Adhyaya 18

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । पूजयेद्गणनाथं तं रुक्मिणं रुक्मभूषितम् । दुर्वाससं च कृष्णं च बलभद्रं च भक्तितः

ಶ್ರೀ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದನು—ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಗಣನಾಥನನ್ನು, ಸ್ವರ್ಣಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾದ ರುಕ್ಮಿಯನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ದುರ್ವಾಸ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲಭದ್ರರನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 2

यजत्येको महायज्ञैः संपूर्णवरदक्षिणैः । एकः पश्यति देवेशं कृष्णं तुल्यफलौ हि तौ

ಒಬ್ಬನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಹಾಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ದೇವೇಶನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ನಿಜಕ್ಕೂ ಇಬ್ಬರ ಫಲ ಸಮಾನವೇ.

Verse 3

वापीकूपतडागानि करोत्येकः समाहितः । एकः पश्यति देवेशं कृष्णं तुल्यफलौ हि तौ

ಒಬ್ಬನು ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಬಾವಿ, ವಾಪಿ (ಹಂತಬಾವಿ) ಮತ್ತು ಕೆರೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ದೇವೇಶನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇಬ್ಬರ ಫಲ ಸಮಾನವೇ.

Verse 4

गोभूतिलहिरण्यादि ददात्येको दिनेदिने । एकः पश्यति देवेशं कृष्णं तुल्यफलौ हि तौ

ಒಬ್ಬನು ದಿನೇದಿನೇ ಗೋವು, ಭೂಮಿ, ಎಳ್ಳು, ಚಿನ್ನ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ದೇವೇಶನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇಬ್ಬರ ಫಲ ಸಮಾನವೇ.

Verse 5

प्राणायामादिसंयुक्तो जपध्यानपरायणः । एकः पश्यति देवेशं कृष्णं तुल्यफलौ हि तौ

ಒಬ್ಬನು ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಮೊದಲಾದ ಸಾಧನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಜಪ-ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ದೇವೇಶನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇಬ್ಬರ ಫಲ ಸಮಾನವೇ.

Verse 6

जाह्नव्यादिषु तीर्थेषु सुस्नात्वैकः समाहितः । एकः पश्यति देवेशं कृष्णं तुल्यफलौ हि तौ

ಒಬ್ಬನು ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತನಾಗಿ ಜಾಹ್ನವೀ ಮೊದಲಾದ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸುಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ದೇವೇಶನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ—ಇಬ್ಬರ ಫಲವೂ ಸಮಾನವೇ.

Verse 7

त्रिभिर्विक्रमणैर्येन विक्रांतं भुवनत्रयम् । त्रिविक्रमं च तं दृष्ट्वा मुच्यते पातकत्रयात्

ಮೂರು ಮಹಾವಿಕ್ರಮ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಂದ ತ್ರಿಭುವನವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿದ ಆ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ತ್ರಿವಿಧ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 8

ऋषय ऊचुः । कथं त्रैविक्रमी मृर्त्तिरागतेयं धरातले । कलान्यासाच्च कृष्णत्वं कदेयं प्राप्तवत्यथ

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಈ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ ಮೂರ್ತಿ ಭೂತಳದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರकटವಾಯಿತು? ಮತ್ತು ಯಾವ ಕಲಾನ್ಯಾಸದಿಂದ ಅದು ನಂತರ ಕೃಷ್ಣತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿತು?

Verse 9

दैत्य संशयमस्माकं छेत्तुमर्हस्यशेषतः । दुर्वाससश्च कृष्णस्य संभवः कथ्यतामिति

ದೈತ್ಯನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಂಶಯವನ್ನು ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿವಾರಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ದುರ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣರ ಸಂಭವಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.

Verse 10

प्रह्लाद उवाच । तच्छ्रूयतां द्विजश्रेष्ठा यथा मूर्त्तिस्त्रिविक्रमी । दुर्वाससा समायुक्ता संभूता धरणीतले

ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಕೇಳಿರಿ; ದುರ್ವಾಸನೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತವಾದ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ ಮೂರ್ತಿ ಭೂತಳದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರकटವಾಯಿತೋ.

