Adhyaya 8

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ भद्रकर्णं महाह्रदम् । त्रिनेत्राभाः शिला यत्र दृश्यंतेऽद्यापि भूरिशः

ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ನಂತರ ಭದ್ರಕರ್ಣವೆಂಬ ಮಹಾಹ್ರದಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ತ್ರಿನೇತ್ರನಂತೆ ಕಾಣುವ ಅನೇಕ ಶಿಲೆಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 2

तस्यैव पश्चिमे भागे लिंगमस्ति पिनाकिनः । यं दृष्ट्वा मानवस्तत्र त्रिनेत्रसदृशो भवेत्

ಅದೇ ಹ್ರದದ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪಿನಾಕಧಾರಿ ಪ್ರಭುವಿನ ಲಿಂಗವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನು ತ್ರಿನೇತ್ರನ ಸಾದೃಶ್ಯ (ಶಿವಾನುಗ್ರಹಯುಕ್ತ)ನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 3

भद्रकर्णगणोनाम पुरासीच्छिववल्लभः । तेनात्र स्थापितं लिंगं ह्रदश्चैव विनिर्मितः

ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭದ್ರಕರ್ಣನೆಂಬ ಗಣನೊಬ್ಬನಿದ್ದನು, ಶಿವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನು; ಅವನೇ ಇಲ್ಲಿ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಈ ಹ್ರದವನ್ನೂ ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

Verse 4

केनचित्त्वथ कालेन संग्रामे दानवैः सह । युयुधे पुरतः शंभोर्नानागणसमन्वितः

ನಂತರ ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದಾನವರೊಂದಿಗೆ ನಡೆದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಶಂಭುವಿನ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು.

Verse 5

नष्टे स्कंदे हते सैन्ये वीरभद्रे पराजिते । गतास्ते भयसंत्रस्ता महाकाले विनिर्जिते

ಸ್ಕಂದನು ಅಂತರ್ದಾನವಾದಾಗ, ಸೇನೆ ಹತನಾದಾಗ, ವೀರಭದ್ರನು ಪರಾಜಿತನಾದಾಗ ಮತ್ತು ಮಹಾಕಾಲನು ಜಯಿಸಿದಾಗ—ಆ ದಾನವರು ಭಯಸಂತ್ರಸ್ತರಾಗಿ ಓಡಿ ಹೋದರು।

Verse 6

बलवान्नमुचिर्नाम दानवो बलवत्तरः । खड्गचर्मधरः शीघ्रं महेश्वरमुपाद्रवत्

ನಮುಚಿ ಎಂಬ ಅತಿಬಲಿಷ್ಠ ದಾನವನು, ಇತರರಿಗಿಂತಲೂ ಬಲವಂತನು, ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಚರ್ಮ (ಢಾಲ) ಧರಿಸಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮಹೇಶ್ವರನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಧಾವಿಸಿದನು।

Verse 7

भद्रकर्णस्तु तं दृष्ट्वा दानवं तदनंतरम् । पतंतं संमुखस्तस्य तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत्

ಭದ್ರಕರ್ಣನು ಆ ದಾನವನನ್ನು ಕಂಡ ತಕ್ಷಣ, ಧಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದವನ ಎದುರಿಗೆ ನಿಂತು—“ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು!” ಎಂದು ಕೂಗಿದನು।

Verse 8

छित्त्वाऽसिमसिना तस्य चर्म चापि महाबलः । स्तनयोरंतरे दैत्यं कोपाविष्टोऽहनन्नृप

ಓ ರಾಜನೇ! ಆ ಮಹಾಬಲವಂತನು ಕೋಪಾವಿಷ್ಟನಾಗಿ ತನ್ನ ಖಡ್ಗದಿಂದ ಅವನ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಅವನ ಚರ್ಮ (ಢಾಲ)ವನ್ನೂ ಚೀರಿ, ದೈತ್ಯನನ್ನು ಸ್ತನಗಳ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದನು।

Verse 10

अथासौ निहतस्तेन प्रविश्य विपुलं तमः । निपपात महीपृष्ठे वायुभग्न इव द्रुमः । वधं प्राप्तस्तु दैत्योऽसौ नत्वा हरमसौ स्थितः । सत्ये स्थितं च तं दृष्ट्वा ततस्तुष्टो महेश्वरः

ಅನಂತರ ಅವನಿಂದ ಹತನಾದ ಆ ದೈತ್ಯನು ವಿಶಾಲ ಅಂಧಕಾರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಗಾಳಿಯಿಂದ ಮುರಿದ ಮರದಂತೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದನು. ಮರಣವನ್ನು ಪಡೆದರೂ ಅವನು ಹರನಿಗೆ (ಶಿವನಿಗೆ) ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ವಿನಯದಿಂದ ನಿಂತನು. ಅವನು ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಮಹೇಶ್ವರನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು।

Verse 11

श्रीभगवानुवाच । तव वीर्येण संतुष्टो धर्मेण च विशेषतः । वरं वरय भद्रं ते नित्यं यो हृदये स्थितः

ಶ್ರೀಭಗವಾನು ನುಡಿದನು—ನಿನ್ನ ವೀರ್ಯದಿಂದ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಧರ್ಮಾಚರಣೆಯಿಂದ. ವರವನ್ನು ಬೇಡು; ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ—ನಾನು ನಿತ್ಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು.

Verse 12

भद्रकर्णं उवाच । यन्मया स्थापितं लिंगमर्बुदे सुरसत्तम । अत्रास्तु तव सांनिध्यं ह्रदेऽस्मिंश्च स्थिरो भव

ಭದ್ರಕರ್ಣನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠ! ಅರ್ಬುದದಲ್ಲಿ ನಾನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಈ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ ಇರಲಿ; ಈ ಪವಿತ್ರ ಹ್ರದದಲ್ಲಿಯೂ ನೀನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರು.

Verse 13

श्रीभगवानुवाच । माघमासे चतुर्द्दश्यां कृष्णपक्षे सदा मम । सांनिध्यं च विशेषेण ह्रदे लिंगे भविष्यति

ಶ್ರೀಭಗವಾನು ನುಡಿದನು—ಮಾಘಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ನನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಈ ಹ್ರದದಲ್ಲೂ ಈ ಲಿಂಗದಲ್ಲೂ ಪ್ರಕಟವಾಗುವುದು.

Verse 14

भद्रकर्णह्रदे स्नात्वा त्रिनेत्रं यः समाहितः । द्रक्ष्यते स तु मे स्थानं शाश्वतं यास्यति धुवम्

ಭದ್ರಕರ್ಣ ಹ್ರದದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ತ್ರಿನೇತ್ರನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು ನನ್ನ ಧಾಮವನ್ನು ಕಾಣುವನು; ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶಾಶ್ವತ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.

Verse 15

तस्मात्सर्वत्र यत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत् । पूजयित्वा च तल्लिंगं शिवलोकं स गच्छति

ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅವನು ಶಿವಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವನು.