
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಪುಲಸ್ತ್ಯ ಋಷಿ ರಾಜಶ್ರೋತರಿಗೆ ಗಂಗಾಧರ ಎಂಬ ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯಪ್ರದ ತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ತೀರ್ಥವು ‘ಸುಪುಣ್ಯ’ ಹಾಗೂ ‘ವಿಮಲ ಜಲ’ ಹೊಂದಿದುದೆಂದು ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಅದರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವು ಶೈವ ದಿವ್ಯಾವಿರ್ಭಾವಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಹರಿ/ಶಿವನು ಅಚಲೇಶ್ವರ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಆಕಾಶದಿಂದ ಇಳಿಯುವ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆ ಧರಣ-ಕೃಪೆಯಿಂದ ಸ್ಥಳವು ಪವಿತ್ರವಾಯಿತು. ಅಷ್ಟಮಿ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಹಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದುರ್ಲಭವಾದ ಪರಮ ಪದವು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಫಲಶ್ರುತಿ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ.
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । गंगाधरं ततो गच्छेत्सुपुण्यं विमलोदकम् । येन गंगा धृता राजन्निपतन्ती नभस्तलात्
ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ ಗಂಗಾಧರ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ನೀರು ನಿರ್ಮಲವೂ ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರವೂ ಆಗಿದೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಯಾರು ಧರಿಸಿದರು ಅವರೇ.
Verse 2
आहूता देव देवेन ह्यचलेश्वररूपिणा । हरेण रभसा राजन्यत्पुरा कथितं तव
ಓ ರಾಜನೇ, ದೇವದೇವನಾದ ಹರಿಯು ಅಚಲೇಶ್ವರರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಹಿಂದೆ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆ, ಗಂಗೆಯನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು.
Verse 3
तत्र यः कुरुते स्नानमष्टम्यां च समाहितः । स गच्छेत्परमं स्थानं देवै रपि सुदुर्लभम्
ಅಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಮಿಯಂದು ಸಮಾಹಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅದು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭ.
Verse 61
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयऽर्बुदखण्डे गंगाधरतीर्थमाहात्म्य वर्णनंनामैकषष्टितमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೂರನೇ ಅರ್ಬುದಖಂಡದಲ್ಲಿ ‘ಗಂಗಾಧರತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ ವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಅರವತ್ತೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.