Verse 11

पूर्वं कृतयुगस्यांते बलिना च पुरंदरः । निर्जित्य भ्रंशितः स्थानात्तदर्थं मधुसूदनः

ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಕೃತಯುಗಾಂತದಲ್ಲಿ ಬಲಿಯಿಂದ ಪುರಂದರನಾದ ಇಂದ್ರನು ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಭ್ರಷ್ಟನಾದನು; ಆ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಧರ್ಮಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಮಧುಸೂದನನು ಪ್ರವೃತ್ತನಾದನು।

Verse 12

कश्यपाद्वामनो जज्ञे ततोऽभूच्च त्रिविक्रमः । त्रिभिः क्रमैर्मितांल्लोकानाक्रम्य मधुहा हरिः

ಕಶ್ಯಪನಿಂದ ವಾಮನನು ಜನಿಸಿದನು; ನಂತರ ಅವನೇ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನಾದನು. ಮಧುಹಾ ಹರಿಯು ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಂದ ಮಿತವಾದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಆಕ್ರಮಿಸಿದನು।

Verse 13

बलिं चकार भगवान्पातालतलवासि नम् । भक्त्या त्वनन्यया कृष्णो दैत्येन परितोषितः

ಭಗವಂತನು ಬಲಿಯನ್ನು ಪಾತಾಳತಲವಾಸಿಯಾಗಿಸಿದನು; ಆದರೆ ದೈತ್ಯನ ಅನನ್ಯಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣನು ಪರಿತೃಪ್ತನಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು।

Verse 14

स्वयं चैवाऽवसत्तत्र भक्त्या क्रीतो हरिस्तदा । अनुग्रहाय भगवान्द्वारपालो बभूव ह

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹರಿ ಸ್ವತಃ ವಾಸಿಸಿದನು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ‘ಕ್ರೀತನಾದ’ವನಂತೆ. ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಭಗವಂತನು (ಬಲಿಯ) ದ್ವಾರಪಾಲನಾದನು।

Verse 15

दुर्वासाश्चापि भगवानात्रेयो मुनिसत्तमः । अटंस्तीर्थानि मोक्षार्थं मुक्तिक्षेत्रमचिंतयत्

ಅತ್ರಿಪುತ್ರನಾದ ಮುನಿಸತ್ತಮ ಭಗವಾನ್ ದುರ್ವಾಸನೂ ಮೋಕ್ಷಾರ್ಥವಾಗಿ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ಒಂದು ಮುಕ್ತಿಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದನು।

Verse 16

एवं चितयमानः स ज्ञानदृष्ट्या महामुनिः । गोमत्या संगमो यत्र चक्रतीर्थेन भो द्विजाः

ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾಮುನಿ ಜ್ಞಾನದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ—ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ—ಗೋಮತೀ ನದಿ ಚಕ್ರತೀರ್ಥದೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮಿಸುವ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕಂಡನು.

Verse 17

तन्मुक्तिक्षेत्रमाज्ञाय गमनाय मतिं दधे । सोतीत्य नगरग्रामानुद्यानानि वनानि च

ಅದನ್ನು ಮುಕ್ತಿಕ್ಷೇತ್ರವೆಂದು ತಿಳಿದು ಹೊರಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ನಗರ-ಗ್ರಾಮಗಳು, ಉದ್ಯಾನಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡುಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾ ಮುಂದುವರಿದನು.

Verse 18

आनर्त्तविषयं प्राप्य दैत्यभूमिं विवेश ह । निःस्वाध्यायवषट्कारां वेदध्वनिविवर्ज्जिताम्

ಆನರ್ತ ದೇಶವನ್ನು ತಲುಪಿ ಅವನು ದೈತ್ಯರು ಆಳುವ ಭೂಮಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯವೂ ವಷಟ್ಕಾರವೂ ಇಲ್ಲ, ವೇದಧ್ವನಿಯೂ ಕೇಳಿಸದು.

