Adhyaya 28

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । कृत्वा जागरणं विष्णोर्यथान्यायं नरेश्वर । पितॄन्यच्छति पुण्यं च ततः किं कुरुते यमः

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ನರೇಶ್ವರ! ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಜಾಗರಣ ಮಾಡಿದವನು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆಗ ಅವನ ಮೇಲೆ ಯಮನಿಗೆ ಏನು ಅಧಿಕಾರ?

Verse 2

भुक्तो वा यदि वाऽभुक्तः स्वच्छो वाऽस्वच्छ एव वा । विमुक्तिः कथिता तत्र हरिजागरणान्नृणाम्

ಮನುಷ್ಯನು ಊಟ ಮಾಡಿದರೂ ಮಾಡದರೂ, ಶುದ್ಧನಾಗಿದ್ದರೂ ಅಶುದ್ಧನಾಗಿದ್ದರೂ—ಅಲ್ಲಿ ಹರಿ (ವಿಷ್ಣು) ಜಾಗರಣದಿಂದ ನರರಿಗೆ ವಿಮುಕ್ತಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 3

अस्नातो वा नरः स्नातो जागरे समुपस्थिते । सर्वतीर्थाप्लुतो ज्ञेयस्तं दृष्ट्वा दिवमाव्रजेत्

ಮನುಷ್ಯನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಮಾಡದರೂ—ಜಾಗರಣ ಬಂದಾಗ ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅವನನ್ನು ಕಂಡವನು ಸಹ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 4

श्वपचा जागरं कृत्वा पदं निर्वाणमागताः । किं पुनर्वर्णसंभूताः सदाचारपरास्तथा

ಶ್ವಪಚ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರೂ ಜಾಗರಣ ಮಾಡಿ ನಿರ್ವಾಣಪದವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ; ಹಾಗಾದರೆ ವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಸದಾಚಾರನಿಷ್ಠರಾದವರ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕು?

Verse 5

युवतीनादमाकर्ण्य यथा निद्रा न जायते । जागरे चैवमेव स्यात्तत्कथानां च कीर्तने

ಯುವತಿಯರ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಹೇಗೆ ನಿದ್ರೆ ಬಾರದು, ಹಾಗೆಯೇ ಜಾಗರಣದಲ್ಲೂ—ಭಗವಂತನ ಕಥೆಗಳ ಕೀರ್ತನೆ ಮತ್ತು ಪುನಃಕಥನದಿಂದ ನಿದ್ರೆ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 6

ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वंगनागमः । उत्कल्लनं मनःपापं शोधयेद्विष्णु जागरः

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ, ಸುರಾಪಾನ, ಚೌರ್ಯ, ಗುರುಪತ್ನೀಗಮನ, ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಅತಿಕ್ರಮಣ ಹಾಗೂ ಮನಸ್ಸಿನ ಪಾಪಗಳು—ವಿಷ್ಣುವಿನ ಜಾಗರಣೆ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 7

विमुक्तिः कामुकस्योक्ता किं पुनर्वीक्षतां हरिम्

ಕಾಮಾಸಕ್ತನಿಗೂ ವಿಮುಕ್ತಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗಾದರೆ ಹರಿಯನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ವಿಮುಕ್ತಿ ಎಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಸುಲಭವಾಗುವುದೋ!

Verse 8

वाचिकं मानसं पापं करणैर्यदुपार्जितम् । अन्यैर्निमिषमात्रेण व्यपोहति न संशयः

ವಾಣಿ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಪಾಪಗಳು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ಸಂಚಿತವಾದವು—ಈ ಜಾಗರಣೆ ಅವನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 9

गोष्ठ्यां समागता ये तु तेषां पापं कुतः स्मृतम् । मातृपूजा गयाश्राद्धं सुतीर्थगमनं तथा । जागरस्य नृणां राजन्समानि कवयो विदुः

ಪವಿತ್ರ ಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುವವರಿಗೆ ಪಾಪವೆಲ್ಲಿ? ಮಾತೃಪೂಜೆ, ಗಯಾಶ್ರಾದ್ಧ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥಗಮನ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ, ಓ ರಾಜನೇ, ಕವಿಗಳು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಜಾಗರಣಕ್ಕೆ ಸಮವೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ।

Verse 10

जननीपूजनं भूप ह्यश्वमेधायुतैः समम् । पूर्णं वर्षशतं भूप कुशाग्रेणोद्धृतं जलम्

ಓ ಭೂಪನೇ! ಜನನೀಪೂಜೆ ದಶಸಹಸ್ರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳಿಗೆ ಸಮಾನ. ಹಾಗೆಯೇ ಓ ಭೂಪನೇ! ಕುಶಾಗ್ರದಿಂದ ಎತ್ತಿದ ಜಲವನ್ನು ಪೂರ್ಣ ಶತವರ್ಷ (ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ) ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರವೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 11

पिबन्पात्रे द्विजः सम्यक्तीर्थे पुष्करसंज्ञिते । जागरस्यैव चैतानि कलां नार्हंति षोडशीम्

ಪುಷ್ಕರಸಂಜ್ಞಿತ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರದಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಾನಮಾಡಿದರೂ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯವು, ಕೇವಲ ಹರಿ-ಜಾಗರಣದ ಪುಣ್ಯದ ಹದಿನಾರನೇ ಭಾಗಕ್ಕೂ ಸಮನಾಗದು।

Verse 12

कृत्वा कांचनसंपूर्णां वसुधां वसुधाधिप । दत्त्वा यत्फलमाप्नोति तत्फलं हरिजागरे

ಹೇ ವಸುದಾಧಿಪ! ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸ್ವರ್ಣಮಯವಾಗಿ ಮಾಡಿ ದಾನ ನೀಡಿದರೆ ದೊರೆಯುವ ಫಲವೇ, ಹರಿ-ಜಾಗರಣದಿಂದಲೂ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 14

निकृंतनं कर्मणश्च ह्यात्मना दुष्कृतं कृतम् । व्यपोहति न संदेहो येन जागरणं कृतम् । संक्षेपतः प्रवक्ष्यामि पुनरेव महीपते । जागरे पद्मनाभस्य यत्फलं कवयो विदुः

ಜಾಗರಣ ಮಾಡಿದವನು ತನ್ನಿಂದ ನಡೆದ ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ। ಹೇ ಮಹೀಪತೇ! ಪದ್ಮನಾಭನ ಜಾಗರಣದ ಫಲವನ್ನು ಋಷಿಕವಿಗಳು ತಿಳಿದಂತೆ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 15

रवेर्बिंबमिदं भित्त्वा स योगी हरिजागरे । प्रयाति परमं स्थानं योगिगम्यं निरंजनम् । सांख्ययोगैः सुदुःखेन प्राप्यते यत्पदं हरेः

ಹರಿ-ಜಾಗರಣದಿಂದ ಆ ಯೋಗಿ ಸೂರ್ಯಬಿಂಬವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಗಮ್ಯವಾದ ನಿರಂಜನ ಪರಮಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ—ಸಾಂಖ್ಯ-ಯೋಗಗಳಿಂದಲೂ ಮಹಾ ಕಷ್ಟದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಹರಿಯ ಪದವೇ ಅದು।

Verse 16

नद्यो नदा यथा यांति सागरे संस्थितिं क्रमात् । एवं जागरणात्सर्वे तत्पदे यांति संस्थितिम्

ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಹೊಳೆಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಜಾಗರಣದಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಪರಮಪದದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 17

मेरुमंदरमानानि कृत्वा पापानि वा नरः । हरिजागरणे तानि व्यपोहति न संशयः

ಮೇರು-ಮಂದರದಷ್ಟು ಮಹಾಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದವನೂ ಹರಿ-ಜಾಗರಣದಿಂದ ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ನಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

Verse 18

राज्यं स्वर्गं तथा मोक्षं यच्चान्यदीप्सितं नृणाम् । ददाति भगवान्कृष्णः स्वगीतैर्जागरे स्थितः

ರಾಜ್ಯ, ಸ್ವರ್ಗ, ಮೋಕ್ಷ ಹಾಗೂ ಜನರು ಬಯಸುವ ಇತರ ಎಲ್ಲವೂ—ತನ್ನ ಸ್ತುತಿಗೀತೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತ ಜಾಗರಣದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದವರಿಗೆ ಭಗವಾನ್ ಕೃಷ್ಣನು ದಾನಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 19

जागरेणैव पापानां श्वपचानां महीपते । तत्पदं कविभिः प्रोक्तं किं पुनस्तु द्विजन्मनाम्

ಓ ರಾಜನೇ! ಜಾಗರಣ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಪಾಪಿಷ್ಠ ಶ್ವಪಚರೂ ಪರಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ; ಹಾಗಾದರೆ ದ್ವಿಜರ ವಿಷಯವೇನು ಹೇಳಬೇಕು!

