Adhyaya 14

Verse 1

श्रीप्रह्राद उवाच । संत्यनेकानि तीर्थानि बह्वाश्चर्यकराणि च । प्राप्ते कलियुगे घोरे तानि पुप्लुविरेर्णवे

ಶ್ರೀಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದನು—ಅನೇಕ ತೀರ್ಥಗಳಿವೆ, ಅನೇಕವು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಫಲ ನೀಡುವವು; ಆದರೆ ಘೋರ ಕಲಿಯುಗ ಬಂದಾಗ ಅವು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವು।

Verse 2

उद्देशतो मया विप्राः कीर्त्यमाना निबोधत । संक्षेपतो विप्रवरा यथा तेषां च याः क्रियाः

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ನಾನು ಸೂಚನಾರೂಪವಾಗಿ ಕೀರ್ತಿಸುವುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿರಿ. ಹೇ ವಿಪ್ರವರರೇ, ಅವುಗಳ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೂ ಅವುಗಳಿಗೆ ನಡೆಯುವ ವಿಧಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನೂ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 3

संहृत्य च भुवो भारं साधू न्संस्थाप्य सत्पथे । द्वारवत्यामगात्कृष्णो वृष्णिसंघैः समावृतः

ಭೂಮಿಯ ಭಾರವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಸಾಧುಗಳನ್ನು ಸತ್ಪಥದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ವೃಷ್ಣಿಸಂಘಗಳಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ದ್ವಾರವತಿಗೆ ಹೋದನು।

Verse 4

दर्शनार्थं तदा ब्रह्मा दैवतैः परिवारितः । वरुणो यमवित्तेशौ सूर्य्याचन्द्रमसौ तथा

ಆಗ ದರ್ಶನಾರ್ಥವಾಗಿ ದೇವಗಣಗಳಿಂದ ಪರಿವೃತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಬಂದನು; ಜೊತೆಗೆ ವರುಣ, ಯಮ, ಧನಾಧಿಪ ಕುಬೇರ ಹಾಗೂ ಸೂರ್ಯ-ಚಂದ್ರರೂ ಬಂದರು.

Verse 5

आगत्य सह कृष्णेन कार्यं संसाध्य चात्मनः । वेधाश्चक्रे तदा तीर्थं स्वनाम्ना कीर्तितं भुवि

ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ ವೆಧಾ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಆಗ ತನ್ನ ನಾಮದಿಂದ ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 6

ब्रह्मकुण्डमिति ख्यातं सर्वपापहरं शुभम् । तत्तीरे स्थापयामास सहस्रकिरणं प्रभुम्

ಅದು ‘ಬ್ರಹ್ಮಕುಂಡ’ವೆಂದು ಖ್ಯಾತಿಯಾಯಿತು—ಶುಭವೂ ಸರ್ವಪಾಪಹರವೂ. ಅದರ ತೀರದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಹಸ್ರಕಿರಣ ಪ್ರಭು (ಸೂರ್ಯ)ನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರು.

Verse 7

मूलं सुराणां हि किल ब्रह्मा लोकपितामहः । तेन संस्थापितं यस्मान्मूल स्थानमिति स्मृतम्

ನಿಜಕ್ಕೂ ಲೋಕಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವತೆಗಳ ಮೂಲವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಅವನಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದುದರಿಂದ ಇದು ‘ಮೂಲಸ್ಥಾನ’ವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Verse 8

ब्रह्मतीर्थं तु तद्दृष्ट्वा चन्द्रश्चक्रे ततः सरः । तडागं चन्द्रनाम्ना वै सर्वपापप्रणाशनम्

ಆ ಬ್ರಹ್ಮತೀರ್ಥವನ್ನು ನೋಡಿ ಚಂದ್ರನು ಆಗ ಒಂದು ಸರೋವರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ಚಂದ್ರನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಆ ತಡಾಗವು ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಣಾಶಕವಾಗಿದೆ.

Verse 9

तं दृष्ट्वा तेजसा युक्तं संहृष्टाः सुरसत्तमाः । ऊचुस्ते लोकस्रष्टारं शृणुष्व वचनं हि नः

ಅವನನ್ನು ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಕಂಡು ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠರು ಹರ್ಷಿಸಿದರು. ಅವರು ಲೋಕಸ್ರಷ್ಟನಿಗೆ—“ನಮ್ಮ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳು” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

Verse 10

योऽत्र स्नानं प्रकुरुते पितॄन्संतर्पयिष्यति । पूजयिष्यति देवेशं मूलस्थानं सुरर्षभ

ಹೇ ದೇವವೃಷಭ! ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು ಪಿತೃಗಳನ್ನು ತರ್ಪಣದಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಮೂಲಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ದೇವೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವನು.

Verse 11

सर्वपापविनिर्मुक्तो धनधान्यसमन्वितः । सप्तम्यां माघमासस्य शुक्लपक्षे द्विजर्षभाः । योऽत्र स्नानं प्रकुरुते मानवो भक्तिसंयुतः

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಮಾಘಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಸಪ್ತಮಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ಮಾನವನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಧನಧಾನ್ಯಸಂಪನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 12

मूलस्थानं च देवेश संस्नाप्य प्रविलेपयेत् । पूजयिष्यति वस्त्राद्यैः स्वशक्त्या भूषणैस्तथा

ಹೇ ದೇವೇಶ್ವರಾ! ಮೂಲಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ (ದೇವಮೂರ್ತಿಯನ್ನು) ಸ್ನಾನಗೊಳಿಸಿ ಲೇಪನ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ವಸ್ತ್ರಾದಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಆಭರಣಗಳಿಂದಲೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 13

पुष्पधूपादिभिश्चैव नैवेद्येन च मानवः । सर्वान्कामानवाप्नोति ब्रह्मलोकं स गच्छति

ಪುಷ್ಪ, ಧೂಪಾದಿಗಳಿಂದಲೂ ನೈವೇದ್ಯದಿಂದಲೂ ಮಾನವನು ಸರ್ವ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಗಮಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 14

सावित्रीं च ततो दृष्ट्वा ब्रह्मणा स्थापितां च वै । कृत्वा चायतनं दिव्यं स्वां मूर्तिं सन्निवेश्य च । नाम चक्रे तदा देव्याः स्वयं तस्याः पितामहः

ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತಳಾದ ಸಾವಿತ್ರೀ ದೇವಿಯನ್ನೂ ನೋಡಿ, ಅವನು ದಿವ್ಯಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ತನ್ನ ಸ್ವಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು; ಆಗ ಸ್ವಯಂ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಆ ದೇವಿಗೆ ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದನು।

Verse 15

यः पश्यति स्वयं भक्त्या कृष्णं दृष्ट्वा जगत्पतिम् । सावित्रीं स सुखी भूत्वा सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ಯಾರು ಸ್ವಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಗತ್ಪತಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿ, ಸಾವಿತ್ರೀ ದೇವಿಯನ್ನೂ ದರ್ಶಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಸುಖಿಯಾಗಿದ್ದು ಎಲ್ಲ ಅಭೀಷ್ಟಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 16

आयुरारोग्यमैश्वर्य्यं पुत्रसन्तानमेव च । न दौर्भाग्यं भवेत्तस्य न दारिद्यं न मूर्खता । न च व्याधिभयं तस्य यः पश्यति विधिं नरः

ವಿಧಿ (ಬ್ರಹ್ಮ)ಯನ್ನು ದರ್ಶಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಆಯುಸ್ಸು, ಆರೋಗ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಪುತ್ರಸಂತಾನ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ; ಅವನಿಗೆ ದುರ್ಭಾಗ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ, ದಾರಿದ್ರ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ, ಮೂರ್ಖತೆಯೂ ಇಲ್ಲ, ರೋಗಭಯವೂ ಇಲ್ಲ।

Verse 17

गत्वा संस्नापयेद्देवीं कुंकुमेन कुसुंभकैः । संछाद्य वस्त्रैः संपूज्य पुष्पैर्नानाविधै स्तथा

ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಕುಂಕುಮ ಮತ್ತು ಕುಸುಂಭ (ಸಾಫ್‌ಫ್ಲವರ್)ದಿಂದ ಸ್ನಾನಗೊಳಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಿ, ನಾನಾವಿಧ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 18