Verse 19

कुशेन दैत्यराजेन सेवितां पालितां तथा । बहुम्लेच्छ समाकीर्णामधर्मोपार्जकैर्जनैः

ಆ ಭೂಮಿ ದೈತ್ಯರಾಜ ಕುಶನಿಂದ ಸೇವಿತವೂ ಪಾಲಿತವೂ ಆಗಿತ್ತು; ಅನೇಕ ಮ್ಲೇಚ್ಛರಿಂದ ಹಾಗೂ ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುವ ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.

Verse 20

प्रत्यासन्नामिति ज्ञात्वा चक्रतीर्थमगाद्द्विजः । स्नात्वा च संगमे पुण्ये मोक्ष्येऽहं च कृताह्निकः

ಅದು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಆ ದ್ವಿಜನು ಚಕ್ರತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ‘ಪವಿತ್ರ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಆಹ್ನಿಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ನಾನು ಮುಕ್ತನಾಗುವೆ’ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿದನು.

Verse 21

इति कृत्वा स नियमं ययौ शीघ्रं मुनिस्तदा । स्नात्वा शीघ्रं प्रयास्यामि दैत्यभूमिं विहाय च

ಹೀಗೆ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ ಆ ಮುನಿಯು ವೇಗವಾಗಿ ತೆರಳಿದನು. 'ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಈ ದೈತ್ಯಭೂಮಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನಾನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೊರಟುಹೋಗುವೆನು' ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.

Verse 22

इत्येवं चिंतयन्मार्गे शीघ्रमेव जगाम सः । दृष्ट्वा च संगमं पुण्यं गोमत्या सागरस्य च

ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಅವನು ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗಿದನು. ಮತ್ತು ಗೋಮತಿ ನದಿ ಹಾಗೂ ಸಾಗರದ ಪವಿತ್ರ ಸಂಗಮವನ್ನು ಕಂಡನು.

Verse 23

निधाय वाससी तत्र मृदमालभ्य गोमयम् । शिखां च बद्ध्वा करयोः कृत्वा च नियतः कुशान्

ಅಲ್ಲಿ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಇರಿಸಿ, ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಗೋಮಯವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಶಿಖೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ನಿಯಮಬದ್ಧನಾಗಿ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ದರ್ಭೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು.

Verse 24

यावत्स्नाति च विप्रोऽसौ दृष्टो दैत्यैर्दुरात्मभिः । ब्रुवंतः कोऽयमित्येवं हन्यतांहन्यतामिति

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ದುರಾತ್ಮರಾದ ದೈತ್ಯರು ಅವನನ್ನು ಕಂಡರು. 'ಇವನಾರು?' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ, 'ಇವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿರಿ, ಕೊಲ್ಲಿರಿ!' ಎಂದು ಕೂಗಿದರು.

Verse 25

अस्माभिः पालिते देशे कः स्नाति मनुजाधमः । ब्रुवंत इति जघ्नुस्ते जानुभिर्मुष्टिभिस्तथा

'ನಾವು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಈ ನೀಚ ಮನುಷ್ಯ ಯಾರು?' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಅವರು ಅವನನ್ನು ಮೊಣಕಾಲು ಮತ್ತು ಮುಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದರು.

Verse 26

ब्राह्मणोऽहं न हंतव्यः श्रुत्वा चाऽतीव पीडितः । तं दृष्ट्वा हन्यमानं तु ब्राह्मणं तैर्दुरात्मभिः

“ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು; ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಾರದು”—ಎಂದು ಅಳಿದರೂ ಅವನು ಅತ್ಯಂತವಾಗಿ ಪೀಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಆ ದುಷ್ಟರು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ…

Verse 27

निवारयामास च तान्रुरुर्नाम महासुरः । जगृहुस्तस्य वस्त्राणि कुशांस्ते चिक्षिपुर्जले

ಆಗ ರುರು ಎಂಬ ಮಹಾಸುರನು ಅವರನ್ನು ತಡೆದನು. ಅವರು ಅವನ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡರು; ಆ ದುಷ್ಟರು ಕುಶಗಾಸನ್ನು ನೀರಿಗೆ ಎಸೆದರು.