Verse 20

जपध्यानविहीनस्य गायकस्यापि भूपते । कर्मभ्रष्टस्य च प्रोक्तो मोक्षस्तु हरिजागरे

ಓ ಭೂಪತೇ! ಜಪ-ಧ್ಯಾನವಿಲ್ಲದ ಗಾಯಕನಿಗೂ, ವಿಧಿಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಭ್ರಷ್ಟನಾದವನಿಗೂ—ಹರಿ-ಜಾಗರಣದಿಂದ ಮೋಕ್ಷವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 21

तन्नास्ति त्रिषु लोकेषु पुण्यं पुण्यवतां नृणाम् । यत्तु साधयते भूप जागरे संव्यवस्थितः

ಓ ಭೂಪನೇ! ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪుణ್ಯವಂತರಿಗೂ ಸಹ, ಜಾಗರಣದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿ ಸಾಧಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪുണ್ಯಕರ್ಮ ಮತ್ತೊಂದಿಲ್ಲ.

Verse 22

त्वया पुनरिदं कार्य्यं स्मर्त्तव्यो गरुडध्वजः । एकादश्यां न भोक्तव्यं कर्तव्यं जागरं सदा

ಆದುದರಿಂದ ನೀನು ಇದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು—ಗರುಡಧ್ವಜನಾದ ಶ್ರೀಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಏಕಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ಮಾಡದೆ, ಸದಾ ರಾತ್ರಿಜಾಗರಣ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 23

जागरे वर्त्तमानस्य श्वपचस्य गतिर्भवेत् । किंपुनर्वर्णजातीनां वैष्णवानां महीपते

ಹೇ ಮಹೀಪತೇ! ಜಾಗರಣದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಶ್ವಪಚನು (ಅತ್ಯಂತ ನೀಚಜನ್ಮ) ಕೂಡ ಶುಭಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗಾದರೆ ವರ್ಣಜಾತಿಗಳ ವೈಷ್ಣವರ ಫಲ ಎಷ್ಟೋ ಮಹತ್!

Verse 24

ये तु जागरणे निद्रां न यांति नृपपुंगव । न तेषां जननी याति खेदं गर्भावधारणात्

ಹೇ ನೃಪಪುಂಗವ! ಜಾಗರಣದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರೆಗೆ ಒಳಗಾಗದವರ ತಾಯಿ, ಅವರನ್ನು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದ ಕಾರಣದಿಂದ ಯಾವುದೇ ಖೇದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 25

तस्माज्जागरणं कार्य्यं मातुर्जठरवर्जिभिः । भीतेर्मोक्षपरैर्मर्त्यैः सुखचेष्टाबहिष्कृतैः

ಆದುದರಿಂದ ತಾಯಿಯ ಗರ್ಭಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ, ಸಂಸಾರಭಯದಿಂದ ಭೀತರಾದ, ಮೋಕ್ಷಪರರಾದ ಮತ್ತು ಸುಖಭೋಗದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯರು ಜಾಗರಣ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 26

यस्तु जागरणं रात्रौ कुर्याद्भक्तिसमन्वितः । निमिषेनिमिषे राजन्नश्वमेधफलं लभेत्

ಆದರೆ ಹೇ ರಾಜನ್! ಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ರಾತ್ರಿಜಾಗರಣ ಮಾಡುವವನು, ಪ್ರತಿನಿಮಿಷವೂ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 27

शयनो त्थापनाभ्यां च समं पुण्यमुदाहृतम् । विशेषो नास्ति भूपाल विष्णुना कथितं पुरा

ಶಯನ ಮತ್ತು ಉತ್ತಾನ—ಎರಡೂ ಸಮಾನ ಪುಣ್ಯವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹೇ ಭೂಪಾಲ, ಭೇದವಿಲ್ಲ; ಇದನ್ನು ವಿಷ್ಣುವು ಪುರಾತನದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದನು.

Verse 28

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः स्थिताः शूद्राश्च जागरे । पक्षिणः कृमिकीटाश्च ह्यनेके चैव जंतवः । ते गताः परमं स्थानं योगिगम्यं निरंजनम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು, ಶೂದ್ರರು ಜಾಗರಣದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದವರು—ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಕೃಮಿ-ಕೀಟಗಳು ಹಾಗೂ ಅನೇಕ ಇತರ ಜೀವಿಗಳೂ—ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಗಮ್ಯವಾದ ನಿರ್ಮಲ ಪರಮಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದರು.