नैवेद्यफलतांबूलग्रीवासूत्रकदीपकैः । संपूज्य परया भक्त्या यात्रां च सफला लभेत्

ನೈವೇದ್ಯ, ಫಲ, ತಾಂಬೂಲ, ಹಾರ/ಮಾಲೆ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತ (ಸೂತ್ರ) ಮತ್ತು ದೀಪಗಳಿಂದ ಪರಮಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಅವನ ಯಾತ್ರೆ ನಿಜವಾಗಿ ಸಫಲವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 19

न वैधव्यं न दौर्भाग्यं न वंध्या न मृतप्रजा । विधिर्दृष्टो नरैर्यैस्तु कुले तेषां प्रजायते

ವಿಧಿ (ಬ್ರಹ್ಮ) ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ ನರರ ಕುಲದಲ್ಲಿ ವಿಧವತ್ವವಿಲ್ಲ, ದುರ್ಭಾಗ್ಯವಿಲ್ಲ, ವಂಧ್ಯತ್ವವಿಲ್ಲ, ಸಂತಾನನಾಶವೂ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 20

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन विधिं पश्येत्सुभावतः । परितुष्टो भवेत्कृष्णो यात्रा च सफला भवेत्

ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೂ ಶುದ್ಧಭಾವದಿಂದಲೂ ವಿಧಿ (ಬ್ರಹ್ಮ) ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು; ಆಗ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಪರಮ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಯಾತ್ರೆಯೂ ಸಫಲವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 21

प्रह्लाद उवाच । ब्रह्मणा स्थापितं दृष्ट्वा सरः परमशोभनम् । इन्द्रश्चक्रे महाभागः सरः परमशोभनम्

ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದನು—ಬ್ರಹ್ಮನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಪರಮಶೋಭನ ಸರೋವರವನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾಭಾಗ ಇಂದ್ರನೂ ಅಲ್ಲಿ ಪರಮಶೋಭನ ಸರೋವರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು।

Verse 22

स्थापयामास देवेशो लिंगमप्रतिमौजसम् । तस्मिन्स्नात्वा च लभते यस्मादिन्द्रपदं नरः

ದೇವೇಶನು (ಇಂದ್ರನು) ಅಪರಿಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನರನು ಇಂದ್ರಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 23

तस्मादिन्द्रपदं नाम सुप्रसिद्धं धरातले । इन्द्रेण स्थापितं लिंगं यस्माद्भावनया सह । प्रसिद्धमिंद्रनाम्ना वा इन्द्रेश्वरमिति स्मृतम्

ಆದ್ದರಿಂದ ‘ಇಂದ್ರಪದ’ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಇಂದ್ರನು ಭಕ್ತಿಭಾವದೊಂದಿಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಲಿಂಗವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅದು ಇಂದ್ರನ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿ ‘ಇಂದ್ರೇಶ್ವರ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 24

यस्य प्रसिद्धिरतुला वृद्धिलिंगमिति द्विजाः । यस्य दर्शनमात्रेण मुच्यते सर्वपातकैः

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ‘ವೃದ್ಧಿಲಿಂಗ’ವೆಂದು ಅತುಲವಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಅದರ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಸರ್ವ ಪಾತಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 25

पितॄणामक्षया तृप्तिर्जायते द्विजसत्तमाः । अष्टम्यां च चतुर्द्दश्यां स्नात्वा चेन्द्रपदे नरः

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಅಷ್ಟಮೀ ಹಾಗೂ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅಕ್ಷಯ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ನರನು ಇಂದ್ರಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 26

इन्द्रेश्वरं च संपूज्य याति मुक्तिपदं नरः । विशेषतस्तु संपूज्यो मकरस्थे दिवाकरे

ಇಂದ್ರೇಶ್ವರನನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಸಂಪೂಜಿಸಿದರೆ ನರನು ಮುಕ್ತಿಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಸೂರ್ಯನು ಮಕರಸ್ಥನಾಗಿರುವಾಗ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪೂಜ್ಯನು।

Verse 27

उत्तरायणसंक्रांतौ लिंगपूरणकेन हि । शिवरात्रौ विशेषेण संपूज्य उमया सह । रात्रौ जागरणं कृत्वा परमं लोकमाप्नुयात्

