Adhyaya 21

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । शिवलिगमलंघ्यं हि बुद्धिपूर्वं हतो ह्यहम् । उवाच कृष्णं दनुजश्छलितोऽहं त्वयाऽनघ

ಶ್ರೀ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದರು—ಅಲಂಘ್ಯವಾದ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡೇ ಲಂಘಿಸಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಹತನಾದೆ. ಆಗ ದನುಜನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ—ಹೇ ಅನಘ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ ಮೋಸಗೊಳಿಸಿದ್ದೀ—ಎಂದನು.

Verse 2

श्रीविष्णु रुवाच । परितुष्टोस्मि ते दैत्य शौर्येण शिवसंश्रयात् । वरं वरय भद्रं ते यदिच्छसि महामते

ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೈತ್ಯ, ಶಿವಾಶ್ರಯದಿಂದ ಸ್ಥಿತವಾದ ನಿನ್ನ ಶೌರ್ಯದಿಂದ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಹೇ ಮಹಾಮತೇ, ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ನೀನು ಬಯಸಿದ ವರವನ್ನು ಬೇಡು.

Verse 3

कुश उवाच । यथा पूज्यो महादेवो मम त्वं च तथा हरे । एक एव द्विधामूर्तिस्तस्मात्त्वां वरयाम्यहम्

ಕುಶನು ಹೇಳಿದರು—ನನಗೆ ಮಹಾದೇವನು ಹೇಗೆ ಪೂಜ್ಯನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನೀನೂ, ಹೇ ಹರಿ, ಪೂಜ್ಯನು. ನೀನು ಒಂದೇ ತತ್ತ್ವ, ಎರಡು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದವನು; ಆದ್ದರಿಂದ ವರವಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಆಯ್ಕೆಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 4

शिवलिंगं त्वया नाथ स्थापितं यन्ममोपरि । मम नाम्ना भवतु च कुशेश्वर इति स्मृतम्

ಹೇ ನಾಥ, ನೀನು ನನ್ನ ಮೇಲೆಯೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಶಿವಲಿಂಗವು ನನ್ನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಲಿ; ಅದು ‘ಕುಶೇಶ್ವರ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡಲಿ.

Verse 5

अनुग्राह्यो यद्यहं ते मम कीर्तिर्भवत्वियम् । एवं भविष्यतीत्युक्तस्तत्रैवावस्थितोऽसुरः

ನಾನು ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನಾದರೆ, ಇದೇ ನನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯಾಗಲಿ. “ಹಾಗೆಯೇ ಆಗುವುದು” ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಆ ಅಸುರನು ಅಲ್ಲೀಯೇ ನೆಲೆಸಿದನು.

Verse 6

ततोऽन्यदानवान्सर्वान्प्रेषयामास माधवः । रसातलगता केचित्केचिद्विष्णुं समागताः

ನಂತರ ಮಾಧವನು ಇತರ ಎಲ್ಲ ದಾನವರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಕೆಲವರು ರಸಾತಲಕ್ಕೆ ಹೋದರು, ಕೆಲವರು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಬಂದರು.

Verse 7

अनंतः संस्थितस्तत्र विष्णुश्च तदनंतरम् । ज्ञात्वा विमुक्तिदं तीर्थं दुर्वासा मुनिपुंगवः

ಅಲ್ಲಿ ಅನಂತನು ಸ್ಥಾಪಿತನಾದನು; ತದನಂತರ ವಿಷ್ಣುವೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿದನು. ಈ ತೀರ್ಥವು ವಿಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಮುನಿಪುಂಗವ ದುರ್ವಾಸನು ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದನು.

Verse 8

गोमत्यां चक्रतीर्थे च भगवांश्च त्रिविक्रमः । तेन तन्मुक्तिदं मत्वा दुर्वासास्तत्र संस्थितः

ಗೋಮತಿಯ ತೀರದ ಚಕ್ರತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನು ಸನ್ನಿಹಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಮುಕ್ತಿದಾಯಕವೆಂದು ತಿಳಿದು ದುರ್ವಾಸನು ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದನು.

