदायाः फलं भुक्त्वा सुदारुणम्

ಆದುದರಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ನಾನು ಈ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಿಗಳನ್ನು ದಂಡಿಸುತ್ತೇನೆ; ವೈಷ್ಣವರ ನಿಂದೆಯ ಅತಿದಾರುಣ ಫಲವನ್ನು ಅವರು ಅನುಭವಿಸಲಿ.

Verse 15

ततस्तु द्वारकायां च पुण्यं जन्म भविष्यति । कृष्णं प्रतोष्य संसिद्धिर्भविष्यति सुदुर्ल्लभा

ನಂತರ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯಜನ್ಮ ಉಂಟಾಗುವುದು; ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದರೆ ಅತಿದುर्लಭವಾದ ಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುವುದು.

Verse 16

तस्मात्तद्भुज्यतां पापं जातं वैष्णवनिंदनात् । तत्रत्यानां प्रभुर्नैव यम ईष्टे महेश्वरः

ಆದ್ದರಿಂದ ವೈಷ್ಣವ-ನಿಂದೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಪಾಪವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಕ್ಷಯಗೊಳಿಸಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರಿಗೆ ಯಮನು ಪ್ರಭುವಲ್ಲ, ಮಹೇಶ್ವರನೇ ಪರಮಾಧಿಕಾರಿ ಪೂಜ್ಯನು.

Verse 17

श्रीप्रह्लाद उवाच । तस्माद्द्वारवतीं गत्वा संसेव्यो देवनायकः

ಶ್ರೀಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದನು—ಆದ್ದರಿಂದ ದ್ವಾರವತಿಗೆ ಹೋಗಿ ದೇವನಾಯಕನಾದ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸಬೇಕು.

Verse 18

गोमतीतीरमाश्रित्य द्वारकायां प्रयच्छति । यत्तु किंचिद्धनं विप्राः श्रूयतां तत्फलोदयम्

ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಗೋಮತೀ ತೀರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಏನೇ ಧನವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದರೂ—ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಅದರ ಫಲೋದಯವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.

Verse 19

हेमभारसहस्रैस्तु रविवारे रविग्रहे । कुरुक्षेत्रे यदाप्नोति गजाश्वरथदानतः

ರವಿವಾರ ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಆನೆ, ಕುದುರೆ ಮತ್ತು ರಥಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಲಭಿಸುವ ಪುಣ್ಯವು ಸಹಸ್ರ ಸ್ವರ್ಣಭಾರಗಳಿಗೆ ಸಮವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 20

सहस्रगुणितं तस्मात्सत्यंसत्यं मयोदितम् । हेममाषार्द्धमानेन द्वारकादानयोगतः

ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಪುಣ್ಯವು ಸಹಸ್ರಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ—ಇದು ಸತ್ಯ, ಸತ್ಯ, ನಾನು ಹೇಳಿದಂತೆ. ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ದಾನಯೋಗದಿಂದ ಅರ್ಧ ಮಾಷ ಪ್ರಮಾಣದ ಚಿನ್ನದಾನದಿಂದಲೂ ಆ ಬಹುಗುಣ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 21

पत्राणां चैव पुष्पाणां नैवेद्यसिक्थसंख्यया । कृष्णदेवस्य पूजायामनंतं भवति द्विजाः

ಓ ದ್ವಿಜರೇ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣದೇವನ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಎಲೆ-ಹೂಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದಾಗಲಿ, ನೈವೇದ್ಯ ಮತ್ತು ದೀಪ (ಸಿಕ್ಥ) ಅರ್ಪಣಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದಾಗಲಿ—ಫಲ ಅನಂತವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 22

अन्नदानं तु यः कुर्य्याद्द्वारकायां तु तत्फलम् । नैव शक्नोम्यहं वक्तुं ब्रह्मा शेषमहेश्वरौ

ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅದರ ಫಲವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳಲಾರೆ; ಬ್ರಹ್ಮ, ಶೇಷ ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರೂ ಸಹ ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲಾರರು।

Verse 23

ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रो वाऽप्यथ वांऽत्यजः । नारी वा द्वारकायां वै भक्त्या वासं करोति वै

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ, ಶೂದ್ರ ಅಥವಾ ಅಂತ್ಯಜ—ಅಥವಾ ಸ್ತ್ರೀ—ಯಾರು ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆ ಪವಿತ್ರ ಪುಣ್ಯದ ಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 24

कुलकोटिं समुद्धृत्य विष्णुलोके महीयते । सत्यंसत्यं द्विजश्रेष्ठा नानृतं मम भाषितम्

ತನ್ನ ಕುಲಕೋಟಿಯನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿ ಅವನು ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆಗೆ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಸತ್ಯ ಸತ್ಯ—ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದು ಅಸತ್ಯವಲ್ಲ.