Verse 29

यानि कानि च पापानि ब्रह्महत्यासमानि च । कृष्णजागरणे तानि क्षयं यांति न संशयः

ಯಾವುದೇ ಪಾಪಗಳು—ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಸಮಾನವಾದರೂ—ಕೃಷ್ಣಜಾಗರಣದಲ್ಲಿ ಅವು ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತವೆ; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 30

एकतः क्रतवः सर्वे सर्वतीर्थसमन्विताः । एकतो देवदेवस्य जागरः कृष्णवल्लभः । न समं ह्यधिकः प्रोक्तः कविभिः कृष्णजागरः

ಒಂದು ಕಡೆ ಎಲ್ಲಾ ಯಜ್ಞಗಳು ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳ ಸಮೂಹ; ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ದೇವದೇವನ ಕೃಷ್ಣಪ್ರಿಯ ಜಾಗರ. ಕವಿಗಳು ಹೇಳುವಂತೆ ಕೃಷ್ಣಜಾಗರ ಸಮವಲ್ಲ—ಅಧಿಕ ಶ್ರೇಷ್ಠ.

Verse 31

सूर्यशक्रादयो देवा ब्रह्मरुद्रादयो गणाः । नित्यमेव समायांति जागरे कृष्णवल्लभे

ಸೂರ್ಯ, ಶಕ್ರ ಮೊದಲಾದ ದೇವರುಗಳು ಹಾಗೂ ಬ್ರಹ್ಮ-ರುದ್ರ ಮೊದಲಾದ ಗಣಗಳು ಕೃಷ್ಣಪ್ರಿಯ ಆ ಜಾಗರಣಕ್ಕೆ ನಿತ್ಯವೂ ಸಮಾಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 32

गंगा सरस्वती रेवा यमुना च शतह्रदा । चंद्रभागा वितस्ता च नद्यः सर्वाश्च तत्र वै

ಅಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಗಂಗಾ, ಸರಸ್ವತೀ, ರೇವಾ, ಯಮುನಾ, ಶತಹ್ರದಾ; ಹಾಗೆಯೇ ಚಂದ್ರಭಾಗಾ, ವಿತಸ್ತಾ—ಎಲ್ಲಾ ನದಿಗಳೂ ಅಲ್ಲಿ ಸನ್ನಿಹಿತವಾಗಿವೆ.

Verse 33

सरांसि च ह्रदाश्चैव समुद्राः कृत्स्नशो नृप । एकादश्यां नृपश्रेष्ठ गच्छंति हरिजागरे

ಓ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಏಕಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಸರೋವರಗಳು, ಹ್ರದಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮುದ್ರಗಳೂ ಹರಿ-ಜಾಗರಣಕ್ಕೆ (ರಾತ್ರಿ ಜಾಗರಣಕ್ಕೆ) ತೆರಳುತ್ತವೆ.

Verse 34

स्पृहणीयास्तु देवेभ्यो ये नराः कृष्णजागरे । नृत्यं गीतं प्रकुर्वंति वीणावाद्यं तथैव च

ಕೃಷ್ಣ ಜಾಗರಣದಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯ-ಗೀತಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಹಾಗೆಯೇ ವೀಣಾವಾದ್ಯವನ್ನೂ ವಾದಿಸುವವರು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಸ್ಪೃಹಣೀಯರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 35

भक्त्या वाऽप्यथवाऽभक्त्या शुचिर्वाप्यथवाऽशुचिः । कृत्वा जागरणं विष्णोर्मुच्यते पापकोटिभिः

ಭಕ್ತಿಯಿಂದಾಗಲಿ ಅಭಕ್ತಿಯಿಂದಾಗಲಿ, ಶುಚಿಯಾಗಲಿ ಅಶುಚಿಯಾಗಲಿ—ವಿಷ್ಣುವಿನ ಜಾಗರಣವನ್ನು ಮಾಡಿದವನು ಕೋಟ್ಯಂತರ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 36

पादयोः पांसुकणिका यावत्तिष्ठंति भूतले । तावद्वर्षसहस्राणि जागरी वसते दिवि

ಪಾದಗಳ ಧೂಳಿಕಣಗಳು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಉಳಿಯುತ್ತವೋ, ಅಷ್ಟು ಸಹಸ್ರ ವರ್ಷಗಳು ಜಾಗರಣ ಮಾಡಿದವನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 37

तस्माद्गृहं प्रगन्तव्यं जागरे माधवस्य च । कलौ मलविनाशाय द्वादशद्वादशीषु च

ಆದುದರಿಂದ ಮಾಧವನ ಜಾಗರಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಭಗವಂತನ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮಲವಿನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದ್ವಾದಶ ತಿಥಿ ಮತ್ತು ದ್ವಾದಶಿಯಂದು ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 38

सुबहून्यपि पापानि कृत्वा जागरणं हरेः । निर्द्दहेन्मेरुतुल्यानि युगकोटिशतान्यपि

ಅತಿಯಾದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಹರಿಗೆ ಜಾಗರಣ ಮಾಡುವವನು, ಮೇರುಪರ್ವತದಷ್ಟು ಭಾರವಾದ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ—ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದವನ್ನೂ—ದಹಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 39

उन्मीलिनी महीपाल यैः कृता प्रीतिसंयुतैः । कलौ जागरणोपेता फलं वक्ष्यामि तच्छृणु

ಹೇ ಭೂಪಾಲಕನೇ! ಕೇಳು—ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕ ಪ್ರೀತಿಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಜಾಗರಣಸಹಿತವಾಗಿ ಆಚರಿಸುವ ಉನ್ಮೀಲಿನೀ ವ್ರತದ ಫಲವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 40

स्थितौ युगसहस्रं तु पादेनैकेन भूतले । काश्यां च जाह्नवीतीरे तत्फलं लभते नरः

ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಜಾಹ್ನವೀ (ಗಂಗಾ) ತೀರದಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಸಾವಿರ ಯುಗ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ ಫಲ ಯಾವದೋ, ಅದೇ ಫಲವನ್ನು ಮನುಷ್ಯನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 41

भवेद्युगसहस्रं च विनाऽहारेण यत्फलम् । उन्मीलिनीं समासाद्य फलं जागरणे हरेः

ಸಾವಿರ ಯುಗ ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದರಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಫಲ ಯಾವದೋ, ಉನ್ಮೀಲಿನೀ ವ್ರತವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಹರಿಗೆ ಜಾಗರಣ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಅದೇ ಫಲ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 42

दुष्प्राप्यं वैष्णवं स्थानं मखकोटिशतैः कृतैः । हेलया प्राप्यते नूनं द्वादश्यां जागरे कृते

ಕೋಟಿಶತ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ದುರ್ಲಭವಾದ ವೈಷ್ಣವ ಧಾಮವು, ದ್ವಾದಶಿಯ ರಾತ್ರಿಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅಲ್ಪ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 43

न कुर्वंति व्रतं विष्णोर्जागरेण समन्वितम् । परस्वं पारदार्यं च पापं तान्प्रति गच्छति

ರಾತ್ರಿಜಾಗರಣ ಸಹಿತ ವಿಷ್ಣುವಿನ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡದವರ ಮೇಲೆ ಪರಧನಲೋಭ ಮತ್ತು ಪರಸ್ತ್ರೀಗಮನದ ಪಾಪಗಳು ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ।

Verse 44

एकेनैवोपवासेन भावहीनास्तु मानवाः । निर्द्दग्धाऽखिलपापास्ते प्रयांति स्वर्गकाननम्

ಒಂದೇ ಉಪವಾಸದಿಂದಲೂ, ಭಾವಭಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದ ಮಾನವರಿಗೂ ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಗಳು ದಗ್ಧವಾಗಿ ಅವರು ಸ್ವರ್ಗಕಾನನವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 45

यत्र भागवतं शास्त्रं यत्र जागरणं हरेः । शालिग्रामशिला यत्र तत्र गच्छेद्धरिः स्वयम्

ಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವತ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯ ಜಾಗರಣೆ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಯಲ್ಲಿ ಶಾಲಿಗ್ರಾಮಶಿಲೆ ಇರುವುದೋ—ಅಲ್ಲಿ ಹರಿಯು ಸ್ವಯಂ ಆಗಮಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 46

न पुर्य्यः पावनाः सप्त कलौ वेदवचो नहि । यादृशं वासरं विष्णोः पावनं जागरान्वितम्

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ವೇದವಚನವು ಏಳು ಪವಿತ್ರ ಪುರಿಗಳನ್ನೂ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಪಾವನವೆಂದು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ಜಾಗರಣಸಹಿತ ವಿಷ್ಣುವಿನ ದಿನವೇ ಪರಮ ಪಾವನವಾಗಿದೆ।

Verse 47

संप्राप्ते वासरे विष्णोर्ये न कुर्वंति जागरम् । मज्जंति नरके घोरे नरानार्य्यो न संशयः

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪವಿತ್ರ ದಿನವು ಬಂದಾಗ, ಆ ದಿನ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡದವರು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಭಯಂಕರ ನರಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ದುರುಚಾರಿಗಳು.