ಉತ್ತರಾಯಣ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಲಿಂಗಪೂರಣ ವಿಧಿಯಿಂದ, ಹಾಗೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶಿವರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಶಿವನನ್ನು ಸಂಪೂಜಿಸಿ, ರಾತ್ರಿಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿದವನು ಪರಮ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 28

प्रह्लाद उवाच । ब्रह्मतीर्थं च तद्दृष्ट्वा तथा शक्रसरोभवम् । दर्शयन्विष्णुना सार्द्धमेकरूपत्वमाप्नुयात्

ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದನು— ಬ್ರಹ್ಮತೀರ್ಥವನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ಜನಿತ ಸರೋವರವನ್ನೂ ದರ್ಶಿಸಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ದರ್ಶಿಸುವವನು ಏಕರೂಪತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 29

सरश्चकार देवेशो भगवान्पार्वतीपतिः । सुमृष्टनिर्मलजलं नलिनीदलशोभितम्

ದೇವೇಶ್ವರನಾದ ಭಗವಾನ್ ಪಾರ್ವತೀಪತಿಯಾದವನು ಒಂದು ಸರೋವರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ಅದರ ಜಲವು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ವಚ್ಛ, ನಿರ್ಮಲವಾಗಿದ್ದು, ಕಮಲದಳಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 30

उत्पलैः सर्वतश्छन्नं सरः सारसशोभितम् । तदगाधजलं दृष्ट्वा स्वयमेव पिनाकधृक् । सब्रह्मविष्णुना सार्द्धं स्नातस्तत्र वृषध्वजः

ಆ ಸರೋವರವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೀಲಕಮಲಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದ್ದು, ಹಂಸಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು. ಅದರ ಆಳವಾದ ಜಲವನ್ನು ಕಂಡು ಪಿನಾಕಧಾರಿ ವೃಷಧ್ವಜ ಶಿವನು ಸ್ವತಃ ಬ್ರಹ್ಮ-ವಿಷ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದನು.

Verse 31

ते देवास्तत्सरो दृष्ट्वा ब्रह्मविष्णुसुराऽसुराः । ऊचुः सर्वे सुसंहृष्टा वीक्षंतः पार्वतीपतिम्

ಆ ಸರೋವರವನ್ನು ಕಂಡು ಬ್ರಹ್ಮ-ವಿಷ್ಣು, ದೇವರುಗಳು ಹಾಗೂ ಅಸುರರು—ಎಲ್ಲರೂ ಪಾರ್ವತೀಪತಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ಪರಮ ಹರ್ಷಗೊಂಡು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 32

यस्मात्कृतमिदं देवा ईश्वरेण महत्सरः । महादेव सरोनाम सुप्रसिद्धं भविष्यति

ಹೇ ದೇವರೆ! ಈ ಮಹಾ ಸರೋವರವನ್ನು ಈಶ್ವರನೇ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಇದು ‘ಮಹಾದೇವ-ಸರಃ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಬಹುಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗುವುದು.

Verse 33

योऽत्र स्नानं प्रकुरुते पितॄणां तर्पणं तथा । श्राद्धं पितॄणां भक्त्या च स गच्छेत्परमां गतिम्

ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಿತೃ-ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 34

सुप्रसन्ना भविष्यन्ति सर्वे देवा न संशयः । दर्शनात्पापनिर्मुक्तो महादेवसरस्य च

ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗುವರು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಮಹಾದೇವ-ಸರಸ್ಸಿನ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದ ಪಾಪವಿಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 35

महेशस्य च तद्दृष्ट्वा सरः परमशोभनम् । चकार पार्वती तत्र सरश्चाप्रतिमं तथा

ಮಹೇಶನ (ಶಿವನ) ಆ ಪರಮಶೋಭನ ಸರಸ್ಸನ್ನು ನೋಡಿ ಪಾರ್ವತಿಯೂ ಅಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಅಪೂರ್ವ ಪವಿತ್ರ ಸರಸ್ಸನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದಳು.