Verse 25

द्वारकावासिनं दृष्ट्वा स्पृष्ट्वा चैव विशेषतः । महापापविनिर्मुक्ताः स्वर्गलोके वसंति ते

ದ್ವಾರಕಾವಾಸಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ನೋಡಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಮಹಾಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 26

पांसुवो द्वारकाया वै वायुना समुदीरिताः । पापिनां मुक्तिदाः प्रोक्ताः किं पुनर्द्वारका भुवि

ದ್ವಾರಕೆಯ ಧೂಳಿಕಣಗಳೂ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಎದ್ದು ಹರಡಿದರೂ ಪಾಪಿಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ತಿದಾಯಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ಹಾಗಾದರೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಸ್ವಯಂ ದ್ವಾರಕೆಯ ಮಹಿಮೆ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚೆ!

Verse 27

श्रीप्रह्लाद उवाच । श्रूयतां द्विजशार्दूला महामोहविनाशनम् । द्वारकायाश्च माहात्म्यं गोमतीकृष्णसन्निधौ

ಶ್ರೀಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದ್ವಿಜಶಾರ್ದೂಲರೇ, ಕೇಳಿರಿ: ಮಹಾಮೋಹವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ದ್ವಾರಕೆಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ, ಗೋಮತಿ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ.

Verse 28

कुशावर्त्तात्समारभ्य यावद्वै सागरावधि । यस्यां तिथौ समायाति सिंहे देवपुरोहितः

ಕುಶಾವರ್ತದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಸಮುದ್ರಸೀಮೆಯವರೆಗೆ—ಯಾವ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ದೇವಪುರೋಹಿತ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಸಿಂಹರಾಶಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೋ ಆ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ.

Verse 29

तस्यां हि गोमतीस्नानं द्विषङ्गोदावरीफलम् । अवगाहिता प्रयत्नेन सिंहांते गौतमी सकृत्

ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗೋಮತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಗೋದಾವರಿಯ ಪುಣ್ಯದ ದ್ವಿಗುಣ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಸಿಂಹರಾಶಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಗೌತಮಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಮುಳುಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಅದೇ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 30

गोदावर्य्यां भवेत्पुण्यं वसतो वर्षसंख्यया । तत्फलं समवाप्नोति गोमतीसेवनाद्द्विजाः

ಓ ದ್ವಿಜರೇ! ಗೋದಾವರಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಾಸಿಸಿದರೆ ಉಂಟಾಗುವ ಪುಣ್ಯ, ಅದೇ ಫಲವು ಪವಿತ್ರ ಗೋಮತಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸುವುದರಿಂದ ಮಾತ್ರ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 31

गोमत्यां श्रद्धया स्नानं पूर्णे सिंहस्थिते गुरौ । सहस्रगुणितं तत्स्याद्द्वारवत्यां दिनेदिने

ಗುರು (ಬೃಹಸ್ಪತಿ) ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಿಂಹರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುವಾಗ, ಗೋಮತಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಸ್ನಾನವು ದ್ವಾರವತಿ (ದ್ವಾರಕಾ)ಯಲ್ಲಿ ದಿನೇದಿನೇ ಸಹಸ್ರಗುಣ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 32

गच्छगच्छ महाभाग द्वारकामिति यो वदेत् । तस्यावलोकनादेव मुच्यते सर्वपातकैः

ಯಾರು ‘ಹೋಗು ಹೋಗು, ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ದ್ವಾರಕೆಗೆ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೋ, ಅವನನ್ನು ಕೇವಲ ನೋಡಿದ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 33

द्वारकेति च यो ब्रूयाद्द्वारकाभिमुखो नरः । कृपया कृष्णदेवस्य मुक्तिभागी भवेद्ध्रुवम्

ದ್ವಾರಕೆಯ ಕಡೆ ಮುಖಮಾಡಿ ‘ದ್ವಾರಕಾ’ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನು, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣದೇವನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷದ ಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 34

