Adhyaya 6

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ वसिष्ठं तपसां निधिम् । यं दृष्ट्वा मानवः सम्यक्कृतार्थत्वमवाप्नुयात्

ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು—ನಂತರ, ಓ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ, ತಪಸ್ಸಿನ ನಿಧಿಯಾದ ವಸಿಷ್ಠನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅವನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಮಾನವನು ನಿಜವಾಗಿ ಕೃತಾರ್ಥನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 2

तत्रास्ति जलसम्पूर्णं कुण्डं पापहरं नृणाम् । तस्मिन्कुण्डे नृपश्रेष्ठ वसिष्ठेन महात्मना

ಅಲ್ಲಿ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಒಂದು ಕುಂಡವಿದೆ; ಅದು ಜನರ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹರಣಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆ ಕುಂಡದಲ್ಲಿ, ಓ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ, ಮಹಾತ್ಮ ವಸಿಷ್ಠನಿಂದ…

Verse 3

गोमती च समानीता तपसा नृपसत्तम । तत्र स्नातो नरः सम्यक्पातकै र्विप्रमुच्यते

ಓ ನೃಪಸತ್ತಮ, ತಪಸ್ಸಿನ ಬಲದಿಂದ ಗೋಮತೀ ನದಿಯನ್ನೂ ಅಲ್ಲಿ ತರಲಾಯಿತು; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 4

ऋषिधान्येन यस्तत्र श्राद्धं नृप समाचरेत् । स पितृंस्तारयेत्सर्वान्पक्षयोरुभयोरपि

ಹೇ ರಾಜನೇ! ಅಲ್ಲಿ ಋಷಿಧಾನ್ಯದಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು ಶುಕ್ಲ‑ಕೃಷ್ಣ ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿಯೂ ತನ್ನ ಸಮಸ್ತ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ತಾರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 5

अत्र गाथा पुरा गीता नारदेन महात्म ना । स्नात्वा पुण्योदके तत्र दृष्ट्वा तं मुनिसत्तमम्

ಇಲ್ಲಿ ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮ ನಾರದರು ಒಂದು ಗಾಥೆಯನ್ನು ಹಾಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯೋದಕದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಆ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದರು।

Verse 6

किं गयाश्राद्धदानेन किमन्यैर्मखविस्तरैः । वसिष्ठस्याश्रमं प्राप्य यः श्राद्धं कुरुते नरः । स पितॄंस्तारयेत्सर्वानात्मना नृपसत्तम

ಗಯೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧದಾನ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಏನು ಅಗತ್ಯ? ಇತರ ವಿಶಾಲ ಯಜ್ಞಗಳೇಕೆ? ಹೇ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ವಸಿಷ್ಠಾಶ್ರಮವನ್ನು ತಲುಪಿ ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವವನು ತನ್ನ ಪುಣ್ಯಬಲದಿಂದಲೇ ಸಮಸ್ತ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ತಾರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 7

तत्रैवारुंधती साध्वी वसिष्ठस्य समीपतः । पूजनीया विशेषेण सर्वकामप्रदा नृणाम्

ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಸಿಷ್ಠನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ವಿ ಅರುಂಧತಿ ಇದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪೂಜ್ಯಳು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳು ಜನರಿಗೆ ಸರ್ವ ಶುಭಕಾಮಗಳನ್ನೂ ನೀಡುವಳು।

Verse 8

बाल्ये वयसि यत्पापं वार्द्धके यौवनेऽपि वा । वसिष्ठदर्शनात्सद्यो नराणां याति संक्षयम्

ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಯೌವನದಲ್ಲಾಗಲಿ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಲ್ಲಾಗಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಮಾಡಿದ ಯಾವ ಪಾಪವಾದರೂ ವಸಿಷ್ಠನ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 9

दीपं प्रयच्छते यस्तु वसिष्ठाग्रे समाहितः । सुखसौभाग्यसंयुक्तस्तेजस्वी जायते नरः

ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ ವಸಿಷ್ಠರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ದೀಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವವನು ಸುಖ‑ಸೌಭಾಗ್ಯಸಂಪನ್ನನಾಗಿ ತೇಜಸ್ವಿ ಹಾಗೂ ಕೀರ್ತಿವಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 10

उपवासपरो यस्तु तत्रैका रजनीं नयेत् । स याति परमं स्थानं यत्र सप्तर्षयोऽमलाः

ಉಪವಾಸಪರನಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಕಳೆಯುವವನು, ನಿರ್ಮಲ ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು ವಾಸಿಸುವ ಪರಮಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 11

त्रिरात्रिं कुरुते यस्तु वसिष्ठाग्रे समाहितः । स याति च महर्लोकं जरामरणवर्जितः

ವಸಿಷ್ಠರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರನಾಗಿ ತ್ರಿರಾತ್ರ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು, ಜರಾ‑ಮರಣವರ್ಜಿತನಾಗಿ ಮಹರ್ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 12

यस्तु मासोपवासं च वसिष्ठाग्रे करोति च । सोऽपि मुक्तिमवाप्नोति न याति स भवार्णवम्

ವಸಿಷ್ಠರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಸೋಪವಾಸವನ್ನು ಮಾಡುವವನು ಸಹ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಭವಸಾಗರಕ್ಕೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 13

श्रावणस्य सिते पक्षे पौर्णमास्यां समाहितः । ऋषिं तर्पयते यस्तु ब्रह्मलोकं स गच्छति

ಶ್ರಾವಣ ಶುದ್ಧಪಕ್ಷದ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಂದು ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಋಷಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡುವವನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 14

वसिष्ठस्याग्रतो यस्तु गायत्र्यष्टशतं जपेत् । आजन्ममरणात्पापात्सद्यो मुच्येत मानवः

ವಸಿಷ್ಠರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಗಾಯತ್ರೀಮಂತ್ರವನ್ನು ಎಂಟುನೂರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸುವವನು, ಜನ್ಮದಿಂದ ಮರಣದವರೆಗೆ ಸಂಚಿತ ಪಾಪಗಳಿಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 15

वामदेवं यजेत्तत्र यदि श्रद्धासमन्वितः । अग्निष्टोमफलं राजन्सद्यः प्राप्नोति मानवः

ಓ ರಾಜನೇ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ವಾಮದೇವನನ್ನು ಯಜಿಸುವವನು, ತಕ್ಷಣವೇ ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ ಯಾಗದ ಸಮಾನ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 16

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन द्रष्टव्योऽसौ महामुनिः । शुचिभिः श्रद्धया युक्तास्ते यास्यंति परं पदम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಆ ಮಹಾಮುನಿಯನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು. ಶುದ್ಧರಾಗಿದ್ದು ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳವರು ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 17

तस्मात्सर्वात्मना राजन्वामदेवं च पूजयेत्

ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ರಾಜನೇ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಆತ್ಮಭಾವದಿಂದ ವಾಮದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।