Verse 36

गौरीसर इति ख्यातं सर्वपापप्रणाशनम् । तत्र स्नात्वा नरो भक्त्या न दुर्गतिमवाप्नुयात्

ಇದು ‘ಗೌರೀ-ಸರಸ್ಸು’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದಿದ್ದು ಸರ್ವಪಾಪನಾಶಕ. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನರನು ದುರ್ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 37

न दौर्भाग्यं स्त्रियश्चैव न वैधव्यं कदाचन । स्नात्वा गौरीतीर्थवरे सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯವಿಲ್ಲ, ಎಂದಿಗೂ ವೈಧವ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗೌರೀ-ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳೂ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 38

वरुणश्च ततो दृष्ट्वा पुण्यान्यायतनानि च । चकार च सरो दिव्यं विष्णुभक्तिसमन्वितः

ನಂತರ ವರುಣನು ಆ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮನ್ವಿತನಾಗಿ, ಒಂದು ದಿವ್ಯ ಸರಸ್ಸನ್ನೂ ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

Verse 39

नाम्ना वरुणपदं तच्च पापक्षयकरं भुवि । नभस्ये पौर्णमास्यां च संतर्प्य पितृदेवताः

ಆ ತೀರ್ಥವು ‘ವರುಣಪದ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಪಕ್ಷಯವನ್ನು ಮಾಡುವದು. ನಭಸ್ಯ ಮಾಸದ ಪೌರ್ಣಮಿಯಲ್ಲಿ ಪಿತೃದೇವತೆಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿ…

Verse 40

श्राद्धं कृत्वा विधानेन पितॄणां श्रद्धयान्वितः । उत्तमं लोकमाप्नोति यत्र गत्वा न शोचति

ವಿಧಿಯಂತೆ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪಿತೃಗಳ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿದವನು ಉತ್ತಮ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಶೋಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 41

प्रदद्यादुदकुम्भांश्च दध्योदनसमन्वितान् । गाश्च वासांसि रत्नानि विष्णुर्मे प्रीयतामिति

ದಧ್ಯೋದನಸಹಿತ ಜಲಕುಂಭಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಗೋವುಗಳು, ವಸ್ತ್ರಗಳು, ರತ್ನಗಳನ್ನೂ ನೀಡಿ—‘ವಿಷ್ಣು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ’ ಎಂದು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 42

सरो दृष्ट्वा जलेशस्य सरश्चक्रे धनेश्वरः । यक्षाधिपसरोनाम सुप्रसिद्धं धरातले

ಜಲಾಧಿಪತಿ (ವರುಣ) ಯ ಸರೋವರವನ್ನು ನೋಡಿ ಧನೇಶ್ವರ (ಕುಬೇರ) ಮತ್ತೊಂದು ಸರೋವರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ಅದು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ‘ಯಕ್ಷಾಧಿಪ-ಸರೋವರ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

Verse 43

तथा तत्र नरो भक्त्या संपूज्य पितृदेवताः । सर्वान्कामानवाप्नोति दद्याद्वस्त्रद्विजातये

ಅದೇ ರೀತಿ ಅಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಿತೃದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ದ್ವಿಜನಿಗೆ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ) ವಸ್ತ್ರದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 44

प्रह्लाद उवाच । विष्णुं वरप्रदं श्रुत्वा भ्रातॄणां ब्रह्मनंदनाः । मंदाकिनी वसिष्ठेन समानीता धरातले

ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಹೇಳಿದನು—ವಿಷ್ಣು ವರಪ್ರದನೆಂದು ಕೇಳಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರರು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ವಸಿಷ್ಠನ ಮೂಲಕ ಮಂದಾಕಿನಿಯನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿಸಿದರು।

Verse 45

अम्बरीषादयः सर्व आजग्मुः कृष्णपालिताम् । द्वारवत्यां च ते दृष्ट्वा गोमतीं सागरंगमाम्

ಅಂಬರೀಷಾದಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಕೃಷ್ಣರಕ್ಷಿತ ದ್ವಾರವತಿಗೆ ಬಂದರು; ಅಲ್ಲಿ ಸಾಗರವನ್ನು ಸೇರುವ ಗೋಮತೀ ನದಿಯನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡಿದರು।

Verse 46

तीर्थानि देवतानां च पुण्यान्यायतनानि च । तीर्थं पंचनदं चक्रुः प्रजानां पतयस्तथा

ಅವರು ದೇವತೆಗಳ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನೂ ಪುಣ್ಯಾಲಯಗಳನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು; ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳು ಎಲ್ಲರ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ‘ಪಂಚನದ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು।