द्वारकां गोमतीं पुण्यां रुक्मिणीं कृष्णमेव च । स्मरंति येऽन्वहं भक्त्या द्वारकाफलभागिनः

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು, ಪುಣ್ಯ ಗೋಮತಿಯನ್ನು, ರುಕ್ಮಿಣೀದೇವಿಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನೇ ಸ್ಮರಿಸುವವರು ದ್ವಾರಕಾ-ಫಲದ ಭಾಗಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 35

सहस्रयोजनस्थानां येषां स्यादिति मानसम् । द्वारवत्यां गमिष्यामो द्रक्ष्यामो द्वारकेश्वरम्

ಸಹಸ್ರ ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ‘ನಾವು ದ್ವಾರವತಿಗೆ ಹೋಗುವೆವು, ದ್ವಾರಕೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವೆವು’ ಎಂಬ ಸಂಕಲ್ಪ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಿದರೆ, ಆ ಸಂಕಲ್ಪವೇ ಪುಣ್ಯವರ್ಧಕವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 36

सर्वपापैः प्रमुच्यंते धन्यास्ते लोकपावनाः । किं वाच्यं द्वारकायात्रां ये प्रकुर्वंति मानवाः । किं पुनर्द्वारकानाथं कृष्णं पश्यंति ये नराः

ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಧನ್ಯರು, ಲೋಕಪಾವನರು. ದ್ವಾರಕಾ ಯಾತ್ರೆ ಮಾಡುವ ಮಾನವರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಏನು ಹೇಳಲಿ? ದ್ವಾರಕಾನಾಥ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವವರು ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಧನ್ಯರು!

Verse 37

मित्रध्रुग्ब्रह्महा गोघ्नः परदारापहारकः । मातृहा पितृहा चैव ब्रह्मस्वापहरस्तथा

ಮಿತ್ರದ್ರೋಹಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಂತಕ, ಗೋಹಂತಕ, ಪರಸ್ತ್ರೀ ಅಪಹಾರಕ; ಮಾತೃಹಂತಕ, ಪಿತೃಹಂತಕ ಹಾಗೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ವ ಅಪಹರಿಸುವವನು—

Verse 38

एते चान्ये च पापिष्ठा महापापयुताश्च ये । सर्वपापैः प्रमुच्यंते कृष्णदेवस्य दर्शनात्

ಇವರೂ ಹಾಗೂ ಇತರ ಅತಿಪಾಪಿಗಳು, ಮಹಾಪಾಪಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೂ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣದೇವನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 39

किं वेदैः श्रद्धया हीनैर्व्याख्यानैरपि कृत्स्नशः । हेमभारसहस्रैः किं कुरुक्षेत्रे रविग्रहे

ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದ ವೇದಗಳಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದರೂ? ಹಾಗೆಯೇ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಬಂಗಾರದ ಭಾರಗಳಿದ್ದರೂ ಏನು ಫಲ?

Verse 40

गजाश्वरथदानैः किं किं मंदिरप्रतिष्ठया । तेषां पूजादिना सम्यगिष्टा पूर्तादिभिश्च किम्

ಆನೆ-ಕುದುರೆ-ರಥ ದಾನಗಳಿಂದ ಏನು, ಅಥವಾ ಮಂದಿರ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯಿಂದಲೂ ಏನು? ಅವುಗಳ ವಿಧಿವತ್ತಾದ ಪೂಜೆ, ಯಜ್ಞಗಳು ಮತ್ತು ಕೂಪ-ತಡಾಗಾದಿ ಪೂರ್ಥಕರ್ಮಗಳಿಂದಲೂ ಏನು ಅಗತ್ಯ?

Verse 41

राजसूयाश्वमेधाद्यैः सर्वयज्ञैश्च किं भवेत् । सेवनैः क्षेत्रतीर्थानां तपोभिर्विविधैस्तु किम्

ರಾಜಸೂಯ, ಅಶ್ವಮೇಧಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಏನು ಲಾಭ? ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಕ್ಷೇತ್ರ-ತೀರ್ಥ ಸೇವೆಗಳಿಂದಲೂ, ವಿವಿಧ ತಪಸ್ಸುಗಳಿಂದಲೂ ಏನು ಫಲ?

