Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 62
सा रोमहर्षविवशा त्रपया परीता कोपानुरागकलुषा कृतविप्रलापा । संवर्द्धितद्विगुणशोकभरा च देवी नानारसं बत दृशोर्विषयं प्रपेदे
sā romaharṣavivaśā trapayā parītā kopānurāgakaluṣā kṛtavipralāpā | saṃvarddhitadviguṇaśokabharā ca devī nānārasaṃ bata dṛśorviṣayaṃ prapede
ದೇವಿ ರೋಮಾಂಚದಿಂದ ವಶಳಾಗಿ, ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಆವೃತಳಾಗಿ, ಕೋಪ-ಅನುರಾಗಗಳ ಮಿಶ್ರ ಕಲಷದಿಂದ ಕಲುಷಿತಳಾಗಿ, ಅಸಂಬದ್ಧ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಿದಳು. ಅವಳ ಶೋಕಭಾರ ದ್ವಿಗುಣವಾಗಿ, ಕಣ್ಣುಗಳ ಮುಂದೆ ನಾನಾ ರಸಗಳ ಅಲೆಮಾಲೆ ಹರಡಿತು।
Prahlāda (narration continues)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: The goddess trembles with horripilation, eyes brimming with many rasas—shame, anger, love, grief—uttering broken words as sorrow doubles in Kṛṣṇa’s presence.
FAQs
Devotional encounter can awaken complex emotions; the Purāṇa validates inner turmoil as part of transformation toward refuge in God.
The emotional drama unfolds within Dvārakā-māhātmya, reinforcing Dvārakā’s sanctity through Kṛṣṇa-centered remembrance.
None; the verse is primarily rasa-oriented narrative psychology.