Verse 47

पंच नद्यः समाहूतास्तत्राऽजग्मुः सुरान्विताः । मरीचये गोमती च लक्ष्मणा चात्रये तथा

ಆಹ್ವಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಐದು ನದಿಗಳು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದವು; ಮರೀಚಿಗಾಗಿ ಗೋಮತೀ, ಹಾಗೆಯೇ ಅತ್ರಿಗಾಗಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣಾ ಬಂದಳು।

Verse 48

चंद्रभागा चांगिरसे पुलहाय कुशावती । पावनार्थं जांबवती जगाम क्रतवे तथा

ಆಂಗಿರಸನಿಗಾಗಿ ಚಂದ್ರಭಾಗಾ, ಪುಲಹನಿಗಾಗಿ ಕುಶಾವತೀ ಬಂದಳು; ಪಾವನಾರ್ಥವಾಗಿ ಜಾಂಬವತೀ ಕೂಡ ಕ್ರತುವಿಗಾಗಿ ತೆರಳಿದಳು।

Verse 49

तासु स्नात्वा महाभागा ब्रह्मपुत्रा यशस्विनः । नाम तस्य तदा चक्रुः पंचनद्यश्च तापसाः

ಆ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳೂ ಯಶಸ್ವಿಗಳೂ ಆದ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ತಪಸ್ವಿಗಳು ಆಗ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ‘ಪಂಚನದಿ’ ಎಂಬ ನಾಮವನ್ನು ಇಟ್ಟರು.

Verse 50

तस्मात्पंचनदं तीर्थं सर्वपापप्रणाशनम् । स्नातव्यं तत्र मनुजैः स्वर्गमोक्षार्थिभिस्तदा

ಆದ್ದರಿಂದ ‘ಪಂಚನದ’ ತೀರ್ಥವು ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವ ಮನುಷ್ಯರು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 51

तत्र गत्वा सुनियतो गृहीत्वार्घ्यं फलेन हि । मंत्रेणानेन वै विप्रा दद्यादर्घ्यं विधानतः

ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ನಿಯಮದಿಂದ, ಫಲದೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 52

ब्रह्मपुत्रैः समानीताः पंचैताः सरितां वराः । गृह्णंत्वर्घ्यमिमं देव्यः सर्वपापप्रशांतये

ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರರು ಇಲ್ಲಿ ತಂದಿರುವ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಈ ಐದು ದೇವಿಯರೇ—ಸರ್ವಪಾಪಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಈ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರಿ.

Verse 53

इत्यर्घ्यमन्त्रः । स्नानं कृत्वा विधानेन पितॄन्संतर्प्पयेन्नरः । श्राद्धं कुर्य्याद्विधानेन श्रद्भया परया युतः

ಇಂತಿ ಅರ್ಘ್ಯಮಂತ್ರಃ. ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಮನುಷ್ಯನು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ನೀಡಬೇಕು; ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 54

पंचरत्नं ततो देयं सप्तधान्यं द्विजातये । दीनांधकृपणानां च दानं दद्यात्स्वशक्तितः

ಅನಂತರ ದ್ವಿಜಾತಿಗೆ ‘ಪಂಚರತ್ನ’ ಹಾಗೂ ‘ಸಪ್ತಧಾನ್ಯ’ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ದೀನರು, ಅಂಧರು, ಕೃಪಣ-ದರಿದ್ರರಿಗೆ ಸ್ವಶಕ್ತಿಯಂತೆ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 55

सर्वान्कामानवाप्नोति विष्णुलोकं स गच्छति । पुत्रपौत्रसमायुक्तः परं सुखमवाप्नुयात्

ಅವನು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ವಿಷ್ಣುಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಪರಮ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 56

प्रेतयोनिं गता ये च ये च कीटत्वमागताः । सर्वे ते मुक्तिमायांति पितरस्त्रिकुलोद्भवाः

ಪ್ರೇತಯೋನಿಗೆ ಹೋದವರೂ, ಕೀಟತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದವರೂ—ತ್ರಿಕುಲೋದ್ಭವ ಆ ಪಿತೃಗಳೆಲ್ಲರೂ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 57

श्रुत्वाऽध्यायमिमं पुण्यं शिवलोके च मोदते । सर्वपाप विनिर्मुक्तः स याति परमं पदम्

ಈ ಪುಣ್ಯ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।