Verse 28

चकर्षुश्चरणौ गृह्य शपंतो दुष्टचेतसः । पदे गृहीत्वा तमृषिं नीत्वा सीम्नि व्यसर्जयन्

ದುಷ್ಟಮನಸ್ಸಿನವರು ಶಪಿಸುತ್ತಾ ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಎಳೆದುಕೊಂಡರು. ಆ ಋಷಿಯನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಗಡಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಅಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟುಹೋದರು.

Verse 29

तं तदा मूर्छितप्रायं दृष्ट्वोचुः कुपिताश्च ते । अत्रागतो यदि पुनर्हनिष्यामो न संशयः । आनर्त्तविषयांस्तान्वै दृष्ट्वा तत्र जलाशयम्

ಅವನನ್ನು ಆಗ ಮೂರ್ಚೆಗೆ ಸಮೀಪವಾಗಿರುವಂತೆ ನೋಡಿ ಅವರು ಕೋಪದಿಂದ ಹೇಳಿದರು—“ಇವನು ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದರೆ ನಾವು ಖಂಡಿತ ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇವೆ; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.” ನಂತರ ಅವನು ಆನರ್ತ್ತ ಪ್ರದೇಶವನ್ನೂ ಅಲ್ಲಿನ ಜಲಾಶಯವನ್ನೂ ನೋಡಿ…

Verse 30

प्राणसंशयमापन्नस्ततश्चिंतापरोऽभवत् । शप्येहं यदि दैतेयांस्तपसः किं व्ययेन मे

ಜೀವಾಪಾಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಅವನು ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು—“ನಾನು ಈ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಶಪಿಸಿದರೆ, ಕೋಪದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಪಸ್ಸು ವ್ಯಯವಾದರೆ ಅದರ ಪ್ರಯೋಜನವೇನು?”

Verse 31

अथवा नियमभ्रष्टस्त्यक्ष्ये चेदं कलेवरम् । मम पक्षं च कः कुर्य्यात्को मे दास्यति जीवितम्

ಅಥವಾ ನಾನು ನಿಯಮಭ್ರಷ್ಟನಾದರೆ ಈ ದೇಹವನ್ನೇ ತ್ಯಜಿಸಿಬಿಡುವೆನು. ಆಗ ನನ್ನ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಯಾರು ಹಿಡಿಯುವರು, ನನಗೆ ಜೀವವನ್ನು ಯಾರು ನೀಡುವರು?

Verse 32

चक्रतीर्थे च कः स्नानं कारयिष्यति मामिह । को वा दैत्यगणानेताञ्छक्तो जेतुं महामृधे । तं विना पुण्डरीकाक्षं भक्तानामभयप्रदम्

ಇಲ್ಲಿ ಚಕ್ರತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುವವರು ಯಾರು? ಅಥವಾ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಈ ದೈತ್ಯಗಣಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಯಾರಿಗೆ ಇದೆ—ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅಭಯ ನೀಡುವ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷನಿಲ್ಲದೆ?

Verse 33

ब्रह्मादीनां च नेतारं शरणागतवत्सलम् । चक्रहस्तं विना मेद्य कोन्यः शर्म्मप्रदो भवेत्

ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವರಿಗೂ ನಾಯಕನಾದ, ಶರಣಾಗತರ ಮೇಲೆ ವಾತ್ಸಲ್ಯವಿರುವ, ಚಕ್ರಹಸ್ತನಾದ ಪ್ರಭುವಿಲ್ಲದೆ—ನನಗೆ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಕ್ಷೇಮ ನೀಡುವವನು ಇನ್ನಾರು?