Verse 42

किं मोक्षसाधनैः क्लेशैर्ध्यानयोगसमाधिभिः । द्वारकेश्वरकृष्णस्य दर्शनं यस्य जायते

ಮೋಕ್ಷಸಾಧನವೆಂದು ಹೇಳುವ ಕಷ್ಟಕರ ಕ್ರಮಗಳು—ಧ್ಯಾನ, ಯೋಗ, ಸಮಾಧಿ—ಇವುಗಳೇನು ಅಗತ್ಯ, ಯಾರಿಗೆ ದ್ವಾರಕೇಶ್ವರ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೋ?

Verse 43

माहात्म्यं द्वारकायास्तु अथवा यः शृणोति च । विशेषेण तु वैशाख्यां जयंत्याश्चैव जागरे

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದ್ವಾರಕೆಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳುವವನು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವೈಶಾಖ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಜಯಂತಿಯ ಜಾಗರಣದಲ್ಲಿ—ವಿಶೇಷ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 44

माघ्यां च फाल्गुने चैत्रे ज्येष्ठे चैव विशेषतः । अद्यापि द्वारका पुण्या कलावपि विशेषतः

ಮಾಘ, ಫಾಲ್ಗುಣ, ಚೈತ್ರ, ಜ್ಯೇಷ್ಠ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಈ ಮಾಸಗಳಲ್ಲಿ—ದ್ವಾರಕಾ ಮಹಾಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರ. ಇಂದಿಗೂ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ, ಅದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪವಿತ್ರವೇ.

Verse 45

यस्यां सत्रं प्रपां कृत्वा प्रासादं मंचमेव च । यतीनां शरणं कृत्वा तीरे मंडपमेव च

ಆ (ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ) ಯಾರು ಸತ್ರ (ಅನ್ನದಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ), ಪ್ರಪಾ (ಜಲಛತ್ರ), ಪ್ರಾಸಾದ/ಧರ್ಮಶಾಲೆ ಮತ್ತು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಮಂಚವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ; ಯತಿಗಳಿಗೆ ಶರಣಾಗತಿಯನ್ನು ನೀಡಿ, ತೀರದಲ್ಲಿ ಮಂಟಪವನ್ನೂ ಕಟ್ಟುತ್ತಾನೋ—

Verse 46

वापीकूपतडागानां जीर्णोद्धारमथापि वा । मूर्तिं विष्णोः प्रतिष्ठाप्य दत्त्वा वा भोगसाधनम्

ವಾಪಿ, ಕೂಪು, ತಡಾಗಗಳ ಜೀರ್ಣೋದ್ಧಾರ ಮಾಡಲಿ; ಅಥವಾ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲಿ; ಇಲ್ಲವೆ ಭೋಗ-ಪೂಜೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಲಿ—

Verse 47

श्रूयतां तत्फलं विप्राः सर्वोत्कृष्टं वदाम्यहम् । संप्राप्य वांछितान्कामान्कृष्णानुग्रहभाजनम्

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ; ನಾನು ಸರ್ವೋತ್ತಮ ಫಲವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಮನುಷ್ಯನು ವಾಂಛಿತ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ಕೃಷ್ಣಾನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 48

तेजोमयेषु लोकेषु भुक्त्वा भोगाननुक्रमात् । प्राप्नोति विष्णुलोकं वै नरो देवनमस्कृतम्

ತೇಜೋಮಯ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಆ ಮನುಷ್ಯನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದೇವರೂ ನಮಸ್ಕರಿಸುವ ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 49

स्थापयेद्द्वारकायां वै मूर्तिं दारुशिलामयीम् । त्रैलोक्यं स्थापितं तेन विष्णोः सायुज्यतामियात्

ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಮರ ಅಥವಾ ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ ಭಗವಂತನ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿಸಬೇಕು. ಆ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮದಿಂದ ತ್ರಿಲೋಕವೂ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದಂತೆ ಆಗಿ, ಭಕ್ತನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 50

प्ररोहो नास्ति पापस्य पुण्यस्य वृद्धिरुत्तमा । द्वारकायां कथं जातं वैलक्षण्यमिदं प्रभो । क्षेत्रेभ्यः सर्वतीर्थेभ्य आश्चर्य्यं कथयंति ते

ಪ್ರಭೋ! ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಮೊಳಕೆಯಿಲ್ಲ; ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವೃದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಅನನ್ಯ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಜನಿಸಿತು? ಜನರು ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕ್ಷೇತ್ರ-ತೀರ್ಥಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.