
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಪುಲಸ್ತ್ಯ ಋಷಿ ರಾಜನಿಗೆ ಉಪದೇಶರೂಪವಾಗಿ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದಲ್ಲಿರುವ “ಉಮಾ–ಮಹೇಶ್ವರ” ತೀರ್ಥದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ತೀರ್ಥವು ಪರಮ ಪುಣ್ಯಪ್ರದ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಧುಂಧುಮಾರ ಎಂಬ ಭಕ್ತನು ಇದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನೆಂದು ಹೇಳಿ, ಭಕ್ತಿಯ ಸಂಕಲ್ಪವೇ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭಾವವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ। ಆಚರಣೆಯ ಸೂಚನೆ ಸರಳ: ಯಾತ್ರಿಕನು ಉಮಾ–ಮಹೇಶ್ವರ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಶಿವ–ಪಾರ್ವತಿ ದಿವ್ಯ ದಾಂಪತ್ಯವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಫಲಶ್ರುತಿಯಲ್ಲಿ, ಹೀಗೆ ಪೂಜಿಸಿದವನು ಏಳು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು ಶುಭಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । उमामाहेश्वरं गच्छेत्ततो राजन्सुपुण्यदम् । स्थापितं भक्तियुक्तेन धुन्धुमारेण यत्पुरा
ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು—ಅನಂತರ, ಓ ರಾಜನೇ, ಮಹಾಪುಣ್ಯಪ್ರದ ಉಮಾ-ಮಾಹೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅದನ್ನು ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತ ಧುಂಧುಮಾರನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದನು.
Verse 2
दांपत्यं पूजयेद्भक्त्या यस्तत्र मनुजाधिप । सप्त जन्मांतराण्येव न स दौर्भाग्यमाप्नुयात
ಹೇ ಮನುಜಾಧಿಪ! ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದಿವ್ಯ ದಾಂಪತ್ಯವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಏಳು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ।
Verse 58
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्ड उमामाहेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರಿ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ತೃತೀಯ ಅರ್ಬುದಖಂಡದಲ್ಲಿ ‘ಉಮಾಮಾಹೇಶ್ವರತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಅಷ್ಟಪಂಚಾಶತ್ತಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।