Verse 34

इति ध्यात्वा च सुचिरं ज्ञात्वा पातालवासि नम् । आत्रेयो विष्णुशरणं जगाम धरणीतलम्

ಇಂತೆ ಬಹುಕಾಲ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಪಾತಾಳವಾಸಿಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ಆತ್ರೇಯನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶರಣು ಪಡೆದು ಧರಣೀತಲಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

Verse 35

उपवासैः कृशो दीनो भूतलं प्रविवेश ह । स दैत्त्यराजभवनं गन्धर्वाप्सरसावृतम्

ಉಪವಾಸಗಳಿಂದ ಕ್ಷೀಣನಾಗಿ ದೀನನಾಗಿ ಅವನು ಭೂತಲಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ನಂತರ ಗಂಧರ್ವ-ಅಪ್ಸರಸರಿಂದ ಆವೃತವಾದ ದೈತ್ಯರಾಜನ ಭವನವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.

Verse 36

शोभितं सुरमुख्येन विष्णुना प्रभविष्णुना । दुर्वासाः प्रविवेशाथ प्रहृष्टेनांतरात्मना

ದೇವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ, ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ದೀಪ್ತನಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ಶೋಭಿತವಾದ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ದುರ್ವಾಸ ಋಷಿ ಹರ್ಷಭರಿತ ಅಂತರಾತ್ಮದಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು।

Verse 37

दुर्वाससमथायांतं दृष्ट्वा दैत्यपतिस्तदा । प्रत्युत्थायार्हयांचक्रे स्वासने संन्यवेशयत्

ದುರ್ವಾಸ ಋಷಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ದೈತ್ಯಪತಿ ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು, ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ತನ್ನ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿದನು।

Verse 38

मधुपर्कं च गां चैव दत्त्वार्घ्यं पार्श्वतः स्थितः । प्रोवाच प्रणतो ब्रह्मन्कथमत्रागतो भवान्

ಮಧುಪರ್ಕ, ಹಸುವು ಮತ್ತು ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ವಿನಯದಿಂದ ನಿಂತು, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಬಂದಿರಿ?”

Verse 39

सुखोपविष्टः स ऋषिस्तत्रापश्यत्त्रिविक्रमम् । दैत्येन्द्रद्वारदेशे तु तिष्ठन्तमकुतोभयम्

ಸೌಖ್ಯವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಆ ಋಷಿ ಅಲ್ಲಿ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನನ್ನು ಕಂಡನು—ದೈತ್ಯೇಂದ್ರನ ದ್ವಾರಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಏನಿಗೂ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ನಿಂತಿದ್ದನು।

Verse 40

तं दृष्ट्वा देवदेवेशं श्रीवत्सांकं चतुर्भुजम् । रुरोद स ऋषिश्रेष्ठस्त्राहित्राहीत्युवाच च

ದೇವದೇವೇಶನಾದ, ಶ್ರೀವತ್ಸಚಿಹ್ನಿತ ಚತುರ್ಭುಜ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಕಂಡು ಆ ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠನು ಅತ್ತು—“ತ್ರಾಹಿ ತ್ರಾಹಿ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು!” ಎಂದು ಕೂಗಿದನು।

Verse 41

संसारभयभीतानां दुःखितानां जनार्दन । शत्रुभिः परिभूतानां शरणं भव केशव

ಹೇ ಜನಾರ್ದನ! ಸಂಸಾರಭಯದಿಂದ ಭೀತರಾದವರಿಗೆ, ದುಃಖಿತರಾದವರಿಗೆ, ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಪರಾಭವಗೊಂಡವರಿಗೆ—ಶರಣಾಗು, ಹೇ ಕೇಶವ।

Verse 42

मम दुःखाभितप्तस्य शत्रुभिः कर्षितस्य च । पराभूतस्य दीनस्य क्षुधया पीडितस्य च

ಮತ್ತು ನಾನು—ದುಃಖದಿಂದ ದಹಿಸಿದವನು, ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲ್ಪಟ್ಟವನು, ಪರಾಭವಗೊಂಡ ದೀನನು, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತನು—

Verse 43

अपूर्णनियमस्याऽथ क्लेशितत्य च दानवैः । ब्रह्मण्यदेव विप्रस्य शरणं भव केशव

ಮತ್ತು ನನ್ನಿಗಾಗಿ—ನಿಯಮಗಳು ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿರುವವನು, ದಾನವರಿಂದ ಕ್ಲೇಶಿತನಾದವನು—ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯದೇವ! ಈ ವಿಪ್ರನಿಗೆ ಶರಣಾಗು, ಹೇ ಕೇಶವ।

Verse 44

इत्युक्त्वा दर्शयामास शरीरं दैत्यताडितम् । तद्ब्राह्मणावमानं च दृष्ट्वा चुक्रोध वामनः

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ, ದೈತ್ಯರಿಂದ ಹೊಡೆತಗೊಂಡ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು. ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಅವಮಾನವನ್ನು ಕಂಡು ವಾಮನನು ಕ್ರೋಧಗೊಂಡನು.