Verse 9

एवं त्रिविक्रमः स्वामी तदाप्रभृति संस्थितः । कलौ पुनः कलान्यासात्कृष्णत्वमगमत्प्रभुः

ಹೀಗೆ ಸ್ವಾಮಿ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನು ಆ ಕಾಲದಿಂದಲೇ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿ ಇದ್ದಾನೆ. ಮತ್ತೆ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ಕಲೆಯ ಅವತರಣದಿಂದ ಪ್ರಭು ಕೃಷ್ಣರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 10

प्रह्लाद उवाच । पूजाविधिं हरेर्विप्राः शृणुध्वं सुसमाहिताः । विशेषात्फलदः प्रोक्तः पूजितो मधुमाधवे

ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಹರಿಯ ಪೂಜಾವಿಧಿಯನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಮಧು-ಮಾಧವನ ಪೂಜೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಫಲಪ್ರದವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 11

मधुसूदनीं नरो यस्तु द्वारवत्यां करोति च । पूजयेत्कृष्णदेवं च स्नापयित्वा विलिप्य च

ದ್ವಾರವತಿಯಲ್ಲಿ ಮಧುಸೂದನ ವ್ರತ/ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡುವವನು, ದೇವಮೂರ್ತಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ ಲೇಪನ ಮಾಡಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣದೇವನನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 12

गन्धैश्च वाससाऽच्छाद्य धूपैर्दीपैरनेकधा । नैवेद्यैर्भूषणैश्चैव तांबूलेन फलेन च

ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ (ಪ್ರಭುವನ್ನು) ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಧೂಪ ಹಾಗೂ ನಾನಾವಿಧ ದೀಪಗಳಿಂದ; ನೈವೇದ್ಯ, ಭೂಷಣ, ತಾಂಬೂಲ ಮತ್ತು ಫಲಗಳಿಂದಲೂ (ಪೂಜಿಸಬೇಕು).

Verse 13

आरार्तिकेन संपूज्य दण्डवत्प्रणिपत्य च । घृतेन दीपकं दत्त्वा रात्रौ जागरणं तथा । कुर्य्याच्च गीतवादित्रैस्तथा पुस्तकवाचकैः

ಆರತಿಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ದಂಡವತ್ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ, ತುಪ್ಪದ ದೀಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ರಾತ್ರಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಭಕ್ತಿಗೀತೆಗಳು, ವಾದ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಶಾಸ್ತ್ರಪಠಣದೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 14

कृत्वा चैवं विधिं भक्त्या सर्वान्कामानवाप्नु यात्

ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಚರಿಸಿದವನು ಎಲ್ಲಾ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 15

तथा नभसि सम्पूज्य पवित्रारोपणेन च । पितॄणां चाक्षया तृप्तिः सफलाः स्युर्मनोरथाः

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಭಸ್ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿ ಪವಿತ್ರಾರೋಪಣ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅಕ್ಷಯ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಮನೋರಥಗಳು ಸಫಲವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 16

प्रबोधवासरे प्राप्ते कार्तिके द्विज सत्तमाः । संपूज्य कृष्णं देवेशं परां गतिमवाप्नुयात्

ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮರೇ! ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಪ್ರಬೋಧ ದಿನ ಬಂದಾಗ ದೇವೇಶನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸುವವನು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 17

तथा नभस्ये संपूज्य पवित्रारोपणेन च । सर्वान्कामानवाप्नोति विष्णुलोकं च गच्छति

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಭಸ್ಯ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಪವಿತ್ರಾರೋಪಣ ಮಾಡಿದರೆ, ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳು ಸಿದ್ಧಿಸಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕಕ್ಕೆ ಗಮನೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 18

युगादिषु च संपूज्य ह्ययने दक्षिणोत्तरे । आषाढज्येष्ठमाघेषु पौषादिद्वादशीषु च

ಯುಗಾದಿ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ದಕ್ಷಿಣಾಯನ-ಉತ್ತರಾಯನ ಸಂಧಿಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಆಷಾಢ, ಜ್ಯೇಷ್ಠ, ಮಾಘ ಮಾಸಗಳಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಪೌಷದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ದ್ವಾದಶೀ ವ್ರತದಿನಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೆ ಮಹಾಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 19

कलौ कृष्णं पूजयित्वा गोमत्युदधिसंगमे । विमलं लोकमाप्नोति यत्र गत्वा न शोचति

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಗೋಮತಿ-ಸಮುದ್ರ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದವನು ನಿರ್ಮಲ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಶೋಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 21

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे चतुर्थे द्वारकामाहात्म्ये गोमतीतीरस्थ क्षेत्रस्थ भगवत्पूजामाहात्म्यवर्णनंनामैकविंशतितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಎಂಭತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ನಾಲ್ಕನೆಯ ‘ದ್ವಾರಕಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಗೋಮತೀತೀರಸ್ಥ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಭಗವತ್ಪೂಜೆಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।