Adhyaya 57

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । अवियुक्तवनं गच्छेत्ततः पार्थिवसत्तम । यस्मिन्दृष्टे नरोभीष्टैर्न वियुज्येत कर्हिचित्

ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು—ಅನಂತರ, ಓ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವಿಯುಕ್ತ ವನಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅದನ್ನು ಕಂಡ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಅಭೀಷ್ಟಗಳಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ವಿಯೋಗವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 2

तत्र पूर्वं शची राजन्प्रविष्टा दुःखसंयुता । नहुषेण हृते राज्ये देवेन्द्रस्य महात्मनः

ಅಲ್ಲಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶಚೀ ದುಃಖದಿಂದ ಆವರಿತಳಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು; ನಹುಷನು ಮಹಾತ್ಮನಾದ ದೇವೇಂದ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡಿದಾಗ.

Verse 3

तत्प्रभावात्पुनः प्राप्तो वियुक्तोऽपि शतक्रतुः । ततस्तस्य वरो दत्तो वनस्य हि तया नृप

ಆ ಸ್ಥಳದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ವಿಯುಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ ಶತಕ್ರತು (ಇಂದ್ರ) ಪುನಃ ತನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ನಂತರ, ಓ ನೃಪನೇ, ಶಚೀ ಆ ವನಕ್ಕೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದಳು.

Verse 4

नरो वा यदि वा नारी वियुक्ताऽत्र वने शुभे । प्रियैर्निवास एकस्मिन्रात्रिमेकां वसिष्यति

ಪುರುಷನಾಗಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಲಿ, ಪ್ರಿಯವಿಯೋಗದಿಂದ ದುಃಖಿತನಾದರೆ, ಈ ಶುಭ ವನದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ರಾತ್ರಿಯಷ್ಟೇ ವಾಸಿಸಿದರೂ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ವಾಸಿಸುವ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ/ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ.

Verse 5

स तेन लभते संगं भूय एव यथा मया । प्रियैः स लभते वासमेकरात्रं वसन्नृप

ಆ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮ/ವ್ರತದಿಂದ ಅವನು ಮತ್ತೆ ನಾನು ಪಡೆದಂತೆಯೇ ಸಂಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಾತ್ರಿಯಷ್ಟೇ ವಾಸಿಸಿದರೂ ಪ್ರಿಯರ ನಡುವೆ ವಾಸಫಲವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

Verse 6

फलदानं प्रशंसंति तत्र ब्राह्मणसत्तमाः । वंध्यानां च विशेषेण यतः पुत्रफलं लभेत्

ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸತ್ತಮರು ಫಲದಾನವನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದರಿಂದ ಪುತ್ರಫಲವೆಂಬ ಸಂತಾನಫಲ ದೊರಕಬಹುದು.

Verse 57

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्डेऽवियुक्तक्षेत्रमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರಿ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೂರನೆಯ ಅರ್ಭುದಖಂಡದಲ್ಲಿ ‘ಅವಿಯುಕ್ತಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಐವತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.