Verse 45

केनापमानितो ब्रह्मन्नियमः केन खण्डितः । कथयस्व महाभाग धर्मपाले मयि स्थिते

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ! ನಿನ್ನ ನಿಯಮವನ್ನು ಯಾರು ಅವಮಾನಿಸಿದರು, ಯಾರು ಅದನ್ನು ಖಂಡಿಸಿದರು? ಹೇ ಮಹಾಭಾಗನೇ, ಹೇಳು; ಧರ್ಮಪಾಲಕನಾದ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ.

Verse 46

दुर्वासा उवाच । मुक्तितीर्थमहं ज्ञात्वा ज्ञानेन मधुसूदन । चक्रतीर्थं गतः स्नातुं यात्रायां हर्षसंयुतः

ದುರ್ವಾಸನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಧುಸೂದನ! ಮುಕ್ತಿತೀರ್ಥವನ್ನು ಯಥಾರ್ಥ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತಿಳಿದು, ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಸಹಿತನಾಗಿ ಚಕ್ರತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಹೋದೆನು।

Verse 47

अकृतस्नान एवाऽहं दृष्टो दैत्यैर्दुरासदैः । गले गृहीतः कृष्णाहं मुष्टिभिस्ताडितस्तथा

ನಾನು ಇನ್ನೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡದೇ ಇದ್ದಾಗಲೇ ಆ ದುರ್ಜಯ ದೈತ್ಯರು ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡರು. ಹೇ ಕೃಷ್ಣಾ! ಅವರು ನನ್ನ ಕಂಠವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮುಷ್ಟಿಗಳಿಂದಲೂ ಹೊಡೆದರು।

Verse 48

बलाद्गृहीत्वा वासांसि कुशांश्चैवाक्षतैः सह । जले क्षिप्त्वा चरणयोर्गृहीत्वा मां समाकृषन्

ಅವರು ಬಲವಂತವಾಗಿ ನನ್ನ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ, ಅಕ್ಷತಗಳೊಡನೆ ಕುಶಗಳನ್ನೂ ಕಸಿದು ನೀರಿಗೆ ಎಸೆದರು; ನಂತರ ನನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ನನ್ನನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು।

Verse 49

सीमांते मां तु प्रक्षिप्य प्रोचुस्ते दानवाधमाः । हनिष्यामो यदि पुनरागंतासि न संशयः

ಸೀಮಾಂತರದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ತಳ್ಳಿ ಹಾಕಿ ಆ ಅಧಮ ದಾನವರು ಹೇಳಿದರು—ನೀನು ಮತ್ತೆ ಬಂದರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇವೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 50

स्नातोऽहं चक्रतीर्थे तु करिष्ये भोजनं विभो । तस्मात्स्नापय गोविंद नियमं सफलं कुरु

ಹೇ ವಿಭೋ! ಚಕ್ರತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನಾನು ಭೋಜನ ಮಾಡುವೆನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇ ಗೋವಿಂದಾ! ನನ್ನನ್ನು ಸ್ನಾನಗೊಳಿಸಿ, ನನ್ನ ನಿಯಮವ್ರತವನ್ನು ಫಲವಂತಗೊಳಿಸು।

Verse 51

तव प्रसादात्स्नात्वाऽहं भुक्त्वा च प्रीतमानसः । प्रतिज्ञां सफलां कृत्वा विचरिष्ये महीमिमाम्

ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಾನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಸಂತೋಷಚಿತ್ತದಿಂದ ಭೋಜನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಸಫಲಗೊಳಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವೆನು.